AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe findings indicate that while artificial intelligence systems demonstrate general consensus on fundamental religious rulings, they diverge in detailed matters and methodological approaches.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This research examines the responses of artificial intelligence systems to religious questions within the context of the digital transformation of Islamic knowledge production and dissemination, conducting a comparative analysis of the fatwas issued by the High Board of Religious Affairs with responses from ChatGPT, Google Gemini, and Microsoft Copilot systems. A total of 100 responses to 25 selected fatwa questions specifically concerning acts of worship were analyzed using content analysis methodology. The findings indicate that while artificial intelligence systems demonstrate general consensus on fundamental religious rulings, they diverge in detailed matters and methodological approaches. The systematic approach of the High Board of Religious Affairs, based on classical sources, contrasts with the modern and practical solution-oriented methodologies of artificial intelligence systems. The research highlights both the potential and limitations of artificial intelligence use in religious matters while emphasizing the importance of expert opinion.
Özet
İslami bilgi üretimi ve paylaşımının dijital dönüşümü kapsamında yapay zekâ uygulamalarının dinî sorulara verdiği cevapları inceleyen bu araştırma, Din İşleri Yüksek Kurulu fetvaları ile ChatGPT, Google Gemini ve Microsoft Copilot sistemlerinin cevaplarını karşılaştırmalı olarak analiz etmektedir. İbadetler özelinde seçilen 20 fetva sorusuna verilen toplam 80 cevap, içerik analizi yöntemiyle incelenmiştir. Bulgular; yapay zekâ uygulamalarının temel dinî hükümlerde genel bir mutabakat sergilediğini, ancak detaylı meselelerde farklılaşarak hatalı fetvalar verebildiğini, tutarsızlıklar gösterdiğini ve birbirleriyle çelişkili hükümler bildirdiğini ortaya koymaktadır. Bu araştırmada elde edilen sonuçlar, yapay zekâ teknolojisinin dinî bilgi üretimi ve paylaşımında tek başına bir fetva kaynağı olarak görülmemesi gerektiğini ancak yardımcı bir araç olarak kullanılabileceğini göstermektedir.