SavedAdd your journal

Journals / Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2009 / Cilt: 26 - Sayı: 26

The Analysis of University Students in Terms of Emphatic Tendency and Self-monitoring

Öğretmen Adaylarının Empatik Eğilim ve Kendini Ayarlama Açısından İncelenmesi

Necla Acun KAPIKIRAN
Pages
81–91
Publication Date
2009-02-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Results have been discussed in the lihght of empathy and self-monitoring literatures.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The purpose of this study was to investigate the emphatic tendency of pre-service teachers in terms of self-monitoring.
📊
Key Findings & Data:The participants of this study consisted of randomly selected 636 (female:373, 57% and male: 273, 43%) students from the Faculty of Education at Pamukkale University.
💡
Conclusion & Impact:Results have been discussed in the lihght of empathy and self-monitoring literatures.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Empatik Eğilim · Kendini Ayarlama ve Öğretmen Adayları · Empathic Tendency

Abstract

The purpose of this study was to investigate the emphatic tendency of pre-service teachers in terms of self-monitoring. The participants of this study consisted of randomly selected 636 (female:373, 57% and male: 273, 43%) students from the Faculty of Education at Pamukkale University. In the study, two different scales were used. The first scale (Empathic Tendency Scale, Dökmen, 1988) was administered for measuring the students’ empathic tendency. The second scale (Self-monitoring Scale, Synder, 1974) was used for measuring the monitoring level of their behaviors in social conditions. The analysis of data showed that while empathic tendency was predicted by gender and the extraversion, other-oriented and role playing subscales of The Self/monitoring Scale. Sympathic tendency was also predicted by extraversion and other-oriented subscales of The Self-monitoring, and gender. Results have been discussed in the lihght of empathy and self-monitoring literatures.

Özet

Bu çalışmanın amacı, öğretmen adaylarının empatik eğilim ve kendini ayarlama açısından incelemektir. Araştırmanın katılımcıları, Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesinden 363 kız (%57) ve 273 (%43) olmak üzere toplam 636 öğrenciden oluşmuştur. Araştırmanın amacına uygun veri toplamak üzere iki farklı ölçek kullanılmıştır. İlk ölçek Empatik Eğilim Ölçeği (Dökmen, 1988) empatik eğilimi belirmek için ve ikinci ölçek, Kendini Ayarlama Ölçeği (Synder, 1974) sosyal ortamlarda bireyin davranışlarını ayarlama düzeyini ölçmek için kullanılmıştır. Araştırma verilerinin analizi sonucunda, hem empatik eğilim hem de benmerkezci eğilimin dışadönüklük, rol yapma ve cinsiyet açısından anlamlı olarak yordanırken, benmerkezci eğilim dışadönüklük, başkası merkezli olma, rol yapma ve cinsiyet açısından anlamlı olarak yordanmıştır. Ayrıca, sempatik eğilim dışadönüklük, başkası merkezli olma ve cinsiyet açısından anlamlı olarak yordanmıştır. Bulgular empati ve kendini ayarlama alan yazını açısından tartışılmıştır.

🔖

Cite This Article

KAPIKIRAN, N. A. (2009). The Analysis of University Students in Terms of Emphatic Tendency and Self-monitoring. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 26 - Sayı: 26, 81–91. https://ajindex.com/articles/138306

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (14)

  1. Bacanlı, H. (1997). Kendini ayarlamanın psikolojisi. İstan- bul: M.E.B. Yay. Barak, A. (1990). Counselor training in empathy by a game procedure. Counselor Education and Supervision, 29,170-178.
  2. Bengtsson, H. ve Johnson, I. (1992). Perspective taking, empathy and prosocil behavior in late childhood. Child Study Journal, 22(19, 11-22.
  3. Bono, J.E. ve Vey, M.A. (2007). Personality and emoti- onal performance: Extraversion, neuroti- cism, and self- monitoring. Journal of Occupational Health Psychology,12(2), 177-192.
  4. Björqvist, K. Österman, K. Ve Kahkiainen, A. (2000). So- cial intelligence-empathy: agression? Ag- ression and 191-200.
  5. Brems, C. ve Sohl, M.A. (1995). The role of empathy in parenting strategy choices. Family Relati- ons 44,189-194.
  6. Broome, B.J. (1991). Building shared meaning: implica- tions for teaching intercultural communi- cation. cation, 40, 235-249.
  7. Cheng, C.M. ve Chartrand, T.L. (2003). Self-monitoring without awareness using mimicry as un- conscious affilation strategy. Journal of Personality and Social Psychology, 85(6), 1170-1179.
  8. Corcoran, K.J. (1983). Emotional separation and em- pathy. Journal of Clinical Psychology, 39(5), 667-671.
  9. Demir, K. (2002). Türkiye’deki resmi ve özel lise öğrert- menlerinin izlenim yönetimi. Yayınlanma- mış doktora tezi. Ankara Üniversitesi,
  10. Sosyal Bilimler Enstitüsü. Dökmen, Ü. (1988). Empatinin yeni bir modele dayanı- larak ölçülmesi ve psikodrama ile geliştiril- mesi. A.Ü. Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 21(2), 155-190.
  11. Dökmen, Ü. (1994). İletişim çatışmaları ve empati. İstan- bul, Sistem Yay. Duru, E. (2002). Öğretmen adaylarında empatik eği- lim düzeyinin bazı psikososyal değişken- ler açısından Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2(12), 21-35.
  12. Eisenberg, N. Fabes, R.A., Murphy, B., Karbon, M., Smith, M. ve Maszk, P. (1996). The relations of children’s related responding to their emotionality, regulation and, social functioning. Deve- lopmental Psychology, 32(2), 195-209.
  13. Eisenberg, N. ve Mussen, P.A.(1990). The root of prosocial behavior in children. Newyork:Cambridge University Pres. Friedman, H.S. ve Miller-Herringer, T. (1991). Nonverbal display of emotion in public and in priva- te: Self- and expressive cues. Journal of Personality and Social Psychology, 61(5), 766- 775. Graziano, W.G. ve Bryant, W.H.M. (1998). Self- monitoring and self-attribution of positi- ve emotions. Journal of Personality and Social Psychology, 74(1), 250-261.
  14. Hathcher, S.L., Nadeau, M.S. ve Walsh L.K. (1994). The tea