AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe overall mortality rate was 16.1%.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
ABSTRACT Objective: Childhood trauma remains a major cause of mortality and long-term morbidity. This study aimed to retrospectively evaluate the demographic characteristics, mechanisms of injury, injury patterns, and clinical outcomes of pediatric trauma patients admitted to a tertiary intensive care unit (ICU). Additionally, the prognostic value of trauma scoring systems (GCS, PTS, APACHE II) and selected biochemical parameters was assessed. Materials and Methods: This retrospective study included 223 patients under 18 years of age who were admitted to the ICU of the Department of Anesthesiology and Reanimation at Kahramanmaraş Sütçü İmam University Faculty of Medicine between 2016 and 2020 due to trauma. Demographic, clinical, and laboratory data were obtained from medical records. Categorical variables were analyzed using the Chi-square or Fisher’s exact test, and continuous variables were compared using Student’s t-test or the Mann–Whitney U test, as appropriate. Results: Of the patients, 72.2% were male, and the most frequently affected age group was 3–6 years (29.2%). Falls from height (28.7%) and out-of-vehicle traffic accidents (26.5%) were the leading causes of injury. Head trauma was identified in 77.1% of cases. The overall mortality rate was 16.1%. Mortality was associated with the need for mechanical ventilation, lower GCS and PTS scores, higher APACHE II scores, metabolic acidosis (low pH, elevated lactate, negative base excess), and coagulation abnormalities (elevated INR and PTZ). Conclusion: Many pediatric trauma cases are preventable. Trauma scoring systems and metabolic indicators may help identify high-risk patients early, and timely intensive care management may improve outcomes. Keywords: Pediatric Trauma, Intensive Care, Mortality, Trauma Scores, Epidemiology.
Özet
ÖZET Amaç: Çocukluk çağında travma, mortalite ve uzun dönem morbiditenin önemli nedenleri arasında yer almaktadır. Bu çalışmada, üçüncü basamak bir yoğun bakım ünitesinde travma tanısıyla izlenen pediatrik hastaların demografik özellikleri, travma mekanizmaları, yaralanma dağılımı ve klinik sonuçları geriye dönük olarak değerlendirildi. Ayrıca klinik skorlama sistemleri (GKS, PTS, APACHE II) ile bazı biyokimyasal parametrelerin prognoz ile ilişkisi incelendi. Gereç ve Yöntem: 2016–2020 yılları arasında Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tıp Fakültesi Anestezi ve Reanimasyon Yoğun Bakım Ünitesi’nde travma nedeniyle takip edilen 18 yaş altı 223 hasta çalışmaya dahil edildi. Hasta kayıtları retrospektif olarak tarandı ve demografik, klinik ve laboratuvar veriler analiz edildi. Kategorik değişkenler için Ki-kare veya Fisher Exact testi, sürekli değişkenler için ise dağılıma uygun olarak Student’s t-testi ya da Mann-Whitney U testi kullanıldı. Bulgular: Olguların %72,2’si erkekti ve en sık başvuru 3–6 yaş grubunda (%29,2) görüldü. Yüksekten düşme (%28,7) ve araç dışı trafik kazaları (%26,5) en yaygın travma nedenleriydi. Hastaların büyük bölümünde kafa travması mevcuttu (%77,1). Toplam mortalite oranı %16,1 olarak hesaplandı. Mekanik ventilasyon gereksinimi, düşük GKS ve PTS değerleri, yüksek APACHE II skoru, metabolik asidoz bulguları (düşük pH, artmış laktat, negatif baz açığı) ve koagülasyon bozukluğu (yüksek INR, PTZ) mortalite ile ilişkili bulundu. Sonuç: Pediatrik travmaların önemli bir kısmı önlenebilir niteliktedir ve özellikle erkek çocuklar ile oyun çağındaki olgular daha sık etkilenmektedir. Klinik skorlama sistemleri ile metabolik göstergeler, riskli hastaların erken belirlenmesinde yardımcı olabilir. Yoğun bakım sürecinde erken tanı ve uygun yönetim yaklaşımı, hasta sonuçlarını olumlu yönde etkileyebilir. Anahtar Kelimeler: Pediatrik Travma, Yoğun Bakım, Mortalite, Travma Skorları, Epidemiyoloji.