AI Summary & Key Takeaways
AI InsightKeywords: Cardiopulmonary arrest; Lactate clearance; Mortality; Intensive care
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Abstract Purpose: This study aimed to evaluate the association between 12-hour lactate clearance and mortality in adult patients who achieved return of spontaneous circulation (ROSC) after cardiopulmonary arrest and were monitored in the intensive care unit. Methods: This retrospective study included adult patients admitted to the intensive care unit after cardiopulmonary arrest between January 2023 and January 2025. Demographic data, cardiopulmonary resuscitation (CPR) duration, and serum lactate measurements were obtained from electronic medical records. Lactate levels measured at intensive care unit admission were recorded as baseline values. Lactate clearance was calculated in patients with available baseline and 12-hour lactate measurements. Patients who died within the first 12 hours were included in early mortality analyses but excluded from lactate clearance analyses. The predictive value of baseline lactate was assessed using receiver operating characteristic (ROC) analysis, and multivariable logistic regression analysis was performed in patients with calculable lactate clearance. Results: A total of 229 patients were included, of whom 180 (78.6%) died during intensive care unit stay. Baseline lactate levels were markedly elevated in patients who died within the first 12 hours (median 14.1 mmol/L; IQR 9.9–16.0). Mortality was 79.5% in patients with negative lactate clearance and 69.9% in those with positive clearance. Lactate clearance was not independently associated with mortality. Baseline lactate demonstrated good predictive performance for 12-hour mortality (AUC = 0.75) and moderate performance for intensive care unit mortality (AUC = 0.69). Conclusion: Admission lactate levels were effective predictors of early mortality, whereas lactate clearance was not independently associated with mortality. Keywords: Cardiopulmonary arrest; Lactate clearance; Mortality; Intensive care
Özet
Özet Amaç: Bu çalışmanın amacı, kardiyopulmoner arrest sonrası spontan dolaşımın geri dönüşü (ROSC) sağlanan ve yoğun bakım ünitesinde izlenen erişkin hastalarda 12 saatlik laktat klirensi ile mortalite arasındaki ilişkiyi değerlendirmektir. Yöntemler: Bu retrospektif çalışma, Ocak 2023 ile Ocak 2025 tarihleri arasında kardiyopulmoner arrest sonrası yoğun bakım ünitesine kabul edilen erişkin hastaları kapsamaktadır. Demografik veriler, kardiyopulmoner resüsitasyon (CPR) süresi ve serum laktat ölçümleri elektronik hasta kayıtlarından elde edilmiştir. Yoğun bakım ünitesine kabul sırasında ölçülen laktat düzeyleri başlangıç laktat değeri olarak kaydedilmiştir. Laktat klirensi, başlangıç ve 12. saat laktat ölçümleri mevcut olan hastalarda hesaplanmıştır. İlk 12 saat içinde kaybedilen hastalar erken mortalite analizlerine dâhil edilmiş, ancak laktat klirensi analizlerinden çıkarılmıştır. Başlangıç laktat düzeyinin prediktif değeri alıcı işletim karakteristiği (ROC) analizi ile değerlendirilmiş; çok değişkenli lojistik regresyon analizi yalnızca laktat klirensi hesaplanabilen hastalarda yapılmıştır. Bulgular: Toplam 229 hasta çalışmaya dâhil edilmiş ve bunların 180’i (%78,6) yoğun bakım ünitesi yatışı sırasında kaybedilmiştir. İlk 12 saat içinde ölen hastalarda başlangıç laktat düzeyleri belirgin şekilde yüksektir (medyan 14,1 mmol/L; IQR 9,9–16,0). Negatif laktat klirensi olan hastalarda mortalite %79,5, pozitif klirensi olanlarda %69,9 olarak bulunmuştur. Laktat klirensi mortalite ile bağımsız olarak ilişkili bulunmamıştır. Başlangıç laktat düzeyi, 12 saatlik mortaliteyi öngörmede iyi (AUC = 0,75) ve yoğun bakım ünitesi mortalitesini öngörmede orta düzeyde (AUC = 0,69) performans göstermiştir. Sonuç: Yoğun bakıma kabul sırasında ölçülen laktat düzeyleri erken mortalitenin öngörülmesinde etkili iken, laktat klirensi mortalite ile bağımsız olarak ilişkili bulunmamıştır.