AI Summary & Key Takeaways
AI InsightHyperuricaemia appeared to be more closely related to cardiometabolic risk factors and impaired renal function than to geriatric syndromes themselves.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Background: This study investigated the associations of hyperuricaemia with sleep quality, frailty, and probable sarcopenia in older adults. Methods: This retrospective cross-sectional study included geriatric outpatients aged ≥65 years who underwent comprehensive geriatric assessment. Hyperuricaemia was defined as serum uric acid >6 mg/dL in females and >7 mg/dL in males. Sleep quality was assessed using the Insomnia Severity Index and Epworth Sleepiness Scale. Frailty was evaluated using the FRAIL scale, and probable sarcopenia was defined according to EWGSOP2 criteria. Univariable and multivariable logistic regression analyses were performed. Results: The mean age was 75.6 years, and 68.6% were female. Hyperuricaemia was more frequent in women and was associated with higher body mass index and lower estimated glomerular filtration rate (all p < 0.001). In univariable analyses, hyperuricaemia was associated with urinary incontinence, polypharmacy, lower grip strength, and higher FRAIL scores (all p < 0.05), whereas no significant associations were observed with sleep-related parameters. In multivariable analyses, body mass index (OR 1.07, 95% CI 1.02–1.11), lower estimated glomerular filtration rate (OR 0.95, 95% CI 0.94–0.97), and coronary heart disease (OR 1.86, 95% CI 1.07–3.23) remained independently associated with hyperuricaemia. Conclusions: Hyperuricaemia was associated with frailty and probable sarcopenia in unadjusted analyses, but these associations were not independent after adjustment for confounders. No significant association was found with sleep quality. Hyperuricaemia appeared to be more closely related to cardiometabolic risk factors and impaired renal function than to geriatric syndromes themselves.
Özet
Amaç:Bu çalışmada yaşlı bireylerde hiperüriseminin uyku kalitesi, kırılganlık ve olası sarkopeni ile ilişkisi araştırıldı. Gereç ve Yöntem: Bu retrospektif kesitsel çalışmaya kapsamlı geriatrik değerlendirmeden geçirilen 65 yaş ve üzeri geriatri polikliniği hastaları dahil edildi. Hiperürisemi kadınlarda serum ürik asit düzeyinin >6 mg/dL, erkeklerde ise >7 mg/dL olması olarak tanımlandı. Uyku kalitesi Uykusuzluk Şiddeti İndeksi ve Epworth Uykululuk Ölçeği ile değerlendirildi. Kırılganlık FRAIL ölçeği ile, olası sarkopeni ise EWGSOP2 kriterlerine göre tanımlandı. Tek değişkenli ve çok değişkenli lojistik regresyon analizleri yapıldı. Bulgular: Katılımcıların ortalama yaşı 75,6 yıl olup %68,6’sı kadındı. Hiperürisemi kadınlarda daha sık görülmekteydi ve daha yüksek beden kitle indeksi ile daha düşük tahmini glomerüler filtrasyon hızı ile ilişkiliydi (tümü p<0,001). Tek değişkenli analizlerde hiperürisemi; üriner inkontinans, polifarmasi, düşük el kavrama gücü ve yüksek FRAIL skoru ile ilişkili bulundu (tümü p<0,05). Buna karşın uyku ile ilişkili parametrelerle anlamlı ilişki saptanmadı. Çok değişkenli analizlerde beden kitle indeksi (OR: 1,07; %95 GA: 1,02–1,11), düşük tahmini glomerüler filtrasyon hızı (OR: 0,95; %95 GA: 0,94–0,97) ve koroner arter hastalığı (OR: 1,86; %95 GA: 1,07–3,23) hiperürisemi ile bağımsız olarak ilişkili bulundu. Sonuç: Hiperürisemi, düzeltilmemiş analizlerde kırılganlık ve olası sarkopeni ile ilişkili bulunmuş, ancak bu ilişkiler çok değişkenli düzeltmeler sonrasında bağımsızlığını kaybetmiştir. Uyku kalitesi ile anlamlı bir ilişki saptanmamıştır. Hiperüriseminin geriatrik sendromlardan ziyade kardiyometabolik risk faktörleri ve bozulmuş böbrek fonksiyonları ile daha güçlü ilişkili olduğu görülmüştür.