AI Summary & Key Takeaways
AI InsightTherefore, it is recommended to integrate pediatric oral health education into the medical curriculum through more structured, practical, and interdisciplinary approaches.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: This study aimed to evaluate the knowledge, attitudes, and behaviors of medical students regarding pediatric oral health. Materials and Methods: This cross-sectional and descriptive study was conducted with 230 volunteer students (1st and 5th year) aged 18–29 at Yozgat Bozok University Faculty of Medicine. A structured 25-item questionnaire was administered to assess participants' knowledge on general oral health, counseling, and preventive/therapeutic practices. Each correct answer was scored as 4 points, and total scores were calculated out of 100. Knowledge levels were classified as 72 “adequate.” Data were analyzed using SPSS 27.0. Normality was assessed via Kolmogorov-Smirnov and Shapiro-Wilk tests; group comparisons were made using independent sample t-test, Mann-Whitney U test, and Chi-square test. A p-value <0.05 was considered statistically significant. Results: The mean knowledge score of 5th-year students was significantly higher than that of 1st-year students (56.7 ± 12.3 vs. 48.2 ± 10.1; p<0.05). However, only 4.3% reached an adequate level of knowledge. While 78.5% of 1st-year students had insufficient knowledge, this rate decreased to 58.3% among 5th-year students. In terms of attitudes and behaviors, 5th-year students showed significantly more positive scores. Conclusion: The study revealed that while 1st-year students mostly had insufficient knowledge, 5th-year students demonstrated moderately sufficient knowledge and behavior levels regarding pediatric oral health. Although medical education positively influenced knowledge and behavior, adequacy was not fully achieved. Therefore, it is recommended to integrate pediatric oral health education into the medical curriculum through more structured, practical, and interdisciplinary approaches.
Özet
Amaç: Bu çalışmada, tıp fakültesi öğrencilerinin çocuk ağız ve diş sağlığına yönelik bilgi, tutum ve davranış düzeylerinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntemler: Bu kesitsel ve tanımlayıcı araştırma, yaşları 18–29 arasında değişen Yozgat Bozok Üniversitesi Tıp Fakültesi’nde öğrenim gören 230 gönüllü (1. ve 5. sınıflar) öğrenciyle yürütülmüştür. Katılımcılara genel ağız-diş sağlığı bilgisi, danışmanlık ve koruyucu/tedavi edici uygulamalara yönelik bilgi düzeylerini ölçen 25 maddelik yapılandırılmış anket uygulanmıştır. Her doğru yanıt 4 puan olarak değerlendirilmiş, toplam puan 100 üzerinden hesaplanmıştır. Bilgi düzeyi 72 puan “yeterli” olarak sınıflandırılmıştır. Veriler SPSS 27.0 ile analiz edilmiştir. Normal dağılım Kolmogorov-Smirnov ve Shapiro-Wilk testleriyle değerlendirilmiş; grup karşılaştırmaları için bağımsız örneklem t-testi, Mann-Whitney U ve Ki-kare testi kullanılmıştır. İstatistiksel anlamlılık düzeyi p<0,05’tir. Bulgular: 5. sınıf öğrencilerinin bilgi puan ortalaması 1. sınıflardan anlamlı düzeyde yüksektir (56,7 ± 12,3 vs. 48,2 ± 10,1; p<0,05). Ancak yalnızca %4,3’ü yeterli bilgi düzeyine ulaşmıştır. 1. sınıf öğrencilerinin %78,5’i yetersiz bilgiye sahipken, bu oran 5. sınıfta %58,3’e düşmüştür. Tutum ve davranış açısından da 5. sınıflar anlamlı şekilde daha olumlu skorlar göstermiştir. Sonuç: Bu çalışmada, tıp öğrencilerinin çocuk ağız ve diş sağlığına yönelik bilgi, tutum ve davranış düzeyleri değerlendirilmiş; 1. sınıfların çoğunlukla yetersiz, 5. sınıfların ise orta düzeyde bilgi ve davranış sergilediği belirlenmiştir. Tıp eğitimi süreci olumlu katkı sağlasa da, yeterli düzeye ulaşılamamıştır. Bu nedenle, çocuk hastalara yönelik ağız-diş sağlığı eğitiminin tıp müfredatına daha yapılandırılmış, uygulamalı ve disiplinler arası şekilde entegre edilmesi önerilmektedir.