Journals / Eğitimde ve Psikolojide Ölçme ve Değerlendirme Dergisi / 2015 / Cilt: 6 - Sayı: 2

Kayıp Veri Sorununun Çözümünde Kullanılan Farklı Yöntemlerin Ölçeklerin Geçerlik ve Güvenirliği Bağlamında Karşılaştırılması

Pages
0–0
Publication Date
2016-01-02
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Yaklaşık değer atama yöntemleri için elde edilen değerler kayıp veri oranının düşük olduğu durumlarda genel olarak tam veri setinden elde edilen değerlere yakın veya aynı değerleri verirken, tüm kayıp veri oranları için tam veri setinden elde edilen değerlere en yakın değer veren yöntemler çoklu atama, beklenti maksimizasyonu ve regresyon ataması yöntemleri olmuştur.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu araştırmanın amacı kayıp veri sorununun çözümünde kullanılan farklı yöntemlerin etkililiğini ölçeklerin geçerliği ve güvenirliği bağlamında karşılaştırmaktır.
📊
Key Findings & Data:Bu amaçla, PISA 2012 Türkiye örneklemi ve “Matematik Çalışma Etiği” ölçeğinden yararlanılmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Yaklaşık değer atama yöntemleri için elde edilen değerler kayıp veri oranının düşük olduğu durumlarda genel olarak tam veri setinden elde edilen değerlere yakın veya aynı değerleri verirken, tüm kayıp veri oranları için tam veri setinden elde edilen değerlere en yakın değer veren yöntemler çoklu atama, beklenti maksimizasyonu ve regresyon ataması yöntemleri olmuştur.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2012 Verileri
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

Bu araştırmanın amacı kayıp veri sorununun çözümünde kullanılan farklı yöntemlerin etkililiğini ölçeklerin geçerliği ve güvenirliği bağlamında karşılaştırmaktır. Bu amaçla, PISA 2012 Türkiye örneklemi ve “Matematik Çalışma Etiği” ölçeğinden yararlanılmıştır. Analizler için Türkiye örnekleminden rastgele 200 kişilik tam veri seti çekilmiştir. Tam veri setinden, tamamıyla rassal olarak kayıp (TROK) mekanizması altında, farklı oranlarda veri silme ve bu verileri farklı kayıp veri yöntemleriyle yeni tam veri setlerine dönüştürme işlemlerinden sonra geçerlik ve güvenirliğe ilişkin analizler gerçekleştirilmiştir. Kayıp veri içeren setlerin yeni tam veri setlerine dönüştürülmesinde seri ortalaması, yakın noktaların ortalaması, yakın noktaların medyanı, doğrusal değer kestirimi, noktanın doğrusal eğimi, liste bazında silme, beklenti maksimizasyonu, regresyon ataması ve çoklu atama kayıp veri yöntemleri kullanılmıştır. Yeni tam veri setlerinden geçerlik ve güvenirliğe ilişkin elde edilen değerleri karşılaştırarak yorumlamada tam veri setinden elde edilen değerler referans değerler olarak kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre liste bazında silme yöntemi için elde edilen değerler, genel olarak tam veri setinden elde edilen değerlere en az benzerlik gösteren değerler olmuştur. Yaklaşık değer atama yöntemleri için elde edilen değerler kayıp veri oranının düşük olduğu durumlarda genel olarak tam veri setinden elde edilen değerlere yakın veya aynı değerleri verirken, tüm kayıp veri oranları için tam veri setinden elde edilen değerlere en yakın değer veren yöntemler çoklu atama, beklenti maksimizasyonu ve regresyon ataması yöntemleri olmuştur.

🔖

Cite This Article

KÜRŞAD, M. Ş., NARTGÜN, Z. (2016). Kayıp Veri Sorununun Çözümünde Kullanılan Farklı Yöntemlerin Ölçeklerin Geçerlik ve Güvenirliği Bağlamında Karşılaştırılması. Eğitimde ve Psikolojide Ölçme ve Değerlendirme Dergisi, Cilt: 6 - Sayı: 2, 0–0. https://ajindex.com/articles/137436

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (11)

  1. Akhun, İ. (1994). İstatistiksel formüller ve tablolar. (4.Baskı). Ankara:
  2. Hacettepe Üniversitesi,
  3. Eğitim Faültesi Allison, P.D. (2003). Missing data techniques for structural equation modeling. Journal of Abnormal Psychology, 112 (4), 545-557, DOI: 10.1037/0021-843X.112.4.545. Allison, P.D. (2009). Missing data. Sage University Paper Series on Quantitative Applications in the Social Sciences, 72-89. London: Sage Publication. Bal, C. (2003). Çok gruplu veri setlerinde eksik gözlem sorununun çözümlenmesi ve sağlık alanında bir uygulama. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Osmangazi Üniversitesi,
  4. Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir. Bernaards, C.A. ve Sijtsma, K. (2000). Influence of imputation and EM methods on factor analysis when item nonresponse in questionnaire data is nonignorable. Multivariate Behavioral Research, 35(3), 321-364, DOI: 10.1207/S15327906MBR3503_03. Brown, M.L. ve Kros, J. F. (2003). Data mining and the impact of missing data. Industrial Management & Data System, 103 (8), 611- 621, DOI: 10.1108/02635570310497657. Buhi, E.R., Goodson, P. ve Neilands, T.B. (2008). Out of sight, not out of mind: Strategies for handling missing data. American Journal of Health Behavior, 32 (1), 83-92.
  5. Büyüköztürk, Ş. (2007). Sosyal bilim için veri analizi el kitabı (7.Baskı). Ankara:
  6. Pegem Akademi. Carpita, M. ve Manisera, M. (2011). On the imputation of missing data in surveys with likert- type scales. Journal of Classical, 28, 93-112, DOI: 10.1007/s00357-011-9074-z Cheema, J. (2012). Handling missing data in educational research using SPSS. Unpublished doctoral dissertation, George Mason University, USA. Chen, S.F., Wang, S. ve Chen, Y.C. (2012). A simulation study using EFA and CFA programs based the impact of missing data on test dimensionality. Expert Systems with Applications, 39, 4026–4031.
  7. Cumming, P. (2013). Missing data and multiple imputation. Clinical Review & Education, 167 (7), 656-661.
  8. Çokluk, Ö. ve Kayri, M. (2011). Kayıp değerlere yaklaşık değer atama yöntemlerinin ölçme araçlarının geçerlik ve güvenirliği üzerindeki etkisi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 11 (1), 289-309.
  9. Demir, E. ve Parlak, B. (2012). Türkiye’de eğitim araştırmalarında kayıp veri sorunu. Eğitimde ve Psikolojide Ölçme ve Değerlendirme Dergisi, 3 (1), 230-241.
  10. Demir, E. (2013). Kayıp verilerin varlığında çoktan seçmeli testlerde madde ve test parametrelerinin kestirilmesi: SBS örneği. Eğitim Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 3 (2), 47-68.
  11. Downey, R.G. ve King, C.V. (1998). Mi