SavedAdd your journal

Journals / Eğitimde ve Psikolojide Ölçme ve Değerlendirme Dergisi / 2016 / Cilt: 7 - Sayı: 2

Öğretmen – Öğrenci İlişki Ölçeği’nin (ÖÖİÖ) Uyarlanması

Selen DEMİRTAŞ-ZORBAZ
Arif ÖZER
Dilek GENÇTANIRIM-KURT
Tuncay ERGENE
Pages
407–418
Publication Date
2016-12-25
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Yapılan bu çalışmalar ile ölçeğin, Türkiye’de kullanımı için gerekli geçerlik ve güvenirlik kanıtları sağlanmış ve ölçek farklı çalışmalar için kullanılmak üzere alana kazandırılmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Öğretmen – öğrenci ilişkisi, çocuğun okulla tanıştığı ilk andan itibaren sosyal ve duygusal gelişimini belirleyen bir unsurdur.
📊
Key Findings & Data:Bu çalışmanın amacı Pianta (2001) tarafından Amerika’da geliştirilen ve İtalya, Hollanda, Yunanistan, Norveç ve Çin’de de uyarlama çalışması yapılan Öğretmen – Öğrenci İlişki Ölçeğinin Türkiye uyarlamasını gerçekleştirmektir.
💡
Conclusion & Impact:Yapılan bu çalışmalar ile ölçeğin, Türkiye’de kullanımı için gerekli geçerlik ve güvenirlik kanıtları sağlanmış ve ölçek farklı çalışmalar için kullanılmak üzere alana kazandırılmıştır.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2001 Verileri
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

Öğretmen – öğrenci ilişkisi, çocuğun okulla tanıştığı ilk andan itibaren sosyal ve duygusal gelişimini belirleyen bir unsurdur. Söz konusu ilişkinin niteliği birçok önleyici ve müdahale edici çalışmaya yol gösterebilecektir. Bu çalışmanın amacı Pianta (2001) tarafından Amerika’da geliştirilen ve İtalya, Hollanda, Yunanistan, Norveç ve Çin’de de uyarlama çalışması yapılan Öğretmen – Öğrenci İlişki Ölçeğinin Türkiye uyarlamasını gerçekleştirmektir. Araştırma, 46 öğretmenin 560 öğrenci için doldurdukları ölçekten elde edilen veriler üzerinde yürütülmüştür. Ölçeğin geçerlik çalışması kapsamında doğrulayıcı ve açımlayıcı faktör analizi yapılmış ve ölçeğin iki faktör ve 23 maddeden oluştuğu belirlenmiştir. Güvenirlik çalışmaları kapsamında Cronbach Alfa katsayıları yakınlık alt boyutu için .83; çatışma alt boyutu için .86 olduğu tespit edilmiştir. Yapılan bu çalışmalar ile ölçeğin, Türkiye’de kullanımı için gerekli geçerlik ve güvenirlik kanıtları sağlanmış ve ölçek farklı çalışmalar için kullanılmak üzere alana kazandırılmıştır.

🔖

Cite This Article

DEMİRTAŞ-ZORBAZ, S., ÖZER, A., GENÇTANIRIM-KURT, D., ERGENE, T. (2016). Öğretmen – Öğrenci İlişki Ölçeği’nin (ÖÖİÖ) Uyarlanması. Eğitimde ve Psikolojide Ölçme ve Değerlendirme Dergisi, Cilt: 7 - Sayı: 2, 407–418. https://ajindex.com/articles/137410

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. Ahnert, L., Harwardt-Heinecke, E., Kappler, G., Eckstein-Madry, T., & Milatz, A. (2012). Student–teacher relationships and classroom climate in first grade: how do they relate to students’ stress regulation?. Attachment & human development, 14(3), 249-263.
  2. Akgün, E., Yeşilyaprak, B. (2010). Çocuk Anababa İlişki Ölçeği Türkçe formunun geçerlik ve güvenirlik çalışması. Balıkesir University Journal of Social Sciences Institute, 13(24), 44-53.
  3. Asparouhov, T., ve Muthén, B. (2009). Exploratory structural equation modeling. Structural Equation Modeling: A Multidisciplinary Journal, 16(3), 397-438.
  4. Bowlby, J. (2012). Bağlanma. (Çev. Tuğrul Veli Soylu). İstanbul:
  5. Pinhan Yayıncılık. Bronfenbrenner, U. (1986). Ecology of the family as a context for human development: Research perspectives, Developmental Psychology, 22(6), 723-742.
  6. Bronfenbrenner, U. (2005). Making human beings human: Bioecological perspectives on human development. Sage Publication. Brown, T. A., (2006). Confirmatory Factor Analysis for Applied Research (1st. Edition). New York: The Guilford Press.
  7. Curby, T. W., Rimm-Kaufman, S. E., Ponitz, C. C. (2009). Teacher–child interactions and children’s achievement trajectories across kindergarten and first grade. Journal of Educational Psychology, 101(4), 912. Decker, D. M., Dona, D. P., Christenson, S. L. (2007). Behaviorally at-risk African American students: The importance of student–teacher relationships for student outcomes. Journal of School Psychology, 45(1), 83-109.
  8. Demirkaya, P. N. (2013). Anasınıflarına özel gereksinimi olan ve olmayan öğrencilerin öğrenci-öğretmen ilişkisinin incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Ankara:
  9. Ankara Üniversitesi.
  10. Dolan, C. V. (1994), Factor analysis of variables with 2, 3, 5, and 7 response categories: A comparison of categorical variable estimators using simulated data. British journal of Mathematical and Statistical Psychology, 47, 309-326
  11. Drugli, M. B., & Hjemdal, O. (2013). Factor structure of the student–teacher relationship scale for Norwegian school-age children explored with confirmatory factor analysis. Scandinavian Journal of Educational Research, 57(5), 457-466.
  12. Eisenhower, A. S., Baker, B. L., & Blacher, J. (2007). Early student–teacher relationships of children with and without intellectual disability: Contributions of behavioral, social, and self-regulatory competence. Journal of School Psychology, 45(4), 363-383.
  13. Fraire, M., Longobardi, C., Sclavo, E. (2008). Contribution to validation of the student-teache