AI Summary & Key Takeaways
AI InsightAfter application the amount of distributed Mn was increased in shoots and in young parts or the plants whereas it was decreased in stem and roots of the plants treated.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The research was conducted for the purpose of determining the effectiveness of different foliar fertilizers with radioactive manganese for controlling the manganese deficiency. For this purpose, six different foliar fertilizers were labelled with 4 µ Cl ⁵⁴Mn/ml and two drops each of 10 µl were spot treated on first two leaves of soybean grown in green house conditions. After 12, 24-, 48-, 96- and 192-hours application, the leaves, shoots, young plant parts, matured plant parts (stem) and roots were collected for radioactive Mn counting. Residual radioactive Mn on the applied leaf and the distribution of the activity in the plant, shoots, young and old parts and in the roots were counted and expressed as percentage. The results obtained are summarized as under; 1. With the increase of time period the residual activity of ⁵⁴Mn decreased in all the foliar fertilizer used, whereas the distribution of the activity was increased. 2. The amount of distributed activity (⁵⁴Mn) was the highest (49.08%) 192 hrs. after application with foliar fertilizer having code No.4. It was followed by No.3 (43.32%), No.2 (42.63%), No.5 (34.46%), No.6 (33.58%) and by No.1 (33.43%), respectively. 3. After application the amount of distributed Mn was increased in shoots and in young parts or the plants whereas it was decreased in stem and roots of the plants treated.
Özet
Bu araştırına, bitkideki mangan noksanlığının giderilmesinde çeşitli yaprak gübrelerinin etkinliğinin saptanması amacıyla yapılmıştır. Bu amaçla serada yetiştirilen soya fasulyesinin ilk iki yaprağına 4 µ Cl ⁵⁴Mn/ml olacak şekilde etiketlenerek hazırlanan 6 çeşit yaprak gübresinden 10’ar µl’lik 2’şer damla verilmiştir. Yaprak gübreleri verildikten 12, 24, 48, 96 ve 192 saat sonra bitkiler, uygulama yapılan yapraklar, sürgün, genç kısım, yaşlı kısım (gövde) ve kök olmak üzere kısımlara ayrılarak aktivite (⁵⁴Mn) sayımları yapılmıştır. Uygulanan yaprakta kalan ve bitkide dağılan aktivite ile bunun bitkinin sürgün, genç, yaşlı ve kök kısımlarındaki dağılımı % olarak hesaplanmıştır. Elde edilen sonuçlara göre; tüm yaprak gübrelerinde uygulamadan sonra geçen süre arttıkça uygulanan yaprakta kalan aktivite (⁵⁴Mn) miktarı azalmış, dağılan aktivite miktarı artmıştır. Bitkide dağılan aktivite (⁵⁴Mn) miktarı 192 saat sonra en fazla (%49.08) 4 no.lu yaprak gübresinde bulunmuştur. Bunu sırasıyla 3 no.lu (%43.32), 2 no.lu (%42.63), 5 no.lu (%34.46), 6 no.lu (%33.58), 1 no.lu (%33.43) yaprak gübreleri izlemiştir. Bitkide dağılan mangan miktarı, uygulamadan sonra geçen zamana bitkinin sürgün ve genç kısımlarında artmış, gövde ve kök kısımlarında azalmıştır.