Journals / OPUS Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi / 2021 / Cilt: 17 - Sayı: 36

A Study on the Cultural Capital Competencies of Turkish Teacher Candidates

Türkçe Öğretmeni Adaylarının Kültürel Sermaye Yeterlikleri Üzerine Bir İnceleme

Pages
2546–2585
Publication Date
2020-04-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

It is concluded that there is no significant difference between the dimensions of the scale and “gender, cities where the participants live, mother's education level, father's education level, number of siblings, number of siblings receiving education at higher education level, monthly income of the family, pre-school education, place of residence before higher education” has been reached.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The purpose of this research; to determine whether there is a relationship between the cultural capital competencies of Turkish teacher candidates and some demographic variables.
📊
Key Findings & Data:The Cultural Capital Scale developed by Avcı and Yaşar (2014) was used as a data collection tool in the study.
💡
Conclusion & Impact:It is concluded that there is no significant difference between the dimensions of the scale and “gender, cities where the participants live, mother's education level, father's education level, number of siblings, number of siblings receiving education at higher education level, monthly income of the family, pre-school education, place of residence before higher education” has been reached.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2014 Verileri
⚙️Variables:Culture · capital · cultural capital competence

Abstract

The purpose of this research; to determine whether there is a relationship between the cultural capital competencies of Turkish teacher candidates and some demographic variables. The research was designed according to the descriptive survey model. The Cultural Capital Scale developed by Avcı and Yaşar (2014) was used as a data collection tool in the study. The reliability coefficient of the scale, which consists of 4 dimensions as intellectual accumulation, participation, cultural awareness and cultural potential, is .94. This scale was applied as a survey form to the final year students of Gaziantep University Gaziantep Education Faculty, Gaziantep University Nizip Education Faculty, Hatay Mustafa Kemal University Education Faculty and Konya Selcuk University Education Faculty Turkish Language Teaching departments. According to the findings obtained from the analysis of the survey data; it has been determined that there is a positive and significant relationship between the dimensions of intellectual accumulation, participation, cultural consciousness and cultural potential. It is concluded that there is no significant difference between the dimensions of the scale and “gender, cities where the participants live, mother's education level, father's education level, number of siblings, number of siblings receiving education at higher education level, monthly income of the family, pre-school education, place of residence before higher education” has been reached.

Özet

Bu araştırmanın amacı; Türkçe öğretmeni adaylarının kültürel sermaye yeterlikleri ile bazı demografik değişkenler arasında ilişki olup olmadığını belirlemektir. Araştırma, betimsel tarama modeline göre desenlenmiştir. Araştırmada veri toplama aracı olarak Avcı ve Yaşar (2014) tarafından geliştirilen Kültürel Sermaye Ölçeği kullanılmıştır. Entelektüel birikim, katılım, kültürel bilinç ve kültürel potansiyel olmak üzere 4 boyuttan oluşan ölçeğin güvenirlik katsayısı .94’tür. Adı geçen ölçek Gaziantep Üniversitesi Gaziantep Eğitim Fakültesi, Gaziantep Üniversitesi Nizip Eğitim Fakültesi, Hatay Mustafa Kemal Üniversitesi Eğitim Fakültesi ve Konya Selçuk Üniversitesi Eğitim Fakültesi Türkçe öğretmenliği bölümlerinde öğrenim görmekte olan son sınıf öğrencilerine anket formunda uygulanmıştır. Anket verilerinin analizlerinden elde edilen bulgulara göre; entelektüel birikim, katılım, kültürel bilinç ve kültürel potansiyel boyutları arasında pozitif yönlü anlamlı bir ilişki olduğu tespit edilmiştir. Ölçek boyutları ile “cinsiyet, katılımcıların yaşadığı şehirler, anne eğitim düzeyi, baba eğitim düzeyi, kardeş sayısı, yükseköğretim düzeyinde eğitim alan kardeş sayısı, ailenin aylık geliri, okul öncesi eğitim, yükseköğretim öncesinde ikamet edilen yer” değişkenleri arasında ise anlamlı bir fark olmadığı sonucuna ulaşılmıştır.

🔖

Cite This Article

KAPLAN, K., ÇERÇİ, A. (2020). A Study on the Cultural Capital Competencies of Turkish Teacher Candidates. OPUS Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, Cilt: 17 - Sayı: 36, 2546–2585. https://ajindex.com/articles/137010

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (23)

  1. Aslan, A. K. (2001). Eğitimin toplumsal temelleri. Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 5, 16-30.
  2. Aktay, Y. (2007). Pierre Bourdieu ve bir Maxwell cini olarak okul. G. Çeğin, E. Göker, A. Arlı, ve Ü. Tatlıcan, Ocak Ve Zanaat Pierre Bourdieu Derlemesi içinde (s. 473-499). İstanbul:
  3. İletişim Yayınları.
  4. Arun, Ö. (2009). Yaşlı bireyin Türkiye serüveni: Türkiye’de yaşlı bireyler arasında kültürel sermaye dağılımı. Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 8(1), 77-100.
  5. Avcı, Y. E., ve Yaşar, M. (2014). Kültürel sermaye ölçeği: geçerlik ve güvenirlik çalışması. International Journal of Social Science Research, 65-77.
  6. Aziz, A. (2018). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri ve teknikleri. Ankara:
  7. Nobel Akademi Yayıncılık. Berber, O. (2009). Türk kültüründe eğlence ve birlik unsuru olarak düğünler. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 2(10), 1-11.
  8. Biçer, N. (2012). Hunlardan günümüze yabancılara Türkçe öğretimi. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi, 1(4), 107-133.
  9. Bourdieu, P., ve Passeron, J. C. (2015 (a). Yeniden üretim eğitim sistemine ilişkin bir teorinin ilkeleri. Ankara:
  10. Heretik Yayıncılık. Bourdieu, P., ve Passeron, J. C. (2015 (b). Vârisler öğrenciler ve kültür. Ankara:
  11. Heretik Yayınları.
  12. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., ve Demirel, F. (2016). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara:
  13. Pegem Akademi Yayıncılık. Çelikten, M., Şanal, M., ve Yeni, Y. (2005). Öğretmenlik mesleği ve özellikleri. Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 207-237.
  14. Çetin, İ. (2007). Türk kültüründe Bab (Baba)/ Ata geleneği. Millî Folklor 76, 70-75.
  15. Doğan, D. M. (2001). Büyük Türkçe sözlük. İstanbul:
  16. Acar Matbaası. Dyson, J. (2001). Best chambers students' dictionary. London: Chambers Harrap Publishers.
  17. Ekşioğlu, Ş. Z. (2012). Kültürel sermaye ve ekonomik kalkınma arasındaki ilişkinin girdi çıktı analizi ve fayda maliyet analizi yöntemleri ile türkiye için değerlendirilmesi. Kadir Has Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İşletme Anabilim Dalı, Yayınlanmamış Doktora Tezi, İstanbul.
  18. Erkul, A. K. (2013). Konut tercihi ve sosyo-mekânsal ilişkilerde kültürel sermayenin rolü: koru sitesi ve or-an sitesi örnekleri üzerinden bir karşılaştırma. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 15(4), 625-647.
  19. Freire, P. (2019). Ezilenlerin pedagojisi. İstanbul:
  20. Ayrıntı Yayınları.
  21. Giddens, A. (2012). Sosyoloji. İstanbul:
  22. Kırmızı Yayınları.
  23. Gordon, T. (2015). Etkili öğretmenlik eğitimi