SavedAdd your journal

Journals / Tarih Okulu Dergisi / 2020 / Cilt: 13 - Sayı: 47

YARDIMCI SAĞLIK PERSONELLERİNDEYALNIZLIK DÜZEYİNİN BAZI DEĞİŞKENLERE GÖRE İNCELENMESİ

Nahit ÖZDAYI
Ramazan ÖZAVCİ
Pages
2836–2852
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Sonuç olarak, mobbinge maruz kalan yardımcı sağlık personellerinin yalnızlaştığı, egzersiz yapmanın ise yalnızlık düzeyini düşürdüğü anlaşılmıştır.Yardımcı Sağlık Personellerinde Yalnızlık Düzeyinin Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışmanın amacı, yardımcı sağlık personellerinde yalnızlık düzeyinin bazı değişkenlere göre incelenmesidir.
📊
Key Findings & Data:Araştırmada 106 kadın (%44,2) ve 134 erkek (%55,8) olmak üzere toplam 240 katılımcı gönüllü olarak yer almıştır.
💡
Conclusion & Impact:Sonuç olarak, mobbinge maruz kalan yardımcı sağlık personellerinin yalnızlaştığı, egzersiz yapmanın ise yalnızlık düzeyini düşürdüğü anlaşılmıştır.Yardımcı Sağlık Personellerinde Yalnızlık Düzeyinin Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:240 katılımcı
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

Bu çalışmanın amacı, yardımcı sağlık personellerinde yalnızlık düzeyinin bazı değişkenlere göre incelenmesidir. Araştırmada 106 kadın (%44,2) ve 134 erkek (%55,8) olmak üzere toplam 240 katılımcı gönüllü olarak yer almıştır. Personellere yönelik sahip oldukları farklı birçok nitelik araştırma kapsamında değerlendirmeye alınmıştır. Personellerin yalnızlık düzeylerini belirlemek amacıyla 1978 yılında Russel, Peplau ve Ferguson taraflarınca geliştirilen ve 1989 yılında Demir’in Türkçeye uyarladığı yalnızlık ölçeği kullanılmıştır. Toplanan veriler normal dağılım sergilediği için parametrik test yöntemleri uygulanmıştır. Veri analizinde elde edilen bulgular p<0,05 düzeyinde anlamlı kabul edilmiştir. Yardımcı sağlık personellerinin mobbinge maruz kalma durumlarınagöre yalnızlık düzeyleri puan ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farkın olduğu saptanmıştır. Egzersiz yapmayan yardımcı sağlık personellerinin mobbinge maruz kalmaları sonucu yalnızlaştıkları tespit edilmiştir. Mobbinge maruz kalma durumu ile yalnızlık arasında çıkan istatistiksel ilişki sonucu anlamlı, pozitif yönde ancak düşük düzeyde bulgulanmıştır. Araştırmaya dâhil edilen diğer değişkenlere göre, yalnızlık durumunda istatistiksel olarak bir farklılığa rastlanılmamıştır. Sonuç olarak, mobbinge maruz kalan yardımcı sağlık personellerinin yalnızlaştığı, egzersiz yapmanın ise yalnızlık düzeyini düşürdüğü anlaşılmıştır.Yardımcı Sağlık Personellerinde Yalnızlık Düzeyinin Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi

🔖

Cite This Article

ÖZDAYI, N., ÖZAVCİ, R. (2020). YARDIMCI SAĞLIK PERSONELLERİNDEYALNIZLIK DÜZEYİNİN BAZI DEĞİŞKENLERE GÖRE İNCELENMESİ. Tarih Okulu Dergisi, Cilt: 13 - Sayı: 47, 2836–2852. https://ajindex.com/articles/136700

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (9)

  1. Arıkan, R. (2004). Araştırma Teknikleri ve Rapor Hazırlama. Asil yayın. Arlı, M. ve Nazik, H. (2001). Bilimsel Araştırmaya Giriş. Gazi kitabevi. Akgül, H. (2017). Lojistik sektörü çalışanlarının duygusal ve sosyal yalnızlık düzeylerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. TheJournalof International Lingual, SocialandEducationalSciences, 3(2), 269-287.
  2. Bilgen, S. (1989). Üniversite Öğrencilerinin Yalnızlık Düzeyleri ve Bazı DeğişkenlerinUyum Düzeylerine Etkisi.Yayınlanmamış yüksek lisans teziHacettepe ÜniversitesiSosyal Bilimler Enstitüsü Psikoloji Bölümü. Borgna, E. (2015). Ruhun Yalnızlığı. (Meryem Mine Çilingiroğlu,Çev.). Yapı Kredi yayınları. Brown, S. (2016). Measures of Shape: Skewness and Kurtosis. Oak Road systems. Cindiloğlu Demirer, M. (2019). Demografik değişkenlerin işyeri yalnızlığına etkileri: hizmet sektöründe bir araştırma. TurkishStudiesSocialSciences, 14(6),2981-2988.
  3. Demir, A. (1989). UCLA yalnızlık ölçeğinin geçerlik ve güvenirliği. Psikoloji Dergisi,7-23.
  4. Demirhan, G. (2003). Kültür, eğitim, felsefe ve spor eğitimi ilişkisi. Spor Bilimleri Dergisi Hacettepe Journal of SportSciences,14(2),92-103.
  5. Dereli, F., Koca, B., Demircan, S. &Tor, N. (2010). Bir huzurevinde kalan yaşlıların yalnızlık düzeylerinin incelenmesi.Yeni Tıp Dergisi, 27, 93-97.
  6. Dussault, M. & Frenette, É. (2014). Lonelinessandbullying in theworkplace. AmericanJournal of AppliedPsychology, 2(4),94-98. http://dx.doi.org/10.12691/ajap-2-4-3.
  7. Duy, B. (2003). Bilişsel-Davranışçı yaklaşıma dayalı grupla psikolojik danışmanın yalnızlık ve fonksiyonel olmayan tutumlar üzerine etkisi. Yayınlanmamış doktora tezi,Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Geçtan, E. (2004). İnsan Olmak. Metis yayınları.İmamoğlu, S. (2008). Genç Yetişkinlikte Kişilerarası İlişkilerin Cinsiyet, Cinsiyet Rolleri ve Yalnızlık Algısı Açısından İncelenmesi.Yayınlanmamış doktora tezi,Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Karasar, N. (1994). Bilimsel Arastirma Yöntemi: Kavramlar, İlkeler, Teknikler.3A ArastirmaEğitimdanismanlik Ltd. Kayıkçı, K. &Özyıldırım, G. (2019). Maarif müfettişlerinin hissettikleri yalnızlık duygusu: nedenleri ve başa çıkmada kullandıkları yollar. Eğitimde Nitel Araştırmalar Dergisi-ENAD,7(4), 1500-1524.
  8. Khorshıd, L., Eşer, İ., Zaybak, A., Yapucu, Ü., Arslan, G.G &Çınar Ş. (2004). Huzurevinde kalan yaşlıların yalnızlık düzeylerinin incelenmesi.Türk Geriatri Dergisi, 7(1),45-50.
  9. Leymann, H. (1996). The content and development of mobbing at work. EuropeanJournal of