AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe empirical findings reveal substantial heterogeneity in trade responsiveness across sectors.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This study investigates the impact of real exchange rate movements on Türkiye’s bilateral trade balance across manufacturing industries with different levels of technological intensity. Using quarterly data from 2003Q1 to 2020Q4, the analysis focuses on four technology-based export categories and employs both linear (ARDL) and nonlinear (NARDL) bounds testing approaches to assess the validity of the J-curve hypothesis. The empirical findings reveal substantial heterogeneity in trade responsiveness across sectors. While a traditional J-curve pattern is supported for medium-low and medium-high technology categories, no clear evidence of such an adjustment is found for low- and high-technology categories. Specifically, for high-technology and low-technology categories, exchange rate depreciation leads to short-run deterioration without a subsequent long-run recovery, likely due to the sectors’ heavy dependence on imported intermediate inputs. Overall, the findings suggest that exchange rate depreciation may not be a uniformly effective policy instrument for improving Türkiye’s trade balance and that sector-specific technological and structural characteristics play a crucial role in shaping exchange rate–trade balance dynamics.
Özet
Bu çalışma, reel döviz kuru hareketlerinin Türkiye’nin ikili ticaret dengesi üzerindeki etkilerini, imalat sanayi sektörlerini teknoloji yoğunluklarına göre ayrıştırarak analiz etmektedir. 2003Ç1–2020Ç4 dönemine ait üç aylık veriler kullanılarak yürütülen analizde, teknoloji düzeyine göre sınıflandırılmış dört ihracat kategorisi ele alınmakta ve J-eğrisi hipotezinin geçerliliği doğrusal (ARDL) ve doğrusal olmayan (NARDL) sınır testleriyle değerlendirilmektedir. Ampirik bulgular, döviz kuru değişimlerine verilen ticaret tepkilerinin sektörler arasında belirgin bir heterojenlik sergilediğini ortaya koymaktadır. Orta-düşük ve orta-yüksek teknoloji yoğunluğuna sahip sektörlerde geleneksel J-eğrisi dinamikleri doğrulanırken, düşük ve yüksek teknoloji yoğunluğuna sahip sektörler için bu hipotezi destekleyen istatistiksel olarak anlamlı bir kanıta ulaşılamamıştır. Özellikle düşük ve yüksek teknoloji gruplarında döviz kurundaki değer kaybının kısa dönemde ticaret dengesinde bozulmaya yol açtığı, ancak uzun dönemde telafi edici bir iyileşmenin gerçekleşmediği tespit edilmiştir. Bu bulgunun, söz konusu sektörlerin üretim süreçlerinde ithal ara malı girdilerine yüksek derecede bağımlı olmalarıyla ilişkili olabileceği değerlendirilmektedir. Genel olarak elde edilen sonuçlar, döviz kuru değer kaybının Türkiye’nin ticaret dengesini iyileştirmede her sektör için aynı derecede etkili bir politika aracı olmadığını ve sektörlere özgü teknolojik ve yapısal özelliklerin döviz kuru–ticaret dengesi ilişkisini belirlemede kritik bir rol oynadığını ortaya koymaktadır.