Journals / Adli Tıp Dergisi / 2006 / Cilt: 20 Sayı: 3

KTÜ TIP FAKÜLTESİ ÇOCUK–ERGEN RUH SAĞLIĞI VE HASTALIKLARI POLİKLİNİĞİNE SON İKİ YILDA BAŞVURAN ADLİ OLGULARIN DEĞERLENDİRİLMESİ

Zeynep Göker(KTÜ Tıp Fakültesi Çocuk-Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı)
Selma Tural Hesapçioğlu(KTÜ Tıp Fakültesi Çocuk-Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı)
Sema Tanriöver Kandil(KTÜ Tıp Fakültesi Çocuk-Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı)
Pages
88–92
Publication Date
2006-12-31
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Sonuç olarak 4 ve daha fazla çocuklu ve sosyoekonomik düzeyi düşük ailelerden gelen erkek çocukların adli olguların büyük bir kısmını oluşturduğu gözlendi.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:KTÜ Tıp Fakültesi Çocuk-Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları polikliniğine 2004-2005 yılları arasında adli makamlarca gönderilen ve çeşitli adli konularda rapor istenen 181 çocuk ve ergenin sosyodemografik özellikleri değerlendirilerek rapor sonuçları belirlenmiştir.
📊
Key Findings & Data:Olguların 166’sı (%91.7) erkekti ve tüm olguların 59’u (%32.6) 14 yaşındaydı.
💡
Conclusion & Impact:Sonuç olarak 4 ve daha fazla çocuklu ve sosyoekonomik düzeyi düşük ailelerden gelen erkek çocukların adli olguların büyük bir kısmını oluşturduğu gözlendi.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:2004-2005 Verileri
⚙️Variables:Farik ve Mümeyyizlik · Çocuk Suçluluğu · Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları

Özet

KTÜ Tıp Fakültesi Çocuk-Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları polikliniğine 2004-2005 yılları arasında adli makamlarca gönderilen ve çeşitli adli konularda rapor istenen 181 çocuk ve ergenin sosyodemografik özellikleri değerlendirilerek rapor sonuçları belirlenmiştir. Olguların 166’sı (%91.7) erkekti ve tüm olguların 59’u (%32.6) 14 yaşındaydı. Olguların 152’si (%84) başvuru sırasında öğrenciydi. Yıllara göre dağılımda sırasıyla 2004’te 107 (100 erkek, 7 kız), 2005’te 74 (66 erkek, 8 kız) olgu olduğu görüldü. Bunlardan 169’unun (%93.4) ilk başvuruları iken, 12’sinin (%6.6) ikinci başvuruları olduğu saptandı. Olgulardan 141’i (%77.9) Trabzon ilinden geliyordu, 111’i (%61.3) sosyoekonomik düzeyi düşük olan ailelerdendi. Olgulardan 109’u (%60.2) 4 ve daha fazla çocuklu ailelerde yetişen çocuklardı. Farik ve mümeyyiz olup olmadığı sorulan 161 olgunun 26’sına (%14.4) “farik ve mümeyyizdir”, 128’ine (%70.7) “farik ve mümeyyiz değildir” şeklinde rapor verildiği belirlendi. ‘Farik ve mümeyyiz değildir’ şeklinde rapor edilen 128 olgudan 23’ünün (%18) mental retarde olduğu saptandı. En sık suç sebebi hırsızlık (n=80, %44.2) idi. Sonuç olarak 4 ve daha fazla çocuklu ve sosyoekonomik düzeyi düşük ailelerden gelen erkek çocukların adli olguların büyük bir kısmını oluşturduğu gözlendi.

🔖

Cite This Article

Göker, Z., Hesapçioğlu, S. T., Kandil, S. T. (2006). KTÜ TIP FAKÜLTESİ ÇOCUK–ERGEN RUH SAĞLIĞI VE HASTALIKLARI POLİKLİNİĞİNE SON İKİ YILDA BAŞVURAN ADLİ OLGULARIN DEĞERLENDİRİLMESİ. Adli Tıp Dergisi, Cilt: 20 Sayı: 3, 88–92. https://ajindex.com/articles/1352795

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (19)

  1. Yörükoğlu A. Gençlik Çağı/Ruh Sağlığı ve Ruhsal Sorunlar. Özgür Yayınları, İstanbul, 2000, 11. baskı. Sayfa: 301-332.
  2. Williams-Evans SA, Myers JS. Adolescent violence. ABNF J. 2004 Mar-Apr;15(2):31-4.
  3. Köknel Ö. Kimliğini Arayan Gençliğimiz, Altın Kitaplar Yayınevi, İstanbul, 2001, 1. baskı, s.356.
  4. Maschi T. Unraveling the link between trauma and male delinquency: the cumulative versus differential risk perspectives. Soc Work. 2006 Jan;51(1):59-70.
  5. van Lier PA et al. Gender differences in developmental links among antisocial behavior, friends'antisocial behavior, and peer rejection in childhood: results from two cultures. Child Dev. 2006 Jan-Feb;77(1):244.
  6. Ozbay O, Ozcan YZ. Classic strain theory and gender: the case of Turkey. Int J Offender Ther Comp Criminol. 2006 Feb;50(1):21-38.
  7. Gavazzi SM, Yarcheck CM, Lim JY. Ethnicity, gender, and global risk indicators in the lives of status offenders coming to the attention of the juvenile court. Int J Offender Ther Comp Criminol. 2005 Dec;49(6):696-710.
  8. Ozen S, et al. Juvenile delinquency in a developing country: a province example in Turkey. Int J Law Psychiatry. 2005 JulAug;28(4):430-41.
  9. Stasevic I, Ropac D, Lucev O. Association of stress and delinquency in children and adolescents. Coll Antropol. 2005 Jun;29(1):27-32.
  10. Criss MM, Shaw DS. Sibling relationships as contexts for delinquency training in low-income families. J Fam Psychol. 2005 Dec;19(4):592-600.
  11. Yörükoğlu A. Değişen Toplumda Aile ve Çocuk. Özgür Yayınları, İstanbul, 2000, 6. baskı. Sayfa: 212.-213.
  12. Wang X, Blomberg TG, Li SD. Comparison of the educational deficiencies of delinquent and nondelinquent students. Eval Rev. 2005 Aug;29(4):291-312.
  13. www.kriminoloji.com/ T.C.Adalet İstatistikleri
  14. Kandil S., Hocaoğlu Ç., Bağdatlı H., Aktepe E., Yöntem T., Aksu G. Son dört yılda KTÜ Tıp Fakültesi Çocuk Psikiyatrisine başvuran adli olguların değerlendirilmesi. Klinik Adli Tıp. 2002; volüm:2, sayı:2, sayfa:1-6.
  15. Gretton HM, Hare RD, Catchpole RE. Psychopathy and offending from adolescence to adulthood: a 10-year follow-up. J Consult Clin Psychol. 2004 Aug;72(4):636-45.
  16. Burton JM, Marshall LA. Protective factors for youth considered at risk of criminal behaviour: does participation in extracurricular activities help? Crim Behav Ment Health. 2005;15(1):46-64.
  17. Kiriakidis SP. Perceived parental care and supervision: relations with cognitive representations of future offending in a sample of young offenders. Int J Offender Ther Comp Criminol. 2006 Apr;50(2):187-203.
  18. Brotman LM, Dawson-McClure S, Gouley KK, McGuire K, Burraston B, Bank L. Older siblings benefit from a family-based preventive intervention for preschoolers at risk for conduct problems. J Fam Psychol. 2005 Dec;19(4):581-91.
  19. Littell JH, Popa M, Forsythe B. Multisystemic Therapy for social, emotional, and behavioral problems in youth aged 10-17. Cochrane Database Syst Rev. 2005;(3):CD004797.