SavedAdd your journal

Journals / Adli Tıp Dergisi / 2014 / Cilt: 28 Sayı: 3

IDENTIFICATION FROM CONTAMINATED FECAL AND URINE SAMPLES AT THE CRIME SCENE

OLAY YERİNDE BAKTERİYEL KONTAMİNASYONA MARUZ KALAN DIŞKI VE İDRAR ÖRNEKLERİNDEN KİMLİKLENDİRME

Emel Hülya Yükseloğlu(İstanbul Üniversitesi, Adli Tıp Enstitüsü, İstanbul, Türkiye)
Yasemin Beril Orhanel(İstanbul Üniversitesi, Adli Tıp Enstitüsü, İstanbul, Türkiye)
Itır Erkan(Yeni Yüzyıl Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Fakültesi, İstanbul, Türkiye)
Melek Özlem Kolusayın(İstanbul Üniversitesi, Cerrahpaşa Tıp Fakültesi, Adli Tıp Anabilim Dalı, İstanbul, Türkiye)
Fulya Eylem Yediay(İstanbul Üniversitesi, Adli Tıp Enstitüsü, İstanbul, Türkiye)
Filiz Ekim Çevik(İstanbul Üniversitesi, Adli Tıp Enstitüsü, İstanbul, Türkiye)
Hüseyin Çakan(İstanbul Üniversitesi, Adli Tıp Enstitüsü, İstanbul, Türkiye)
Pages
234–244
Publication Date
2014-12-31
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Conclusion: Urine and gaita could present succesful results such as the other biolgical materials.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Objective: Biological materials such as blood, semen, and saliva are quite common in criminal cases.
📊
Key Findings & Data:Methods: In the present study, 30 volunteers have given their urine and gaita samples after getting their informed consents.
💡
Conclusion & Impact:Conclusion: Urine and gaita could present succesful results such as the other biolgical materials.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:olay yeri · idrar ve dışkı · DNA tipleme

Abstract

Objective: Biological materials such as blood, semen, and saliva are quite common in criminal cases. The other biological samples as urine and gaita are used in examination of mixed samples for forensic purposes, doping control, drug screening programmes, crime scene investigation CSI , finding out cause of death and sexual abuses/assaults. Mostly gaita is obtained from cases in the act of buggery or anal assaults. Methods: In the present study, 30 volunteers have given their urine and gaita samples after getting their informed consents. For control group buccal swaps were studied. In controls; DNA extraction was analysed with Chelex, besides quantitation and amplification were analysed with some commercial kits; following these typing was analysed with electrophoresis. DNA from surfaces of urine and gaita samples which were kept in some conditions was obtained by sterile wet coton swaps. DNA extraction for gaita with commercial kit and Chelex for urine were analysed. For DNA obtained from urine and gaita, quantitation and amplification were analysed with some commercial kits and typing was analysed with capiller electrophoresis. Results: It is observed that urine samples of women showed out better results than men. When effect of contamination on identification was examined, bacteria secreting enzymes damaged biological materials, but loci in kits used in step of profiling, being specific to human, did not effect the study. Conclusion: Urine and gaita could present succesful results such as the other biolgical materials.

Özet

Amaç: Adli vakalarda kan, semen ve tükürük gibi biyolojik materyallerin kullanımı oldukça yaygındır. Diğer önemli biyolojik örneklerden olan idrar ve dışkı numuneleri, adli amaçlı karışık örneklerin incelenmesinde, doping kontrolünde, uyuşturucu tarama programlarında, suç yerinin tespitinde, ölüm sebebinin anlaşılmasında, cinsel saldırı veya taciz davalarında kullanılmaktadır. Delil olan dışkı numunesi, en yaygın olarak fiili livata olgularından veya anal yolla girmiş herhangi bir materyalden alınacak örnekten elde edilebilir. Yöntemler: Çalışmada, 30 gönüllü kişiden rıza formu doldurularak temin edilen dışkı ve idrar örnekleri ile çalışıldı. Gönüllülerden alınan materyallerin yanında, kontrol grubu için ağız içinden sürüntü örnekleri alındı. Kontrol DNA örneklerinden Chelex ile DNA ekstraksiyonu, çeşitli ticari kitlerle miktar tayini ve amplifikasyonu yapılıp elektroforezle tiplenmesi gerçekleştirildi. DNA toplama işlemi, çeşitli şartlar altında tutulmuş idrar ve dışkı örneklerinin yüzeyinden steril nemli koton swapla yapıldı. Dışkıdan elde edilen DNA’ların ekstraksiyonu ticari kit ile, idrardan elde edilenlerin ki ise Chelex yöntemi ile yapıldı. Dışkı ve idrardan elde edilen DNA için miktar tayini ve amplifikasyonu çeşitli ticari kitler ile yapılıp, kapiler elektroforez ile tiplendirildi. Bulgular: Profillemesi yapılan idrar örneklerinde, kadınlara ait örneklerin erkeklere ait örneklerden daha iyi sonuçlar verdiği gözlenmiştir. Kontaminasyonun kimliklendirme üzerine olan etkisi incelendiğinde, bakterilerin biyolojik materyallere salgıladıkları enzimlerle zarar verdiği, ancak yürütme aşamasında, kullanılan kitlerdeki lokusların insana özgü olmasından dolayı çalışmayı etkilemediği gözlenmiştir. Sonuç: İdrar ve dışkı örneklerinin, diğer biyolojik örnekler gibi kimliklendirmede başarılı sonuçlar verdiği görülmüştür.

🔖

Cite This Article

Yükseloğlu, E. H., Orhanel, Y. B., Erkan, I., Kolusayın, M. Ö., Yediay, F. E., Çevik, F. E., Çakan, H. (2014). IDENTIFICATION FROM CONTAMINATED FECAL AND URINE SAMPLES AT THE CRIME SCENE. Adli Tıp Dergisi, Cilt: 28 Sayı: 3, 234–244. https://ajindex.com/articles/1352655

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (27)

  1. Johnson DJ, Martin LR, Roberts KA. STR-typing of human DNA from hu- man fecal matter using the QIAGEN QIAamp® Stool Mini Kit. J Forensic Sci 2005;50 4:802-8.
  2. Vandenberg N, Van Oorschot RA. Ex- traction of human nuclear DNA from feces samples using the QIAamp DNA Stool Mini Kit. J Forensic Sci 2002;47 5:993-5.
  3. Hopwood AJ, Mannucci A, Sullivan KM. DNA typing from human faeces. Int J Le- gal Med 1996;108 5:237-43.
  4. Clement BG, Kitts CL. Isolating PCR- quality DNA from human feces with a soil DNA kit. BioTechniques 2000;28 4:640-6.
  5. Roy R. Analysis of human fecal material for autosomal and Y chromosome STRs. J Forensic Sci 2003;48 5:1035-40.
  6. Prinz M, Greller W, Schmitt C. DNA typing of urine samples following sev- eral years of storage. Int J Legal Med 1993;106 2:75-9.
  7. Nakazono T, Kashimura S, Hayashiba Y, Hara K, Matsusue A, Augustin C. Dual examinations for identification of urine as being of human origin and for DNA-typing from small stains of human urine. J Fo- rensic Sci 2008;53 2:359-63.
  8. Castella V, Dimo-Simonin N, Brandt- Casadevall C, Robinson N, Saugy M, Taro- ni F, Mangins P. Forensic identification of urine samples: a comparison between nuclear and mitochondrial DNA markers. Int J Leg Med 2006;120 2:67-72.
  9. Zhang BW, Li M, Ma LC, Wei FW. A wide- ly applicable protocol for DNA isolation from fecal samples. Biochemical Genetics 2006;44 11-12:503-12.
  10. Hedman J, Nordgaard A, Rasmusson B, Ansell R, Radström P. Improved forensic DNA analysis through the use of alternative DNA polimerases and statistical modeling of DNA profiles. BioTechniques 2009;47 5:951-8.
  11. Oikarinen S, Tauriainen S, Viscari H, Simell O, Knip M, Virtanen S, Hyöty H. PCR inhibition in stool samples in relation to age of infants. J Clin Virol 2009;44 3:211-4.
  12. Kaçmaz B, Çakır FÖ, Aksoy A, Asyalıbiri A. Gebelerde asemptomatik bakteriüri araştırılması. ANKEM Dergi 2004;18 3:153-6.
  13. Benecke M. Forensic DNA samplescollection and handling. Encyc Med Diagnos Genom Proteom, 2005;500-4.
  14. Kalfoglu EA, Yukseloglu H, Ziyalar N, Baskan T, Rayimoglu G, Atasoy S. Personal identification from fecal material: a case report. Forensic Sci Int 2003;136 1:66.
  15. Johnson DJ, Martin LR, Roberts KA. STR-typing of human DNA from hu- man fecal matter using the QIAGEN QIAamp® Stool Mini Kit. J Forensic Sci 2005;50 4:802-8.
  16. Vandenberg N, Van Oorschot RA. Ex- traction of human nuclear DNA from feces samples using the QIAamp DNA Stool Mini Kit. J Forensic Sci 2002;47 5:993-5.
  17. Hopwood AJ, Mannucci A, Sullivan KM. DNA typing from human faeces. Int J Le- gal Med 1996;108 5:237-43.
  18. Clement BG, Kitts CL. Isolating PCR- quality DNA from human feces with a soil DNA kit. BioTechniques 2000;28 4:640-6.
  19. Roy R. Analysis of human fecal material for autosomal and Y chromosome STRs. J Forensic Sci 2003;48 5:1035-40.
  20. Prinz M, Greller W, Schmitt C. DNA typing of urine samples following sev- eral years of storage. Int J Legal Med 1993;106 2:75-9.
  21. Nakazono T, Kashimura S, Hayashiba Y, Hara K, Matsusue A, Augustin C. Dual examinations for identification of urine as being of human origin and for DNA-typing from small stains of human urine. J Fo- rensic Sci 2008;53 2:359-63.
  22. Castella V, Dimo-Simonin N, Brandt- Casadevall C, Robinson N, Saugy M, Taro- ni F, Mangins P. Forensic identification of urine samples: a comparison between nuclear and mitochondrial DNA markers. Int J Leg Med 2006;120 2:67-72.
  23. Zhang BW, Li M, Ma LC, Wei FW. A wide- ly applicable protocol for DNA isolation from fecal samples. Biochemical Genetics 2006;44 11-12:503-12.
  24. Hedman J, Nordgaard A, Rasmusson B, Ansell R, Radström P. Improved forensic DNA analysis through the use of alternative DNA polimerases and statistical modeling of DNA profiles. BioTechniques 2009;47 5:951-8.
  25. Oikarinen S, Tauriainen S, Viscari H, Simell O, Knip M, Virtanen S, Hyöty H. PCR inhibition in stool samples in relation to age of infants. J Clin Virol 2009;44 3:211-4.
  26. Kaçmaz B, Çakır FÖ, Aksoy A, Asyalıbiri A. Gebelerde asemptomatik bakteriüri araştırılması. ANKEM Dergi 2004;18 3:153-6.
  27. Kalfoglu EA, Yukseloglu H, Ziyalar N, Baskan T, Rayimoglu G, Atasoy S. Personal identification from fecal material: a case report. Forensic Sci Int 2003;136 1:66.