AI Summary & Key Takeaways
AI InsightHealthcare staff exposure themselves to violence while they are expected to lend a helping hand is a sad outcome that were obtained as a result of the present study.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: Violence is an important public health issue which can be observed in every field of life all over the world. The aim of this study is to evaluate whether healthcare staff working in Dicle University, Faculty of Medicine were exposed to domestic violence. Methods: The present study is a questionnaire and such questionnaire was applied to 371 healthcare staff including academic personnel, residents, nurses, midwives, healthcare technician and laboratory staff in Dicle University, Faculty of Medicine on voluntary basis in 2013. Results: Volunteers participated into the present study included 203 54.7% men and 168 45.3% women. when the cases were assessed on age range basis, there were 188 cases within 18- 30 years, 119 cases within 31- 40 years, 37 cases within 41-50 age range, 21 cases within 51- 60 years and 6 cases were over 60. We detected that 63 17% cases were exposed to domestic violence. In the present study, it was detected that physical and psychological violence is more among physicians, sexual and economic violence is more among nurses and other healthcare staff. Conclusion: Healthcare staff who would define any fact of violence in the patients and provide the required support may also be exposed to violence. Healthcare staff exposure themselves to violence while they are expected to lend a helping hand is a sad outcome that were obtained as a result of the present study.
Özet
Amaç: Şiddet hayatın her alanında ve dünyanın hemen her bölgesinde görülebilen önemli bir toplum sağlığı sorunudur. Bu çalışmanın amacı Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi’nde görev yapmakta olan sağlık çalışanlarının aile içi şiddete maruz kalıp kalmadıklarını değerlendirmektir. Yöntemler: Çalışmamız bir anket çalışması olup, 2013 yılında Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanelerinde akademik personel, asistan doktor, hemşire, ebe, sağlık teknisyeni ve laborant olan sağlık çalışanlarından 371 kişiye gönüllük esasına bağlı olarak uygulandı. Bulgular: Çalışmamıza katılan gönüllülerin 203 %54,7 tanesi erkek olup 168 %45,3 tanesi kadındı. Olgular yaş aralıklarına göre değerlendirildiğinde 18-30 yaş aralığında 188 olgu, 31-4 yaş aralığında 119 olgu, 41-50 yaş aralığında 37 olgu, 51-60 yaş aralığında 21 olgu ve 61 yaş ve üzerinde ise toplam 6 olgu bulunmakta idi. Olgularımızın 63’ünün %17 aile içi şiddete maruz kaldığını tespit ettik. Çalışmamızda hekimler arasında fiziksel ve psikolojik şiddetin daha fazla olduğu, cinsel ve ekonomik şiddetin ise hemşireler ve diğer sağlık çalışanları içerisinde daha fazla olduğu tespit edilmiştir. Sonuç: Hastalarında şiddet unsuru gördüğü anda hemen tanımlayacak ve gerekli destekleri sağlayacak olan sağlık çalışanlarının kendileri de şiddete maruz kalabilmektedirler. İnsanların acılarına bir yardım eli uzatması beklenen sağlık çalışanlarının şiddete kendilerinin maruz kalması çalışmamız sonucunda elde ettiğimiz üzücü bir sonuçtur.