AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConclusions: Reporting child sexual abuse is not only a legal responsibility, but also important to protect the child victim of abuse and prevent the development of psychiatric disorders.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: Child sexual abuse remains a serious situation in every region of the world. In this study, it was aimed to examine the data of cases with suspected sexual abuse reported from the child and adolescent psychiatry department to the judicial authorities. Methods: 74 children and adolescents who applied to child psychiatry outpatient clinics between September 2013 and September 2023, who were suspected of sexual abuse based on the history taken from themselves and their parents, and who were reported to the judicial authorities, were included in the study. Results: 51 of the cases were girls, and 23 were boys. The age of both sexual abuse and reporting was younger in boys than in girls. Sexual abuse reports were at its lowest level in 2020. Sexual touching was the most frequently reported method, with 42 cases. The most common abuser was male cousin (20.3%). 22.9% of the cases were followed-up in the outpatient clinic before reporting the abuse. 81% of the patients received at least one psychiatric diagnosis after the psychiatric examination. Psychiatric diagnoses as a consequence of child sexual abuse were identified in 27 cases, and the most common diagnosis was major depressive disorder with 33.3%. Conclusions: Reporting child sexual abuse is not only a legal responsibility, but also important to protect the child victim of abuse and prevent the development of psychiatric disorders.
Özet
Amaç: Çocuk cinsel istismarı dünyanın her bölgesinde ciddi bir durum olmaya devam etmektedir. Bu çalışmada çocuk ve ergen psikiyatri polikliniğinden adli makamlara bildirilen cinsel istismar şüphesi olan olguların verilerinin incelenmesi amaçlandı. Yöntem: Eylül 2013-Eylül 2023 tarihleri arasında çocuk psikiyatri polikliniğine başvuran, kendilerinden ve ebeveynlerinden alınan anamneze göre cinsel istismar şüphesi bulunan ve adli makamlara bildirimi yapılan 74 çocuk ve ergen çalışmaya dahil edildi. Bulgular: Olguların 51'i kız, 23'ü erkekti. Erkeklerde hem cinsel istismar yaşı hem de bildirim yaşı kızlara göre daha küçüktü. Cinsel istismar bildirimleri 2020 yılında en düşük seviyedeydi. En sık bildirilen yöntem ise 42 vakayla cinsel dokunmaydı. En sık istismarcı erkek kuzendi (%20.3). Vakaların %22.9'u istismar bildiriminden önce poliklinikte takip edilmekteydi. Psikiyatrik muayene sonrasında hastaların %81'i en az bir psikiyatrik tanı aldı. 27 vakada çocuğun cinsel istismarı sonucu psikiyatrik tanı saptandı, en sık tanı %33.3 ile majör depresif bozukluktu. Sonuçlar: Çocuğun cinsel istismarını bildirmek sadece yasal bir sorumluluk olmayıp, aynı zamanda istismar mağduru çocuğu korumak ve psikiyatrik bozuklukların gelişmesini önlemek açısından da önemlidir.