AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConclusion: Occupational accidents appear to be concentrated in high-risk sectors, and a substantial proportion results in significant medico-legal consequences; these findings indicate the need to develop preventive strategies and to strengthen and standardize forensic reporting processes.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Aim: This study aimed to evaluate the epidemiological, clinical, and forensic medical characteristics of injuries resulting from non-fatal occupational accidents and to determine their medico-legal qualifications within the framework of the Turkish Penal Code (TPC). Methods: Cases presenting to Çankırı State Hospital between 1 January 2022 and 31 December 2025 and assessed as forensic cases were retrospectively reviewed, and 917 cases with documented occupational accidents were included in the study. The data were analyzed in terms of demographic characteristics, sector, time and location of the accident, mechanism of injury, injured body regions, and forensic medical evaluation criteria. Results: Of the cases, 79% were male, with a mean age of 32.5±11.2 years. Occupational accidents most frequently occurred in the industrial/manufacturing (48.1%) and construction (11.1%) sectors, predominantly on weekdays and during working hours. The majority of injuries were due to blunt trauma (65.1%), with compression/crushing/fall identified as the most common mechanism (43.7%). The upper extremity was the most frequently affected body region (53.8%), with fractures observed in 18.6% and amputations in 4.4% of cases. In the forensic medical evaluation, 71.6% of injuries were classified as treatable with simple medical intervention and 2.2% were determined to be life-threatening. Conclusion: Occupational accidents appear to be concentrated in high-risk sectors, and a substantial proportion results in significant medico-legal consequences; these findings indicate the need to develop preventive strategies and to strengthen and standardize forensic reporting processes.
Özet
Amaç: Bu çalışmanın amacı, ölümle sonuçlanmayan iş kazalarına bağlı yaralanmaların epidemiyolojik, klinik ve adli tıbbi özelliklerini değerlendirmek ve bu yaralanmaların Türk Ceza Kanunu (TCK) kapsamında niteliklerini ortaya koymaktır. Yöntem: 01 Ocak 2022–31 Aralık 2025 tarihleri arasında Çankırı Devlet Hastanesi’ne başvuran ve adli olgu olarak değerlendirilen vakalar retrospektif olarak incelenmiş, iş kazası bildirimi bulunan 917 olgu çalışmaya dahil edilmiştir. Veriler; demografik özellikler, sektör, kaza zamanı ve yeri, yaralanma mekanizması, yaralanan vücut bölgeleri ve adli tıbbi değerlendirme kriterleri açısından analiz edilmiştir. Bulgular: Olguların %79’unun erkek olduğu ve ortalama yaşın 32,5±11,2 yıl olduğu saptanmıştır. İş kazalarının en sık sanayi/ endüstri (%48,1) ve inşaat (%11,1) sektörlerinde, hafta içi ve mesai saatlerinde meydana geldiği tespit edilmiştir. Yaralanmaların büyük çoğunluğu künt travma (%65,1) olup, en sık mekanizma kısılma/ezilme/düşme (%43,7) olarak belirlenmiştir. En sık etkilenen vücut bölgesi üst ekstremite (%53,8) olup, olguların %18,6’sında kırık ve %4,4’ünde amputasyon gelişmiştir. Adli tıbbi değerlendirmede, olguların %71,6’sında yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğu, %2,2’sinde ise yaşamı tehlikeye sokan durum bulunduğu saptanmıştır. Sonuç: İş kazalarının özellikle yüksek riskli sektörlerde yoğunlaştığı ve önemli bir kısmının adli tıbbi sonuçlar doğurduğu görülmektedir; bu bulgular, önleyici stratejilerin geliştirilmesi ve adli raporlama süreçlerinin güçlendirilmesi ve standardize edilmesi gerektiğine işaret etmektedir.