AI Summary & Key Takeaways
AI InsightFindings reveal that instructional objectives focused primarily on conceptual (56,90%) and procedural (32,86%) knowledge; understanding (53,00%) and application (19,32%) levels dominated cognitive processes.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The first seeds of modern education in the Ottoman Empire emerged in military technical schools due to the necessity of army reform. Because traditional schools were inadequate in preparing students for higher education, military middle schools were established on January 9, 1875. Renowned for discipline and modern curricula, these schools surpassed civilian counterparts and played a critical role in training the Republic’s founding generation, notably Mustafa Kemal Atatürk. This study presents a cognitive analysis of objectives in the 1905 military lower secondary schools curriculum using the Revised Bloom’s Taxonomy (RBT). Through document analysis, 849 objectives were coded across RBT’s knowledge and cognitive process dimensions. Findings reveal that instructional objectives focused primarily on conceptual (56,90%) and procedural (32,86%) knowledge; understanding (53,00%) and application (19,32%) levels dominated cognitive processes. The complete absence of metacognitive knowledge and creation-level objectives indicates that the curriculum did not develop students’ self-regulation, strategic learning, and original production. Consequently, these schools effectively transmitted technical knowledge but remained limited in developing higher-order skills like analysis, evaluation, and creation. This study underscores the necessity of source-based comparative analyses to understand the historical impacts of educational policies and military pedagogy. Sharing this coding scheme enables future comparisons with programs from different years.
Özet
Osmanlı Devleti’nde modern eğitimin ilk nüveleri, ordunun ıslahı zorunluluğuyla askerî teknik okullarda ortaya çıkmıştır. Geleneksel okulların bu yüksekokullara öğrenci yetiştirmedeki yetersizliği üzerine, 9 Ocak 1875’te askerî rüştiyeler kurulmuştur. Bu okullar, disiplini ve modern müfredatıyla sivil rüştiyelere göre üstün kabul edilmiş ve Mustafa Kemal Atatürk başta olmak üzere Cumhuriyet’in kurucu kadrolarının yetişmesinde önemli rol oynamıştır. Bu çalışma, 1905 tarihli “Mekatib-i Rüşdiye-i Askeriye” talimatnameleri temelinde askerî rüştiye müfredatında yer alan amaç ve kazanımların Yenilenmiş Bloom Taksonomisi (YBT) çerçevesinde bilişsel düzey analizini sunmaktadır. Doküman analizi yöntemiyle tespit edilen 849 hedef, YBT’nin bilgi ve bilişsel süreç boyutlarına göre kodlanmıştır. Bulgular, öğretim hedeflerinin ağırlıklı olarak kavramsal (%56,90) ve işlemsel (%32,86) bilgiye odaklandığını; bilişsel süreçler bakımından ise anlama (%53,00) ve uygulama (%19,32) düzeylerinin baskın olduğunu ortaya koymaktadır. Metabilişsel bilgi ve yaratma düzeyine yönelik hiçbir hedefin bulunmaması, programın öğrencinin öz-düzenleme, stratejik öğrenme ve özgün üretim becerilerini geliştirme amacını taşımadığını açıkça ortaya koymaktadır. Sonuçlar, askerî rüştiyelerin teknik bilgi aktarımında etkin bir rol oynadığını; ancak analiz, değerlendirme ve yaratma gibi üst düzey bilişsel süreçlerin geliştirilmesinde sınırlı kaldığını ortaya koymaktadır. Çalışma, eğitim politikaları ve askerî pedagojinin tarihsel etkilerini anlamada kaynak temelli karşılaştırmalı analizlerin gerekliliğini vurgulamaktadır. Bu bağlamda kodlama şemasının paylaşılması, ileride farklı yıllara ait programlarla karşılaştırma yapılmasına imkân tanımaktadır.