Ayrıca, toplumsal şiddet konulu araştırmalarının artmasının önemi, şiddet olgusuna karşı, tüm toplumun sorumluluk bilinciyle hareket etmesinin gerekliliğine değinilmiştir.
📌 3 Key Takeaways
🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışmada, İstanbul’un 39 ilçesinde “kadına şiddet” ve “kadın cinayeti” vakalarının istatistiki verileri sunulmak suretiyle, şiddet ve cinayet olgusuna yönelik nitel değerlendirmeler yapılmıştır.
📊
Key Findings & Data:İstanbul Emniyet Müdürlüğü Asayiş Şube Müdürlüğü’nün, kadına şiddet-kadın cinayetleri ile alakalı 2017-2018 yılı verilerinden faydalanılmış, gerçek hayattan vakaların nitel değerlendirmesi yapılarak, konunun öneminin toplum tarafından daha net gözlemlenebilmesi hedeflenmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Ayrıca, toplumsal şiddet konulu araştırmalarının artmasının önemi, şiddet olgusuna karşı, tüm toplumun sorumluluk bilinciyle hareket etmesinin gerekliliğine değinilmiştir.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:2017-2018 Verileri
⚙️Variables:Şiddet · Kadına Yönelik Şiddet · Kadın Cinayetleri
Özet
Bu çalışmada, İstanbul’un 39 ilçesinde “kadına şiddet” ve “kadın cinayeti” vakalarının istatistiki verileri sunulmak suretiyle, şiddet ve cinayet olgusuna yönelik nitel değerlendirmeler yapılmıştır. İstanbul Emniyet Müdürlüğü Asayiş Şube Müdürlüğü’nün, kadına şiddet-kadın cinayetleri ile alakalı 2017-2018 yılı verilerinden faydalanılmış, gerçek hayattan vakaların nitel değerlendirmesi yapılarak, konunun öneminin toplum tarafından daha net gözlemlenebilmesi hedeflenmiştir. Çalışmada, polisiye tedbirlerin kadına şiddet konularında sınırlı bir etki yapabileceği ve tüm kurumların ortak tedbirleriyle sorunların aşılabileceği vurgusu yapılmıştır. Ayrıca, toplumsal şiddet konulu araştırmalarının artmasının önemi, şiddet olgusuna karşı, tüm toplumun sorumluluk bilinciyle hareket etmesinin gerekliliğine değinilmiştir.
Çalışkan, M. (2019). İSTANBUL’DA “KADINA ŞİDDET” VE “KADIN CİNAYETİ” VAKALARINA YÖNELİK, NİCEL-NİTEL BİR İNCELEME. Abant Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 19 Sayı: 1, 221–241. https://doi.org/10.11616/basbed.vi.513032
Altınay, A. G. ve Arat Y. (2007), Türkiye’de kadına Yönelik Şiddet, İstanbul: Punto Baskı.
Dursun, Ç. (2010), Kadına yönelik şiddet karşısında haber etiği, Fe Dergi, 2(1), s.19-32.
Gökulu, G. ve Hosta N. (2013), Basında Kadına Yönelik Şiddet Haberlerinin Analizi: Hürriyet, Sabah Ve Posta Gazeteleri Örneği 2005-2008, International Journal of Social Science, 6 (2), s.1829-1850.
Güler, N. ve Tel H. (2005), Kadının Aile İçinde Yaşanan Şiddete Bakışı, C. Ü. Tıp Fakültesi Dergisi 27(2), s.51-56.
Harcar, T., Çakır Ö., Sürgevil O. ve Gönül B. (2008), Kadına Yönelik Şiddet ve Türkiye’de Kadına Yönelik Şiddetin Durumu, Toplum ve Demokrasi, 2(4), s.51-70.
Heise, L. Adrienne G. (1994), Violence Against W;Vonmen The Hidden Health Burden, The World Bank Discussion Papers, Washington.
İstanbul İl Emniyet Müdürlüğü (2017-2018), Asayiş Şube Müdürlüğü, Aile İçi Şiddet Kayıtları.
İstanbul İl Emniyet Müdürlüğü (2017-2018), Cinayet Büro Amirliği, Cinayet Kayıtları.
İstanbul Valiliği, İl Nüfus Ve Vatandaşlık Müdürlüğü (2017), İstanbul Geneli ve İlçe Nüfus Verileri.
Resmi Gazete, (2012), Ailenin Korunması Ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun, Kanun No: 6284, S:28239.
Tatlılıoğlu, K. (2014), Kadına Yönelik Şiddetle Mücadele Ulusal Eylem Planı 2012-2015’in Genel Bir Değerlendirilmesi, KMÜ Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi 16(1), s.115-122.
Ural, H. ve Çabuk, K. N. (2018) Kadın Cinayetlerinde Sembolik İktidarın Krizi, Sosyoloji Araştırmaları Dergisi, 21(2), s.356-382. Ünlü, S., Nazlı B. ve dğr, 2009, Kadına Yönelik Şiddet: Tv Dizilerinde Kadına Yönelik Şiddet Üzerine Bir Araştırma, Selçuk İletişim Fakültesi Dergisi, 5(4), s.95-104.