AI Summary & Key Takeaways
AI InsightGeriatric patients exhibit a more pronounced risk of reduction loss, and functional outcomes did not differ significantly between age groups, despite less favorable radiological maintenance in geriatric patients.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Aim: To evaluate the effect of age on treatment selection, radiological outcomes, and complications in distal radius fractures. Materials and Methods: A total of 97 patients aged ≥18 years with distal radius fractures treated between January and December 2020 were retrospectively reviewed and categorized into three age groups of 18–44, 45–64, and ≥65 years. Conservative (splint/cast with or without closed reduction) and surgical (mostly, volar locking plate-screw) treatments were applied. Volar tilt, volar angulation, radial length, radial inclination, intra-articular step-off, and gap were measured at three time points. Results: Age groups were found to be significantly associated with treatment modality and the presence of complications (p 0.05). Conclusion: Age was seen to influence treatment preferences, complication rates, and particularly the maintenance of radial length in distal radius fractures. Geriatric patients exhibit a more pronounced risk of reduction loss, and functional outcomes did not differ significantly between age groups, despite less favorable radiological maintenance in geriatric patients.
Özet
Amaç: Bu çalışmanın amacı, distal radius kırıklarında yaşın tedavi seçimi, radyolojik sonuçlar ve komplikasyonlar üzerindeki etkisini değerlendirmektir. Gereç ve Yöntemler: Ocak–Aralık 2020 tarihleri arasında distal radius kırığı nedeniyle tedavi edilen ≥18 yaşındaki toplam 97 hasta retrospektif olarak incelendi ve 18–44, 45–64 ve ≥65 yaş olmak üzere üç gruba ayrıldı. Konservatif (atel/alçı ile veya kapalı redüksiyonlu) ve cerrahi (çoğunlukla volar kilitli plak-vida) tedavi yöntemleri uygulandı. Volar tilt, volar angulasyon, radial uzunluk, radial inklinasyon, intraartiküler step-off ve gap ölçümleri üç farklı zaman noktasında değerlendirildi. Bulgular: Yaş grupları ile tedavi yöntemi seçimi ve komplikasyon varlığı arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişki saptandı (p 0,05). Sonuç: Yaşın, distal radius kırıklarında tedavi tercihleri, komplikasyon oranları ve özellikle radial uzunluğun korunması üzerinde etkili olduğu görülmüştür. Geriatrik hastalarda redüksiyon kaybı riski daha belirgindir ve radyolojik sonuçlar daha olumsuz olmasına rağmen fonksiyonel sonuçlar yaş grupları arasında anlamlı farklılık göstermemektedir.