Journals / Nazilli İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi / 2026 / Cilt: 7 Sayı: 1

ANALYSIS OF LAW NO. 5216 IN THE CONTEXT OF THE COUNCIL OF EUROPE REFERENCE FRAMEWORK FOR REGIONAL DEMOCRACY

AVRUPA KONSEYİ BÖLGESEL DEMOKRASİ REFERANS ÇERÇEVESİ BAĞLAMINDA 5216 SAYILI KANUNUN ANALİZİ

Emre Doğan(DOKUZ EYLÜL ÜNİVERSİTESİ, İKTİSADİ VE İDARİ BİLİMLER FAKÜLTESİ)0009-0009-8397-4321
Pages
—
Publication Date
2026-06-30
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Finally, Law No. 5216 on Metropolitan Municipalities is analyzed in light of the relevant Council of Europe document, leading to the conclusion section.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The process of globalization has increasingly emphasized localization and regionalization, and it is argued that these administrative levels strengthen local democracy in terms of proximity to the public.
📊
Key Findings & Data:Regionalization has become an important concept in European integration.
💡
Conclusion & Impact:Finally, Law No. 5216 on Metropolitan Municipalities is analyzed in light of the relevant Council of Europe document, leading to the conclusion section.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:bölge · bölgeselleşme · avrupa konseyi bölgesel demokrasiyle ilgili referans çerçevesi

Abstract

The process of globalization has increasingly emphasized localization and regionalization, and it is argued that these administrative levels strengthen local democracy in terms of proximity to the public. Regionalization has become an important concept in European integration. The study consists of three sections from this perspective. First, concepts considered important in terms of region and regionalization are addressed. These concepts are considered important in the context of the subject matter and consist of region, regionalization, administrative and financial autonomy, and a brief overview of regions in Turkey. The second part examines the Council of Europe's view of regions, the formation process of the Reference Framework on Regional Democracy, and an analysis of the content of the document in question. Finally, Law No. 5216 on Metropolitan Municipalities is analyzed in light of the relevant Council of Europe document, leading to the conclusion section.

Özet

Küreselleşme süreci, yerelleşme ve bölgeselleşmeye giderek artan bir önem kazandırmış ve bu yönetsel kademelerin halka yakınlık açısından yerel demokrasiyi güçlendirici bir etkisinin olduğu ifade edilmektedir. Avrupa için bütünleşme açısından bölgeselleşme önem kazanan bir kavram olmuştur. Çalışma bu açıdan üç bölümden oluşmaktadır. İlk olarak bölge ve bölgeselleşme açısından önemli görülen kavramlar ele alınmıştır. Bu kavramlar konu bağlamında önemli olduğu düşünülen; bölge, bölgeselleşme, idari ve mali özerklik ve Türkiye’de bölgeye kısa bir bakıştan oluşmaktadır. İkinci kısımda ise Avrupa Konseyi’nin bölgeye bakışı, Bölgesel Demokrasiyle İlgili Referans Çerçeve metninin oluşum süreci ve söz konusu belgenin içeriğinin analiz edilmesidir. Son olarak 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu, Avrupa Konseyi’nin ilgili belgesi üzerinden analiz edilerek sonuç bölümüne geçilmiştir.

🔖

Cite This Article

Doğan, E. (2026). ANALYSIS OF LAW NO. 5216 IN THE CONTEXT OF THE COUNCIL OF EUROPE REFERENCE FRAMEWORK FOR REGIONAL DEMOCRACY. Nazilli İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt: 7 Sayı: 1. https://doi.org/10.59113/niibfd.1889080

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (35)

  1. 1921 Anayasası. Teşkilatı Esasiye Kanunu. https://www.anayasa.gov.tr/tr/mevzuat/onceki-anayasalar/1921-anayasasi/.
  2. 1961 Anayasası. https://www.anayasa.gov.tr/tr/mevzuat/onceki-anayasalar/1961-anayasasi/.
  3. 5216 sayılı Büyükşehir Belediye Kanunu (23/07/2004 tarih ve 25531 sayılı Resmi Gazete).
  4. 5393 sayılı Belediye Kanunu. (13/07/2005 tarih ve 25874 sayılı Resmi Gazete).
  5. Akca, H. ve Taştekin, A. (2020). Avrupa Yerel Yönetimler Özerklik Şartı’na Türkiye’nin Koyduğu Çekincelerin Yeniden Değerlendirilmesi. Uluslararası Yönetim Akademisi Dergisi. 3(3): 594-609.
  6. Alıcı. O. V. (2008). Belediyelerin Denetlenmesi Üzerine Bir Değerlendirme. Akademik İncelemeler Dergisi. 3(2): 223-233.
  7. Avrupa Konseyi, “Bölgesel Demokrasi Avrupa Konseyi Referans Çerçevesi”. Mayıs 2017.
  8. Bulut, Y. ve Dönmez, D. (2020). Türkiye’de Büyükşehir Yönetimlerine İlişkin Değişim ve Dönüşüm. Uluslararası Yönetim Akademisi Dergisi. 3(2): 283-297.
  9. Coşkun, M., ve Çetin, B. (2024). Siyasi Coğrafyada, Küresel İlişkilerin Mekânsal Katalizörü mü Yoksa Teritoryal Alternatifi mi Tartışmasının Odağı Olarak ‘Yeni Bölgecilik’. Coğrafi Bilimler Dergisi, 22(1): 208-241.
  10. Çevikbaş, R. (2012). Avrupa Yerel Yönetimler Özerklik Şartı ve Türkiye’de Uygulanabilirliği. Türk İdare Dergisi. Aralık (45): 33-62.
  11. Çiftçi, S., ve Çiftçi, L. (2023). Türkiye'de Büyükşehir Belediyelerinde E-Belediye Uygulamaları: Karşılaştırmalı Bir Analiz. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 22(87): 714-730
  12. Çiner, C.U. (2010). Devlet Reformunda Yerelleşme ve Bölgeselleşme Üzerine. Memleket Siyaset Yönetim Dergisi. 5(12): 168-180.
  13. Çolak, O. ve Ertuğrul C. (2018). Avrupa Birliği Bölgesel Politikalarında Mali Araçların Rolü: Türkiye Açısından Bir Değerlendirme. Yönetim ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi. 16(2): 91-110.
  14. Çukurçayır, M. A. (2021). Siyasal Katılıma ve Yerel Demokrasi. Diyarbakır: Sayda Yayıncılık.
  15. Dağ, M. ve Yontar, İ. G. (2014). Avrupa Yerel Yönetimler Özerklik Şartı Çerçevesinde Türkiye’de Mali Özerklik. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi. 10(21): 147-162.
  16. Demirel, D. (2014). İngiltere’de 1990 Sonrası Bölgeselleşme Politikaları. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi. 4(2): 85-94.
  17. Erbay, Y. ve Keleş, R. (1999). Avrupa Konseyi’nin Bölge Olgusuna Bakışı. Çağdaş Yerel Yönetimler Dergisi. 8(4): 3-29.
  18. Erbay, Y.ve Keleş, R. (2013). Bölge Yönetimlerinin Özerkliği ve Avrupa Konseyi. Çağdaş Yerel Yönetimler Dergisi. 22(1): 23-39.
  19. Eryılmaz, B. (2018). Kamu Yönetimi: Düşünceler, Yapılar, Fonksiyonlar, Politikalar. Kocaeli: Umuttepe Yayınları. Güler, B. A. (2013). Yerel Yönetimler: Liberal Açıklamalara Eleştirel Yaklaşım. Ankara: İmge Kitabevi.
  20. Hettne, B. ve Söderbaum, F. (2000). Theorising The Rise of Regionness. New Political Economy, 5(3): 457-472 Işıkçı, Y. M. (2018). Avrupa Birliğinde Bölge Yönetimleri: İki Örnek ve Türkiye İçin Bir Değerlendirme. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. 10(28): 202-236.
  21. İnaç, H. ve Ünal, F. (2007). Avrupa Yerel Yönetimler Özerklik Şartı ve Türkiye’de Belediyeler. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. Haziran (17): 1-24.
  22. Karakılçık, Y. ve Özcan, A. (2005). Yerellik İlkesinin Türk Yerel Yönetim Dizgesinde Uygulanabilirliğinin İrdelenmesi. Çağdaş Yerel Yönetimler Dergisi. 14(4): 5-30.
  23. Kaşıkırık, A., ve Toprak, M. (2022). Temel Bir İnsan Hakkı Olan Gıdaya Erişim: Covid-19 Krizinde Kent Gıda İlişkisini 30 Büyükşehir Üzerinden Yeniden Düşünmek. Anadolu Strateji Dergisi, 3(2), 77-86.
  24. Keleş, R. (2019). Yerinden Yönetim ve Siyaset. İstanbul: Cem Yayınevi.
  25. Kılıç, V., Çetin, M. Ş., Yanar, H. İ., ve Şenol, S. (2022). Türkiye’de Merkezi Yönetimin Belediyeler Üzerindeki Vesayet Denetiminin Yerel Demokrasiye Etkisi. Dicle Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 30: 397-416.
  26. Koçak, H. (2011). Avrupa’da Bölgeselleştirme Çabalarının Ulusal ve Bölgesel Kalkınmaya Etkileri. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. Haziran (29): 1-7.
  27. Koçak, S. Y. (2009). Avrupa Birliği Geri Kalmış Bölgeleri Geliştirebildi Mi: Extremadura ve Viseu Bölgeleri. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi. 14(3): 327-341.
  28. Oktay, T. (2020). 1855-2020 Döneminde Türkiye’de Büyükşehir Belediye Yönetiminin Gelişimi. Strategic Public Management Journal. 6(12): 1-41.
  29. Özel, M. (2003). Avrupa Birliğinde Bölge, Bölgeselleşme, Bölge Yönetimleri Kavramları Üzerine. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi. 58(01): 97-117.
  30. Özel, M. (2009). Avrupa Birliği’ne Uyum Sürecinde Türkiye’de Bölgelerarası Dengesizlik ve Yeni Yönetsel Biçim Arayışlar. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi. 64(01): 165-199.
  31. Özer, Y. E. (2010). Bölgesel Kalkınma Ajansının Yapılanması ve İşlevselliği: İzmir ve Çukurova Örnekleri. Bursa: Ekin Basın Yayın Dağıtım.
  32. Özer, Y.E. ve Yontar, İ.G. (2018). Yerel Demokrasinin Kalite Göstergesi Olarak İdari ve Mali Özerklik. Hukuk ve İktisat Araştırmaları Dergisi. 10(2): 99-110.
  33. Sadioğlu, U., Özacit, İ. ve Ömürgönülşen, U. (2016). Yeni Büyükşehir Belediyesi Modeli: Türkiye’de Değişen/Değişmeyen Merkezileşme ve Adem-i Merkezileşme Politikaları. Yasama Dergisi. 70-92.
  34. Taştekin, A. (2007). Avrupa Birliği’nde Bölgeselleşme Politikaları ve Türkiye’de Bölgesel Stratejiler. (Doktora Tezi). İzmir: Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
  35. Yetkin, O. (2020). Türkiye’de Büyükşehir Belediyelerinin Yapısı ve Geleceği. Akademik Düşünce Dergisi. Bahar (1): 4-16.