AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe findings indicate that social media addiction increases perceptions of personal relative deprivation, which in turn fosters materialistic personality tendencies.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This study examines the relationship between social media addiction, personal relative deprivation, and materialistic personality tendencies. The research adopts a comparative approach to these relationships in the contexts of Turkey, Iraq, and Indonesia—countries within the Islamic cultural sphere that experience different socio-economic processes. Another objective of the study is to test the moderating effect of national variables, such as income inequality and per capita income, on the proposed model. Data were collected using an online survey method, with a convenience sample of 713 participants from Iraq, Indonesia, and Turkey. The survey consisted of four sections: the first section gathered demographic information, followed by the Bergen Social Media Addiction Scale, the Personal Relative Deprivation Scale, and the Materialistic Personality Scale. In all three sample groups, a significant relationship was found between social media addiction and materialistic personality tendencies. Mediation analysis revealed that the personal relative deprivation variable mediated the relationship between social media addiction and materialistic personality in all three countries. However, the national variable did not act as a moderator within the established model. Additionally, the age variable exhibited a negative correlation with materialistic personality tendencies across all countries, while gender did not produce a significant difference in materialistic tendencies. The findings indicate that social media addiction increases perceptions of personal relative deprivation, which in turn fosters materialistic personality tendencies. However, macro-level variables (such as income inequality and per capita income) were found to be more influential in shaping materialistic tendencies. These results suggest that materialistic personality is not merely a response to anxiety but also a reaction to social inequality and a strategy adopted as wealth increases.
Özet
Bu çalışma, sosyal medya bağımlılığı, kişisel göreli yoksunluk ve materyalist kişilik eğilimi arasındaki ilişkiyi incelemektedir. Araştırma, İslam kültür coğrafyasında yer alan ancak farklı sosyo-ekonomik süreçler yaşayan Türkiye, Irak ve Endonezya örneklemlerinde bu ilişkileri karşılaştırmalı olarak ele almaktadır. Çalışmanın bir diğer amacı gelir dağılımı eşitsizliği ya da kişi başına düşen milli gelir üzerinden ülke değişkeninin, model üzerinde düzenleyici etkisini de test etmektir. Çalışmada veri toplamak üzere e-anket yöntemi kullanılmış, veriler Irak, Endonezya ve Türkiye’den kolayda örneklem yöntemi ile ulaşılabilen 713 katılımcılardan toplanmıştır. Anket formunda demografik bilgilerin sorulduğu ilk bölümü, Bergen Sosyal Medya Bağımlılık Ölçeği, Kişisel Göreli Yoksunluk Ölçeği ve Materyalist Kişilik Eğilimi Ölçeği takip etmektedir. Her üç örneklem grubunda da sosyal medya bağımlılığı ile materyalist kişilik tipi ilişkisi anlamlı bulunmuştur. Yapılan aracılık analizi sonucunda her üç ülkede de kişisel göreli yoksunluk değişkeninin, sosyal medya bağımlılığı ve materyalist kişilik tipi ilişkisinde aracılık rolünü üstlendiği görülmüştür. Ülke değişkeni, kurulan model için düzenleyici bir değişken değildir. Yaş değişkeni, tüm ülkelerde materyalist kişilik eğilimi ile ters yönlü bir ilişki göstermiştir. Cinsiyet değişkeni ise materyalist kişilik tipi konusunda anlamlı bir farklılık yaratmamaktadır. Çalışma, sosyal medya bağımlılığının kişisel göreli yoksunluk algısını artırdığını ve bu algının materyalist kişilik eğilimine dönüştüğünü ortaya koymuştur. Ancak, materyalist kişilik eğilimi üzerinde makro değişkenlerin (gelir dağılımı eşitsizliği, kişi başına düşen milli gelir gibi) daha belirleyici olduğu görülmüştür. Bu bulgular, materyalist kişilik eğiliminin sadece kaygıdan kaçınma değil, aynı zamanda eşitsizliğe verilen bir tepki ve zenginleştikçe benimsenen bir strateji olduğunu göstermektedir.