SavedAdd your journal

Journals / Anadolu Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi / 1991 / Cilt: 9 - Sayı: 1

ÖRGÜTLERDE GRUPLARıN KARAR VERME TEKNİKLERİ

Enver ÖZKALP
Pages
311–320
Publication Date
1991-06-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Ancak bunlardan önce grupların gelenekselolarak örgütlerde nasıl işlediğini görmeye çalışalım.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Öz Örgütlerin yaşamlarında grupların katılımları yeni birşey değildir.
📊
Key Findings & Data:Grup katılımlarından en yaygın olarak dikkat çekeni grubun karar verme süreçleri ve sorun çözmeleridir.
💡
Conclusion & Impact:Ancak bunlardan önce grupların gelenekselolarak örgütlerde nasıl işlediğini görmeye çalışalım.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Anahtar Kelimeler örgüt · karar verme teknikleri

Özet

Öz Örgütlerin yaşamlarında grupların katılımları yeni birşey değildir. Grup katılımlarından en yaygın olarak dikkat çekeni grubun karar verme süreçleri ve sorun çözmeleridir. Son yıllarda birçok grupla çalışma tekniği ortaya çıkmış ve çeşitli örgütlerde kullanılmaya başlanmıştır. Bu makalede biz üç karar verme tekniği üzerinde duracağız; bunlar Beyin Fırtınası (Brain storming), Nominal Grup Tekniği (Nominal Group Technique) ve Delphı Tekniğidir. Ancak bunlardan önce grupların gelenekselolarak örgütlerde nasıl işlediğini görmeye çalışalım.

🔖

Cite This Article

ÖZKALP, E. (1991). ÖRGÜTLERDE GRUPLARıN KARAR VERME TEKNİKLERİ. Anadolu Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt: 9 - Sayı: 1, 311–320. https://ajindex.com/articles/133930

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (10)

  1. DELBECQ, A.L., VAN de VEN, A.H. and GUSTAFSON, D;H., Group Technlques for Program Plannlng, Glerıview, III: Scott Foregman and Comp., 1975.
  2. GUZZO, RA, «Group Desicion Makinıg and Group Effectiveness in Organizations» in P.S. Goodman and Associates, Designing Effective Work Groups, San Francisco: Jossey-Bass, 1986, s. 34-71.
  3. MACCRIMMON, K.R. and TAYLOR, R.N., «Decision Making and Problem Solving» in M.D. Dunnette, The Handbook of Organlzatlonal Psychology, Chicago: Rand McNaIIy College Publishing Co., 1976.
  4. MAIER, N.R.F., Principles of Human Relatlons, John Wiley and Sons, 1952.
  5. MOORHEAD, Gregory and GRIFFIN Ricky, W., Organlzatlonal Behavlor, 2nd. Edi., Houghton and Mifflin Comp., 1989.
  6. ROBBINS, Stephan P., Organlzatlonal Behavior, 5th Ed., Prentice Hall, 1991.
  7. SCHWEIGER, D.M., W.R. SANDBE'RG, and J.W. RAGAN, «Group Approaches for Improving Strategic Decision Making: A Comparative Analysis of Dialectkal Inquiry, Devil's Advocacy, and Conserısus», Academy of Management Journal, Mart, 1986, ss. 51-71.
  8. SYNDER, RA, and J.H. MORRIS, «Organizational Communication and Performance», Journal of Applied Psychology, Ağustos, 1984, ss. 461-465.
  9. STEERS, Richard M., Introduction to Organlzatlonal Behavior, Goodyear Publishing Comp., 1981.
  10. WHITE, Donald D. and BEDNAR David A., Organlzatlonal Behavior Understanding and Managing People At Work, Allyn and Bacon, Ine., 1986.