Journals / sinecine: Sinema Araştırmaları Dergisi / 2019 / Cilt: 7 Sayı: 2

A RECEPTION STUDY OF THE PROCESS OF HOUSEWIFES' INTERPERATION OF ART FILMS: MY ONLY SUNSHINE SAMPLE

EV KADINLARININ SANAT FİLMLERİNİ ANLAMLANDIRMA SÜRECİ ÜZERİNE BİR ALIMLAMA ÇALIŞMASI: HAYAT VAR ÖRNEĞİ

Aynülhayat Uybadın(HACETTEPE ÜNİVERSİTESİ, İLETİŞİM FAKÜLTESİ)
Pages
123–147
Publication Date
2019-03-15
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Then distinctions of the judgment of tastes are examined through Pierre Bourdieu’s symbolic capital concept, popular aesthetic, and material-form separation.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:This is an article about the way in which educationally disadvantaged middle-class housewives perceive an art film.
📊
Key Findings & Data:Hayat Var ( My Only Sunshine , Reha Erdem, 2008) was chosen as a sample.
💡
Conclusion & Impact:Then distinctions of the judgment of tastes are examined through Pierre Bourdieu’s symbolic capital concept, popular aesthetic, and material-form separation.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:2008 Verileri
⚙️Variables:Film alımlama çalışmaları · izleyici araştırmaları · sanat sineması

Abstract

This is an article about the way in which educationally disadvantaged middle-class housewives perceive an art film. Hayat Var ( My Only Sunshine , Reha Erdem, 2008) was chosen as a sample. The study benefits from Janet Staiger’s historical-materialist approach and Jackie Stacey’s ethnographic studies. A focus group of five housewives watched the film, and ethnographic techniques were used to collect the data. Data analysis has two dimensions. First, the audiences’ reading context and formations are examined, and their reception viewed in light of their conservative contextual discourses. Then distinctions of the judgment of tastes are examined through Pierre Bourdieu’s symbolic capital concept, popular aesthetic, and material-form separation.

Özet

Bu çalı ş ma e ğ itimde dezavantajlı, orta-alt sınıftan ev kadınlarının bir sanat filmini nasıl alımladı ğ ı üzerinedir. Örneklem olarak Hayat Var (Reha Erdem, 2008) filmi seçilmi ş tir. Çalı ş mada Janet Staiger’ın tarihsel-materyalist yakla ş ımı ile Jackie Stacey’nin etnografik çalı ş malarından faydalanılmı ş tır. Verilerin toplanmasında etnografik teknikler kullanılarak 5 ev kadınıyla odak grup görü ş mesi yapılmı ş , film birlikte izlenerek katılımcı gözlem tekni ğ i uygulanmı ş tır. Verilerin analizinde ise iki boyut amaçlanmı ş tır. Öncelikle izleyicilerin okuma ba ğ lamı ve formasyonları ön plana koyularak filmi nasıl alımladıklarına muhafazakar ba ğ lamsal söylemleri ı ş ı ğ ında bakılmı ş ; Pierre Bourdieu’nün sembolik sermaye, popüler estetik ve madde-biçim ayrımı üzerinden de “be ğ eni” ayrımları incelenmi ş tir.

🔖

Cite This Article

Uybadın, A. (2019). A RECEPTION STUDY OF THE PROCESS OF HOUSEWIFES' INTERPERATION OF ART FILMS: MY ONLY SUNSHINE SAMPLE. sinecine: Sinema Araştırmaları Dergisi, Cilt: 7 Sayı: 2, 123–147. https://doi.org/10.32001/sinecine.537793

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (25)

  1. Allen, R. C. (1990). From Exhibition to Reception: Reflections on the Audience in Film History. Screen, 31(4), 347-356.
  2. Ang, I. (1991). Watching Dallas: Soap Opera and the Melodramatic Imagination (Çev. D. Couling). Londra & New York: Routledge.
  3. Arslan, U. T. (2012). Bir Kapıdan Gireceksin: Türkiye Sineması Üzerine Denemeler. İstanbul: Metis.
  4. Bennet, T. (1983). Text, Readers, Reading Formations. The Bulletin of the Midwest Language Association, 16(1), 3-17.
  5. Bobo, J. (1989). Shifting Through the Controversy: Reading The Color Purple. Callaloo, 39, 332-342.
  6. Bourdieu, P. (2015). Ayrım: Beğeni Yargısının Toplumsal Eleştirisi (Çev. D. Fırat & G. Berkkurt). Ankara: Heretik.
  7. Erdem, R. (Yönetmen). (2008). Hayat Var [Film]. Türkiye, Yunanistan & Bulgaristan: Atlantik & İmaj.
  8. Gibson, T. A. (2000). Beyond Cultural Populism: Notes Toward the Critical Ethnography of Media Audiences. Journal of Communication Inquiry, 24(3), 253- 273.
  9. Güçlü, Ö. (2010). Yeni Türkiye Sinemasındaki Kadın Sessizliğini Bozmak: Bir Film Alımlama Çalışması. Galatasaray Üniversitesi İletişim Dergisi, 12, 57-77.
  10. Karabağ Sarı, Ç. (2013). 12 Eylül Filmleri ve Üniversite Gençliği: Politik Söylemler Bağlamında 12 Eylül Filmlerinin Alımlanması. sinecine, 4(2), 9-39.
  11. Karadoğan, A. (2010). Sanat Sineması: Tartışmalar ve Eğilimler. A. Karadoğan (Ed.), Sanat Sineması Üzerine Yaklaşımlar ve Tartışmalar (s. 1-21). Ankara: De Ki.
  12. Klinger, B. (1997). Film History Terminable and Interminable: Recovering the Past in Reception Studies. Screen, 38(2), 107- 128.
  13. Lull, J. (1980). The Social Uses of Television. Human Communication Research, 6(3), 197– 207.
  14. Morley, D. (1980). The Nationwide Audience: Structure and Decoding. Londra: BFI.
  15. Neale, S. (2010). Kurum Olarak Sinema (Çev. Ö. Yaren). A. Karadoğan (Ed.), Sanat Sineması Üzerine Yaklaşımlar ve Tartışmalar (s. 83-113). Ankara: De Ki.
  16. Pearson, R. & Uricchio, W. (1999). Discursive Constructions of The Nickelodeon’s Child Audience. M. Stokes & R. Maltby (Ed.), American Movie Audiences: From The Turn of The Century to The Early Sound Era (s. 64-75). Londra: BFI.
  17. Radway, J. (1984). Reading the Romance: Women, Patriarchy, and Popular Literature. Chapel Hill, NC & Londra: University of North Carolina Press.
  18. Shingler, M. (2001). Interpreting All About Eve: A Study in Historical Reception. M. Stokes & R. Maltby (Ed.), Hollywood Spectatorship: Changing Perceptions of Cinema Audiences (s. 46-62). Londra: BFI.
  19. Srinivas, L. (2002). The Active Audience: Spectatorship, Social Relations and the Experience of Cinema in India. Media, Culture and Society, 24, 155–173. Doi: 10.1177/016344370202400201
  20. Stacey, J. (1994). Star Gazing: Hollywood Cinema and Female Spectatorship. Londra ve New York: Routledge.
  21. Staiger, J. (1992). Interpreting Films. New Jersey: Princeton University Press.
  22. Suner, A. (2006). Hayalet Ev, Yeni Türk Sinemasında Aidiyet, Kimlik ve Bellek. İstanbul: Metis.
  23. Taylor, H. (1989). Scarlett’s Women: Gone With The Wind and its Female Fans. Londra: Virago.
  24. Wollen, P. (2010). Godard ve Karşı-sinema: Doğu Rüzgarı (Çev. E. Yılmaz). A. Karadoğan (Ed.), Sanat Sineması Üzerine Yaklaşımlar ve Tartışmalar (s. 113-125). Ankara: De Ki.
  25. Yücel, F. & Acar, B. (2009). Reha Erdem ile A Ay’dan Kosmos’a. Reha Erdem’le Söyleşi. F. Yücel (Ed.), Reha Erdem Sineması: Aşk ve İsyan (s. 143-183). İstanbul: Çitlembik.