AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe study also discusses the potential reasons for the relatively limited number of transmissions from al-Kalbī—relative to the vast scale of al-Ṭabarī's tafsīr—and examines his overall attitude toward these reports.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Muḥammad b. Sāʾib al-Kalbī (d. 146/763) is one of the prominent figures of early Qurʾānic exegesis. Despite his reputation in tafsīr, history, and genealogy, he was subjected to severe criticism by traditionist circles (ahl al-ḥadīth). Nevertheless, reports attributed to al-Kalbī gained a certain degree of acceptance in tafsīr literature and were taken into consideration by later exegetes. In this context, whether Ibn Jarīr al-Ṭabarī transmitted reports from al-Kalbī in his Jāmiʿ al-bayān ʿan taʾwīl āy al-Qurʾān has been a subject of scholarly debate. Although recent academic studies have demonstrated the presence of al-Kalbī’s reports in al-Ṭabarī’s commentary, the nature of this presence has not yet been examined comprehensively. This article, therefore, aims to analyze al-Kalbī’s reports in al-Ṭabarī’s tafsīr in a systematic manner. To facilitate a clearer understanding, it first presents al-Kalbī’s biography, evaluates the debates surrounding his scholarly persona, and corrects certain inaccuracies in the literature. It then identifies and closely analyzes al-Kalbī-related reports in Jāmiʿ al-bayān through a comprehensive textual survey. The analysis reveals 55 references to al-Kalbī, encompassing both positive and negative assessments, and demonstrates that al-Ṭabarī transmitted from him anonymously in 22 instances. The study also discusses the potential reasons for the relatively limited number of transmissions from al-Kalbī—relative to the vast scale of al-Ṭabarī's tafsīr—and examines his overall attitude toward these reports. Finally, the study evaluates scholarly views on the extent of al-Ṭabarī’s reliance on al-Kalbī. By analyzing these reports, it tests the consistency of existing scholarly opinions and seeks to clarify al-Ṭabarī’s methodological stance toward al-Kalbī.
Özet
Muhammed b. Sâib el-Kelbî (ö. 146/763), erken dönem tefsir tarihinin önemli şahsiyetlerinden biridir. Tefsir, tarih ve ensâb alanlarındaki şöhretine rağmen ehl-i hadis tarafından yoğun eleştirilere maruz kalmıştır. Ancak Kelbî’ye ait nakiller, tefsir literatüründe belli bir kabul görmüş ve müfessirler tarafından dikkate alınmıştır. Bu bağlamda İbn Cerîr et-Taberî’nin Câmiʿu’l-beyân ʿan teʾvîli âyi’l-Ḳurʾân adlı tefsirinde Kelbî’den nakilde bulunup bulunmadığı meselesi literatürde tartışma konusu olmuştur. Güncel akademik araştırmalar neticesinde Taberî’nin tefsirinde Kelbî’ye ait nakillerin var olduğu ortaya koyulmuş olmakla birlikte bu tespitin mahiyeti bütüncül bir incelemeye konu edilmemiştir. Bu sebeple elinizdeki makale, Taberî tefsirindeki Kelbî nakillerini kapsamlı biçimde ele almayı amaçlamaktadır. Meselenin daha iyi anlaşılabilmesi adına öncelikle Kelbî’nin hayatına dair bilgi verilmiş, ilmî kişiliği etrafındaki tartışmalar değerlendirilmiş ve literatürde yer alan bazı hatalı bilgiler tashih edilmiştir. Ardından makalenin ana eksenini oluşturan Taberî tefsirindeki Kelbî nakilleri literatür taraması yoluyla tespit edilmiş ve titiz bir analize tabi tutulmuştur. Bu analiz neticesinde eserde Kelbî’ye dair 55 atfın yer aldığı, Taberî’nin Kelbî hakkında hem olumlu hem olumsuz ifadeler serd ettiği ve 22 yerde adını zikretmeksizin ondan nakilde bulunduğu ortaya koyulmuştur. Ayrıca Taberî’nin, tefsirinin hacmine oranla Kelbî’den yaptığı nakillerin sayıca az olmasının muhtemel sebepleri ve aktardığı nakiller karşısındaki tutumu da söz konusu analizin diğer çıktılarıdır. Son olarak, literatürde Taberî’nin Kelbî’den nakil yapıp yapmadığına veya ondan hangi ölçüde istifade ettiğine dair ileri sürülen görüşler incelenmiştir. Taberî tefsirindeki Kelbî nakilleri üzerinden yapılan bu inceleme, söz konusu görüşlerin tutarlılığını test etmekte ve Taberî’nin Kelbî’ye yönelik tavrını belirginleştirmeye çalışmaktadır.