AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConclusion: The identification of sarcopenia through CT imaging at the time of diagnosis in patients with gastric cancer is associated with overall survival rates and serves as a prognostic marker for poor prognosis.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Aim: This study aims to assess the predictive impact of sarcopenia on survival in individuals with surgically treated gastric cancer. Material and Methods: This retrospective analysis examined individuals who underwent surgery for gastric cancer, categorizing them into sarcopenia and non-sarcopenia groups based on skeletal muscle index from abdominal CT images. The study assessed clinicopathological variables, survival, and prognosis differences between the groups. Results: The median age of the 84 patients was 59 years (range, 24–80); 64.3% were male. For all patients, 67.9% (n = 57) had sarcopenia and 32.1% (n = 27) did not. According to the ROC analysis, the predictive performance of sarcopenia for mortality was statistically significant (AUC = 0.694; p = 0.012). The best cut-off value of 24.97 yielded 75.8% sensitivity and 61.1% specificity. The median follow-up was 48.6 months, and 18 patients (21.4%) died. Sarcopenia patients had a median survival of 32 months (95% CI: 27.4–36.6), while non-sarcopenic patients had 56 months (95% CI: 43.2–68.8). Sarcopenia was an independent survival predictive factor in multivariate Cox regression (HR = 2.46; 95% CI: 1.24–4.87; p = 0.010). Conclusion: The identification of sarcopenia through CT imaging at the time of diagnosis in patients with gastric cancer is associated with overall survival rates and serves as a prognostic marker for poor prognosis.
Özet
Amaç: Bu çalışma, cerrahi olarak tedavi edilen mide kanserli bireylerde sarkopeninin sağkalım üzerindeki öngördürücü etkisini değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Gereç ve Yöntemler: Bu retrospektif analizde, mide kanseri nedeniyle ameliyat edilen bireyler incelenmiş ve abdominal BT görüntülerinden elde edilen iskelet kası indeksine (SMI) göre hastalar sarkopeni olan ve olmayanlar şeklinde gruplandırılmıştır. Gruplar arasındaki klinikopatolojik değişkenler, sağkalım ve prognoz farklılıkları değerlendirilmiştir. Bulgular: Toplam 84 hastanın medyan yaşı 59 (dağılım: 24-80) olup, hastaların %64,3'ü erkektir. Tüm hastaların %67,9'unda (n = 57) sarkopeni saptanırken, %32,1'inde (n = 27) sarkopeni saptanmamıştır. ROC analizine göre, sarkopeninin mortaliteyi öngördürücü performansı istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (AUC = 0,694; p = 0,012). En iyi cut-off değeri olan 24,97 değeri; %75,8 duyarlılık ve %61,1 özgüllük sağlamıştır. Medyan takip süresi 48,6 ay olup, 18 hasta (%21,4) hayatını kaybetmiştir. Sarkopenik hastaların medyan sağkalım süresi 32 ay (%95 GA: 27,4–36,6) iken, sarkopenik olmayan hastaların medyan sağkalım süresi 56 ay (%95 GA: 43,2–68,8) olarak saptanmıştır. Çok değişkenli Cox regresyon analizinde sarkopeni, bağımsız bir sağkalım öngördürücü faktörü olarak mühürlenmiştir (HR = 2,46; %95 GA: 1,24–4,87; p = 0,010). Sonuç: Mide kanserli hastalarda tanı anında BT görüntüleme ile sarkopeninin tanımlanması, genel sağkalım oranları ile ilişkilidir ve kötü prognoz için bir belirteç görevi görür.