AI Summary & Key Takeaways
AI InsightTherefore, not only medication compliance but also individual and environmental factors should be considered in hypertension management.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: This study aimed to investigate the impact of medication adherence self-efficacy on the quality of life in older adults with hypertension. Materials and Methods: This study was conducted using a descriptive and correlational research design and included 258 participants who were reached by the snowball sampling method in Muğla province. Research data were collected by an online questionnaire method through Google Forms. The participants were administered the Patient Identification Form, the Medication Adherence Self-Efficacy Scale–Short Form, and the Older People's Quality of Life–Brief. Results: As a result of the analysis, it was determined that there was a negative relationship between medication adherence self-efficacy and quality of life (r=-0.42, p<0.001). Multiple regression analysis revealed that medication adherence self-efficacy was a significant predictor of quality of life (β = -0.38, p < 0.001). In addition, individuals with high medication adherence self-efficacy had lower quality of life scores (Mean Quality of Life Score: 65.2±10.8). Conclusion: In elderly individuals with hypertension, medication compliance self-efficacy significantly affects quality of life. Although high self-efficacy enables the individual to approach treatment more consciously, this may negatively affect quality of life with increased anxiety and awareness of side effects. Therefore, not only medication compliance but also individual and environmental factors should be considered in hypertension management.
Özet
Amaç: Bu çalışma, hipertansiyonu olan yaşlı bireylerde ilaç uyum öz-etkililiğinin yaşam kalitesine etkisini değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Gereç ve Yöntem: Tanımlayıcı ve korelasyonel araştırma tasarımıyla gerçekleştirilen bu araştırmaya, Muğla ili genelinde kartopu örnekleme yöntemiyle ulaşılabilen 258 katılımcı dahil edilmiştir. Veriler, Google Forms aracılığıyla çevrim içi anket yöntemiyle toplanmıştır. Katılımcılara, Hasta Tanımlama Formu, İlaç Uyumu Öz-Yeterlilik Ölçeği–Kısa Formu ve Yaşlı Bireyler İçin Yaşam Kalitesi Ölçeği–Kısa Formu uygulanmıştır. Bulgular: Analizler, ilaç uyum öz-etkililiği ile yaşam kalitesi arasında negatif bir ilişki olduğunu göstermiştir (r = -0.42, p < 0.001). Çoklu regresyon analizi sonucunda, ilaç uyum öz-etkililiğinin yaşam kalitesini anlamlı düzeyde etkilediği bulunmuştur (β =-0.38, p < 0.001). Ayrıca, ilaç uyum öz-etkililiği yüksek bireylerin yaşam kalitesi puanlarının düşük olduğu gözlemlenmiştir (Ortalama Yaşam Kalitesi Skoru: 65.2 ± 10.8). Sonuç: Hipertansiyonu olan yaşlı bireylerde ilaç uyum öz-etkililiği, yaşam kalitesini önemli ölçüde etkilemektedir. Yüksek öz-etkililik, tedaviye daha bilinçli bir yaklaşım sağlasa da, bu durum artan kaygı ve yan etki farkındalığı ile yaşam kalitesini olumsuz etkileyebilir. Hipertansiyon yönetiminde yalnızca ilaç uyumu değil, bireysel ve çevresel etkenler de dikkate alınmalıdır.