AI Summary & Key Takeaways
AI InsightHealth professionals can implement early intervention programs for at-risk families within family medicine.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: This study aims to examine the relationship between parents’ attachment styles and behavioural problems of preschool children. Materials and Methods: Utilizing a cross-sectional and correlational design, data were collected from 670 parents and their children registered at family health centers. Data were collected using the Child/Parent Information Form, the Pictorial Paediatric Symptom Checklist, and the Experiences in Close Relationships-Revised. Data were analysed using descriptives, Pearson correlation, and logistic regression analyses. Results: The mean age of the parents was 35.00±5.19 years. The rate of psychosocial problems in preschoolers was 26.3%. A positive, weak relationship was found between parents’ attachment and psychosocial problems in children (p<0.05). Parental cohabitation status and anxious attachment style significantly predicted psychosocial problems in preschoolers (p = 0.001). Conclusions: Psychosocial problems are highly prevalent among preschoolers, affecting one in four children. Parental cohabitation status and anxious attachment styles constitute significant risk factors. Therefore, primary care services should implement psychosocial screenings. Health professionals can implement early intervention programs for at-risk families within family medicine.
Özet
Amaç: Bu çalışma, ebeveynlerin bağlanma biçimleri ile okul öncesi çocukların davranış sorunları arasındaki ilişkiyi incelemek amacıyla yapılmıştır. Yöntem: Kesitsel ve korelasyonel tasarımdaki araştırma aile sağlığı merkezlerinde kayıtlı 670 ebeveyn ve çocukları ile yürütülmüştür. Veriler Çocuk-Ebeveyn Bilgi Formu, Resimli Psikososyal ve Davranış Sorunları Kontrol Listesi ve Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri-II ile toplandı. Veriler tanımlayıcı analizler, Pearson korelasyon ve lojistik regresyon analizleri ile incelendi. Bulgular: Ebeveynlerin yaş ortalaması 35,00±5,19’du. Okul öncesi çocuklarda psikososyal sorunların oranı %26,3 bulundu. Ebeveynlerin bağlanma düzeyleri ile çocukların psikososyal sorunları arasında pozitif, zayıf bir ilişki saptandı (p<0,05). Ebeveynlerin birlikte yaşama durumu ve kaygılı bağlanma biçimi, okul öncesi çocuklarda psikososyal problemlerle ilişkiliydi (p=0.001). Sonuçlar: Okul öncesi çocuklarda psikososyal sorunlar yaygındır, her dört çocuktan birinde görülmektedir Ebeveynlerin birlikte yaşama durumu ve kaygılı bağlanma biçimi okul öncesi çocuklarda psikososyal sorunlar için önemli risk faktörleridir. Birinci basamak sağlık hizmetlerinde psikososyal taramalar uygulanmalıdır. Sağlık profesyonelleri risk altındaki aileler için aile hekimliği erken müdahale programları uygulayabilir.