AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe results showed that the highest yield of 2055 g m⁻² was obtained from the P5 mL m⁻² dose application.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Plant Growth Promoting Rhizobacteria (PGPRs) are known as root bacteria that play an important role in plant development through their communication with plant roots. In recent years, the use of PGPRs to increase quality and yield has become widespread. Different treatments have begun to be applied to increase yield and quality in mushroom cultivation. In this study, the effects of applying different doses (2.5, 5, and 10 mL m⁻²) of Pseudomonas fluorescens (P) and Azospirillum lipoferum (R) bacterial preparations on the yield of cultivated mushrooms (Agaricus brunnescens) were compared with a control group. The results showed that the highest yield of 2055 g m⁻² was obtained from the P5 mL m⁻² dose application. Differences in morphological parameters such as cap diameter and cap height were not found to be statistically significant. However, doses P5 and P10 significantly increased fruit firmness (1.410 kg and 1.398 kg) compared to the control group. When morphological data such as cap diameter, cap height, stem diameter, and stem height were examined, no statistically significant differences were found between the quality parameters obtained with P and R applications compared to the control group. The highest mushroom fruit firmness values were obtained after the study conducted with P bacterial applications at doses of 5 mL (1.410 kg) and 10 mL (1.398 kg). In conclusion, it was observed that the P 5 mL m-2 dose application, in particular, increased yield and some quality parameters in cultivated mushroom production, yielding positive results in terms of application potential.
Özet
Bitki Büyümesini Teşvik Edici Rizobakteriler (PGPR), bitki kökleri ile olan iletişimleri sayesinde bitkilerin gelişiminde önemli rol oynayan kök bakteriler olarak bilinmektedir. PGPR’lerin son yıllarda kalite ve verimi artırmak amacıyla kullanımı yaygınlaşmaya başlamıştır. Kültür mantarı yetiştiriciliğinde verim ve kaliteyi artırmak üzere farklı muameleler uygulanmaya başlamıştır. Bu çalışmada, Pseudomonas fluorescens (P) ve Azospirillum lipoferum (R) bakteri preparatlarının farklı dozlarda (2.5, 5 ve 10 mL m⁻²) uygulanmasının kültür mantarı (Agaricus brunnescens) üretiminde verim üzerine etkileri kontrol grubu ile karşılaştırılmıştır. Elde edilen veriler sonucunda, en yüksek verim 2055 g m⁻² ile P5 mL m⁻² doz uygulamasından elde edilmiştir. Şapka çapı, şapka yüksekliği gibi morfolojik parametrelerdeki farklılıklar istatistiksel olarak önemli bulunmamıştır. Ancak, P5 ve P10 dozları meyve eti sertliğini (1.410 kg ve 1.398 kg) kontrol grubuna göre önemli ölçüde artırmıştır. Şapka çapı, şapka yüksekliği, sap çapı ve sap yüksekliği gibi morfolojik veriler incelendiğinde P ve R uygulamalarının kontrol grubuyla kıyaslandığında elde edilen kalite parametreleri arasındaki farklılıklar istatistiksel olarak önemli bulunmamıştır. P bakteri uygulamalarının 5 mL (1.410 kg) ve 10 mL (1.398 kg) doz değerleri ile yürütülen çalışma sonrasında elde edilen mantar meyve eti sertlik değerleri en yüksek sonucu vermiştir. Sonuç olarak, özellikle P5 mL m-2 doz uygulamasının kültür mantarı üretiminde verim ve bazı kalite parametrelerini arttırdığı gözlemlenmiş ve uygulama potansiyeli açısından olumlu sonuçlar vermiştir.