Ayrıca dünya refah sıralamasında yer alan ülkelerden bazıları incelenerek farklılıklar irdelenmeye çalışılacaktır
📌 3 Key Takeaways
🎯
Objective & Hypothesis:Sosyal refah, günümüzde küreselleşme ile beraber etkisi azalsa da, hiçbir zaman gündemden düşmeyen bir olgudur. 1942 yılında Beveridge Raporu ile başlayan anlayış, ekonomik krizler ve 2.
📊
Key Findings & Data:Dünya Savaşı sonrası kendine devlet politikalarında daha fazla yer bulmuş ve gelişmiş medeniyet olma yolunda atılması gereken en önemli adımlardan biri olarak kabul görmüştür.
💡
Conclusion & Impact:Ayrıca dünya refah sıralamasında yer alan ülkelerden bazıları incelenerek farklılıklar irdelenmeye çalışılacaktır
🔬Design:Makale
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters
Özet
Sosyal refah, günümüzde küreselleşme ile beraber etkisi azalsa da, hiçbir zaman gündemden düşmeyen bir olgudur. 1942 yılında Beveridge Raporu ile başlayan anlayış, ekonomik krizler ve 2. Dünya Savaşı sonrası kendine devlet politikalarında daha fazla yer bulmuş ve gelişmiş medeniyet olma yolunda atılması gereken en önemli adımlardan biri olarak kabul görmüştür. Sosyal refah devletinin en önemli özellikleri; müdahaleci, düzenleyici ve geliri yeniden dağıtıcı olmasıdır. Bu çalışmada; sosyal refah devletlerinin günümüzdeki durumu incelenerek, Türkiye’nin sosyal açıdan gidişatı ele alınacaktır. Ayrıca dünya refah sıralamasında yer alan ülkelerden bazıları incelenerek farklılıklar irdelenmeye çalışılacaktır
🔖
Cite This Article
Rakıcı, C., Kurşun, A. (2016). Sosyal Refah Devletinin Tarihi Süreci Ve Günümüz Bazı Refah Devletlerinin Değerlendirilmesi. Uluslararası Ekonomi ve Yenilik Dergisi, Cilt: 2 Sayı: 2, 135–156. https://doi.org/10.20979/ueyd.47794
Aktan, C. C. ve Özkıvrak, Ö. (2008), Sosyal Refah Devleti. İstanbul: Okutan Yayıncılık.
Aktan, C. C. ve Vural, İ. Y. (2002), Gelir Dağılımında Adalet(siz)lik ve Gelir Eşit(siz)liği: Terminoloji, Temel Kavramlar ve Ölçüm Yöntemleri, Yoksullukla Mücadele Stratejileri. Ankara: Hak–İş Konfederasyonu Yayınları.
Akyüz, F. (2008), ‘‘Sosyal Yardımdan Sosyal Sigortaya: Bismarckyan ve İngiltere Sosyal Güvenlik Sistemlerinin Tarihsel Dönüşümü’’,Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 1(5), 58-70.
Balseven, H. (2009), ‘‘İngiltere’de Refah Reformlarının Ekonomi Politiği’’,Akdeniz Üniversitesi İİBF Dergisi, 9 (18), 337-349.
Block F. and Somers M. (2003), ‘‘In the Shadow of Speenhamland: Social Policy and the Old Poor Law’’, Politics Society, 283-323.
Bulut, N. (2003), ‘‘Küreselleşme: “Sosyal Devletin Sonu mu?’’, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 52 (2), 173-197.
Çetin, H. (2002), ‘‘Liberalizmin Tarihsel Kökenleri’’, C.Ü. İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 3 (1), 79-96.
Erdem, I. (2005), Avrupa’da Asgari Gelir Uygulamaları, Boğaziçi Üniversitesi Sosyal Politika Forumu, Araştırma Raporu, İstanbul.
Gökbayrak, Ş. (2010), ‘‘Türkiye’de Sosyal Güvenliğin Dönüşümü’’, Çalışma ve Toplum Dergisi, (2), 141-162.
Gökbunar, R. ve Kovancılar, B. (1998), ‘‘Sosyal Refah Devleti ve Değişim’’, SDÜ İİBF Dergisi, (3), 251-266.
Güngör F. ve Özuğurlu M. (1997), İngiliz Yoksul Yasaları: Paternalizm, Piyasa ya da Sosyal Devlet, Working Paper Series.
Kantarcı, H. B. (2003), ‘‘Sosyal Devlet, Sosyal Güvenlik Ve Türkiye’de Zorunlu Askerlik Hizmeti’’, Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 6 (10), 75-85.
İlkin, A. (1988), ‘‘Kalkınma ve Sanayi Ekonomisi’’, 5. Baskı, İstanbul.
Koca, E. ve Gülsoy, E. (2012), ABD Ülke Raporu.T.C. Ekonomi Bakanlığı İhracat Genel Müdürlüğü Ülke Masaları 1 Dairesi, Amerika Şubesi, 12.01.2016 tarihi itibariyle.
Konya Ticaret Odası (2011), Danimarka Krallığı Ülke Raporu, Etüd-Araştırma Servisi (3). www.kto.org.tr/d/file/danimarka-ulke-raporu-2011.doc., (Erişim: 05.04.2016)
Marangoz, Ş. (2001), Refah Devleti, Gelişimi, Oluşumu, Modelleri ve Güncel Değişimler.Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Maliye Anabilim Dalı.
Munck, R. (2003), Emeğin Yeni Dünyası:Küresel Mücadele, Küresel Dayanışma (Çev.Mahmut Tekçe), İstanbul: Kitap Yayınevi.
Özdamar, Ö. (2007), Sosyal Politikalarının Refah Etkilerinin Ampirik Ölçümü: Türkiye'de Temel Eğitimle İlgili Politikaların Ve Sosyal Yardımların Refah Etkilerinin Değerlendirilmesi.Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Akdeniz Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İktisat Anabilim Dalı.
Özdemir, S. (2007), Küreselleşme Sürecinde Refah Devleti. Genişletilmiş 2. Baskı, İstanbul: İstanbul Ticaret Odası Yayınları.
Polanyi, K. (1986), Büyük Dönüşüm: Çağımızın Siyasal ve Ekonomik Kökenleri. (Çev.Ayşe Buğra), İstanbul: Alan Yayıncılık.
Sarıca, Ş. (2008), Farklı Refah Devleti Modellerinde Sosyal Harcamaların Niteliği: Emekgücünün Meta Niteliği Açısından Bir Değerlendirme. Yayınlanmamış doktora tezi, İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Maliye Anabilim Dalı.
Serter, N. (1994), Devlet Görevlerindeki Gelişmelerin Sonucu Olarak Sosyal Devlet, İstanbul: İÜ İktisat Fakültesi Yayınları.
Seyidoğlu, H. (1999), Ekonomik Terimler Ansiklopedik Sözlük, İstanbul: Güzem Can Yayınları.
Sözer, A. N. (1997), Sosyal Devlet Uygulamaları No:8, İzmir: Türkiye İşçi Emeklileri Cemiyeti Yayınları.
Şanlıoğlu, Ö. (2011), Sosyal Refah Devletinin Dünü, Bugünü Ve Geleceği: Almanya Örneği, Ankara: Detay Yayıncılık.
Talas, C. (1999), Ekonomik Sistemler. 5. Baskı, Ankara: İmge Kitabevi Yayınları.
Taşcı, F. (2010), ‘‘Yaşlılara Yönelik Sosyal Politikalar: İsveç, Almanya, İngiltere ve İtalya Örnekleri’’, Çalışma ve Toplum, (24), 175-202.
Marangoz, Ş. (2001), Refah Devleti, Gelişimi, Oluşumu, Modelleri ve Güncel Değişimler.Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Maliye Anabilim Dalı.