AI Summary & Key Takeaways
AI InsightData were collected using the “Students’ Perceived Discrimination Scale” and the “General Belongingness Scale.” The findings indicated that international students generally perceive a low level of discrimination and possess a medium-to-high sense of belonging.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
In an era of rapidly increasing international student mobility, higher education institutions’ ability to achieve their internationalization goals depends on strengthening students’ sense of belonging to the campus environment and to the host country. This study aims to examine the relationship between perceived discrimination and the general sense of belonging among international students studying in Türkiye and to determine the predictive effect of perceived discrimination on belonging. Designed using a correlational survey model, one of the quantitative research methods, the study’s sample consists of 317 international students studying at Sivas Cumhuriyet University. Data were collected using the “Students’ Perceived Discrimination Scale” and the “General Belongingness Scale.” The findings indicated that international students generally perceive a low level of discrimination and possess a medium-to-high sense of belonging. The correlation and hierarchical regression analyses revealed a negative and significant relationship between perceived discrimination and the general sense of belonging. While demographic control variables such as gender, scholarship status, and high school education location had no significant predictive effect on belonging, perceived discrimination alone explained approximately 13% of the variance in the general sense of belonging and emerged as a strong predictor of it. This finding indicates that international students’ sense of belonging is shaped less by objective or demographic characteristics than by their subjective perceptions of how they are treated within the campus environment. In conclusion, perceived discrimination stands out as an important risk factor hindering students’ social integration. In this context, it is critical for higher education institutions to develop inclusive and anti-discrimination policies in order to support students’ sense of belonging.
Özet
Uluslararası öğrenci hareketliliğinin hızla arttığı günümüzde, yükseköğretim kurumlarının uluslararasılaşma hedeflerine ulaşabilmesi, öğrencilerin kampüs ortamına ve ev sahibi ülkeye duydukları aidiyet hissinin güçlendirilmesine bağlıdır. Bu araştırmanın amacı, Türkiye’de öğrenim gören uluslararası öğrencilerin algılanan ayrımcılık düzeyleri ile genel aidiyet duyguları arasındaki ilişkiyi incelemek ve ayrımcılık algısının aidiyet üzerindeki yordayıcı etkisini belirlemektir. Nicel araştırma yöntemlerinden ilişkisel tarama modeli ile desenlenen çalışmanın örneklemini, Sivas Cumhuriyet Üniversitesinde öğrenim gören 317 uluslararası öğrenci oluşturmaktadır. Veriler, “Öğrencilerin Ayrımcılık Algısı Ölçeği” ve “Genel Aidiyet Ölçeği” kullanılarak toplanmıştır. Araştırma bulguları, uluslararası öğrencilerin genel olarak düşük düzeyde ayrımcılık algıladıklarını ve orta-yüksek düzeyde aidiyet duygusuna sahip olduklarını göstermiştir. Yapılan korelasyon ve hiyerarşik regresyon analizleri sonucunda, algılanan ayrımcılık ile genel aidiyet duygusu arasında negatif yönlü ve anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir. Cinsiyet, burs durumu ve lise eğitim yeri gibi demografik kontrol değişkenlerinin aidiyet düzeyleri üzerinde anlamlı bir yordayıcı etkisi bulunmamıştır. Buna karşın, algılanan ayrımcılık düzeyinin genel aidiyet duygusundaki varyansın yaklaşık %13’ünü tek başına açıkladığı ve aidiyetin güçlü bir yordayıcısı olduğu belirlenmiştir. Bu bulgu, uluslararası öğrencilerin aidiyet duygusunun nesnel ve demografik özelliklerden ziyade, kampüs ortamında gördükleri muameleye ilişkin öznel algılarıyla biçimlendiğine işaret etmektedir. Sonuç olarak, algılanan ayrımcılık, öğrencilerin toplumsal bütünleşmesini engelleyen önemli bir risk faktörü olarak öne çıkmaktadır. Bu bağlamda, yükseköğretim kurumlarının kapsayıcı ve ayrımcılığı önleyici politikalar geliştirmesi, öğrencilerin aidiyet duygularını desteklemek adına kritik önem taşımaktadır.