SavedAdd your journal

Journals / Yükseköğretim ve Bilim Dergisi / 2026 / Cilt: 16 Sayı: 2

Integrating Universities into Disaster Management in Türkiye: A Delphi-Based Policy Framework

Türkiye’de Üniversitelerin Afet Yönetimine Entegrasyonu: Delphi Tabanlı Bir Politika Çerçevesi

Vildan Oral(ERZURUM TEKNİK ÜNİVERSİTESİ)0000-0003-0021-3519
Pages
251–271
Publication Date
2026-08-31
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The study results reveal that universities can contribute to the field of disaster management not only with academic knowledge production but also with policy and application-oriented governance strategies.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:In addition to their educational purposes, universities are critical facilities that have the potential to become the main actors in supporting disaster management processes in the world.
📊
Key Findings & Data:In Türkiye, the vast majority of higher education institutions are public universities equipped with significant volunteer power, technical equipment, and academic expertise.
💡
Conclusion & Impact:The study results reveal that universities can contribute to the field of disaster management not only with academic knowledge production but also with policy and application-oriented governance strategies.
🔬Design:Lab & Field Experiment
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Afet · Delphi · Politika

Abstract

In addition to their educational purposes, universities are critical facilities that have the potential to become the main actors in supporting disaster management processes in the world. In Türkiye, the vast majority of higher education institutions are public universities equipped with significant volunteer power, technical equipment, and academic expertise. Given these resources and their strong performance in past disasters, these institutions have the potential to make substantial contributions to all phases of disaster management. However, there is a significant gap between the actual capacity of universities in disaster management and their roles as defined in the legislation.The aim of the current study is to identify the contributions that higher education institutions can provide in disaster management processes and to develop a policy proposal for the establishment of university-disaster management partnerships specifically for disaster management. Our study was conducted as a three-round Delphi study using a panel of national experts with knowledge in the field of disaster managementuniversity partnerships. Purposive sampling method was used in the selection of panel members and 16 panelists were included in the study. In the analysis of the study data, mean (M), standard deviation (SD), interquartile range (IQR) and percentage values were calculated for each item using SPSS 29.0 package program. The consensus of the experts was evaluated with inter-rater agreement (IRA) analysis. During the three-round Delphi process, the initial pool of 243 items was iteratively narrowed down to 128, 94, and finally 91 items through expert panel evaluations. As a result of the study, experts reached a consensus on 73 recommendations ranging from very strong to moderate regarding the roles universities can undertake and the points they can contribute to in disaster management processes. The most important result of the study is that it proposes a multi-axis (policy contributions, technical contributions, physical contributions, human resource contributions, educational contributions) and application-oriented contribution typology for the first time for the integration of universities into the disaster management system. The study categorizes the consensus zones of the experts and prepares 10 policy recommendations that will provide guidance for decision-makers. The study results reveal that universities can contribute to the field of disaster management not only with academic knowledge production but also with policy and application-oriented governance strategies.

Özet

Üniversiteler eğitim amaçlı kullanımlarının yanında dünyada afet yönetimi süreçlerini desteklemede ana aktör hâline gelme potansiyeli olan kritik tesislerdendir. Türkiye’de yükseköğretim kurumlarının büyük çoğunluğu; önemli bir gönüllü gücü, teknik ekipman ve akademik uzmanlıkla donatılmış kamu üniversiteleridir. Bu kaynaklar ve geçmiş afetlerdeki güçlü performansları göz önüne alındığında, bu kurumların afet yönetiminin tüm aşamalarına önemli katkılar sağlama potansiyeli bulunmaktadır. Ancak üniversitelerin afet yönetimindeki fiili kapasitesi ile mevzuattaki tanımlı rolleri arasında dikkate değer bir boşluk bulunmaktadır. Mevcut çalışma ile afet yönetimi süreçlerinde yükseköğretim kurumlarının sağlayabilecekleri katkıların tespit edilmesi ve afet yönetimi özelinde akademi-toplum ortaklığının oluşturulması için bir politika önerisi geliştirilmesi amaçlanmaktadır. Çalışmada afet yönetimi-üniversite ortaklığı alanında bilgiye sahip ulusal uzmanlardan oluşan bir panel kullanılarak üç turlu bir Delphi çalışması yürütülmüştür. Panel üyelerinin seçiminde amaçlı örnekleme yöntemi kullanılmış olup 16 panelist çalışmaya dahil edilmiştir. Çalışma verilerinin analizinde SPSS 29.0 paket programı kullanılarak her madde için ortalama (M), standart sapma (SS), çeyreklik aralık (IQR) ve yüzde değerleri hesaplanmıştır. Uzmanların fikir birliği ise değerlendiriciler arası mutabakat (IRA) analizi ile değerlendirilmiştir. Çalışma kapsamında gerçekleştirilen üç turlu Delphi sürecinde 243 maddelik havuz, uzman paneli değerlendirmeleriyle sırasıyla 128, 94 ve nihai olarak 91 maddeye daraltılmıştır. Çalışma sonucunda uzmanlar, üniversitelerin afet yönetimi süreçlerinde üstlenebilecekleri roller ve katkı sunabilecekleri noktalar ile ilgili 73 öneri üzerinde çok güçlü ve orta düzey aralığında değişen mutabakata varmışlardır. Çalışmanın en önemli sonucu üniversitelerin afet yönetimi sistemine entegre edilmesine yönelik olarak ilk kez çok eksenli (politika katkıları, teknik katkılar, fiziksel katkılar, insan gücü katkıları, eğitsel katkılar) ve uygulama odaklı bir katkı tipolojisi önermesidir. Çalışma ile uzmanların mutabakat zonları kategorize edilerek, karar vericiler için yönlendirme sağlayacak 10 politika önerisi hazırlanmıştır. Çalışma sonuçları üniversitelerin afet yönetimi alanında yalnızca akademik bilgi üretimiyle değil aynı zamanda politika ve uygulama odaklı yönetişim stratejileriyle de katkılar sunabileceğini ortaya koymaktadır.

🔖

Cite This Article

Oral, V. (2026). Integrating Universities into Disaster Management in Türkiye: A Delphi-Based Policy Framework. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, Cilt: 16 Sayı: 2, 251–271. https://doi.org/10.5961/higheredusci.1764201

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (54)

  1. Abedin, M. A., & Shaw, R. (2015). The role of university networks in disaster risk reduction: Perspective from coastal Bangladesh. International Journal of Disaster Risk Reduction, 13, 381-389.
  2. Afet ve Acil Durum Müdahale Hizmetleri Yönetmeliği. (2022). 31760 sayılı Resmi Gazete. https://www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/21.5.5211.pdf
  3. Afet ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığı (AFAD). (2022). Türkiye Afet Müdahale Planı (TAMP). https://www.afad.gov.tr/kurumlar/afad.gov.tr/e_Kutuphane/Planlar/TAMP.pdf
  4. Ahmad, R. (2007). Roles of the university in disaster management. The Malaysian Journal of Medical Sciences: MJMS, 14(2), 1-3.
  5. Alexander, D. E. (2015). Disaster and emergency planning for preparedness, response, and recovery. Oxford University Press.
  6. Altay, N. (2008). Issues in disaster relief logistics. In M. Gadel-Hak (Ed.), Large-scale disasters: Prediction, control, and mitigation (pp. 120-146). Cambridge University Press.
  7. Aoki, T., & Ito, K. (2014). What is the role of universities in disaster response, recovery, and rehabilitation? Focusing on our disaster victim identification project. IEEE Communications Magazine, 52(3), 30-37.
  8. Aslan, Z. (2021). Türkiye’de Afet Yönetimi lisans programlarının Delphi çalışması ile değerlendirilmesi [Yüksek Lisans Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi]. ProQuest.
  9. Bahar, M., & Demir, N. S. (2021). Delphi Tekniği Uygulama Sürecine Yönelik Örnek Bir Çalışma: Çok Fonksiyonlu Tarım Okuryazarlığı. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 21(1), 35-53.
  10. Bozgeyikli, H., & Amil, O. (2016). Türkiye’de endüstri ve örgüt psikolojisinin geleceği: Delfi analizi çalışması. “İŞ, GÜÇ” Endüstri İlişkileri ve İnsan Kaynakları Dergisi, 18(2), 1-16.
  11. Brown, R. D., & Hauenstein, N. M. (2005). Interrater agreement reconsidered: An alternative to the rwg indices. Organizational Research Methods, 8(2), 165-184.
  12. Chan, N. W., Roy, R., Lai, C. H., & Tan, M. L. (2019). Social capital as a vital resource in flood disaster recovery in Malaysia. International Journal of Water Resources Development, 35(4), 619-637.
  13. Dabner, N. (2012). ‘Breaking Ground’ in the use of social media: A case study of a university earthquake response to inform educational design with Facebook. The Internet and Higher Education, 15(1), 69-78.
  14. Dalkey, N., & Helmer, O. (1963). An experimental application of the Delphi method to the use of experts. Management Science, 9(3), 458-467.
  15. Dayanır, H., Çınar, A. K., & Akgün, Y. (2022). Delphi yöntemi kullanarak afet sonrası geçici barınma alanı seçimi ve planlaması ölçütlerinin belirlenmesi: İzmir/Seferihisar örneği. Doğal Afetler ve Çevre Dergisi, 8(1), 87-102.
  16. De Villiers, M. R., De Villiers, P. J., & Kent, A. P. (2005). The Delphi technique in health sciences education research. Medical Teacher, 27(7), 639-643.
  17. Dinç, M., & Boz, C. (2024). Psychosocial support initiatives in the aftermath of the 2023 earthquake: A university-led community approach. International Journal of Narrative Therapy and Community Work, (1), 22-32.
  18. Dunlop, A. L., Logue, K. M., & Isakov, A. P. (2014). The engagement of academic institutions in community disaster response: A comparative analysis. Public Health Reports, 129(6_suppl4), 87-95.
  19. Dynes, R. R. (2000). Governmental systems for disaster management (Preliminary Paper No. 300). University of Delaware Disaster Research Center.
  20. Erzurum Medya. (2023). Erzurum Teknik Üniversitesi de yardım için harekete geçti. http://erzurummedya.com/erzurum-teknik-universitesi-de-yardim-icin-harekete-gecti-4395
  21. Evans, M., & Farrell, P. (2021). Barriers to integrating building information modelling (BIM) and lean construction practices on construction mega-projects: A Delphi study. Benchmarking: An International Journal, 28(2), 652-669.
  22. Franc, J. M., Hung, K. K. C., Pirisi, A., & Weinstein, E. S. (2023). Analysis of Delphi study 7-point linear scale data by parametric methods: Use of the mean and standard deviation. Methodological Innovations, 16(2), 226-233.
  23. Fulmer, T., Portelli, I., Foltin, G. L., Zimmerman, R., Chachkes, E., & Goldfrank, L. R. (2007). Organization-based incident management: Developing a disaster volunteer role on a university campus. Disaster Management & Response, 5(3), 74-81.
  24. Fusfeld, A. R., & Foster, R. N. (1971). The Delphi technique: Survey and comment: Essentials for corporate use. Business Horizons, 14(3), 63-74.
  25. Gajić, S., & Palčič, I. (2019). A new framework for complexity analysis in international development projects–Results from a Delphi study. Advances in Production Engineering & Management, 14(2), 225-238.
  26. Green, B., Jones, M., Hughes, D., & Williams, A. (1999). Applying the Delphi technique in a study of GPs’ information requirements. Health & Social Care in the Community, 7(3), 198-205.
  27. Hui, L. C., Weng, C. N., & Leng, P. W. (2014). Penang river educational programme: A case study of university students’ involvement in community river and water management. International e-Journal of Community & Industry Engagement, 1(2), 1-6.
  28. Kaplan, G., & Taşar, H. H. (2023). Afet yönetimi ve 2023 Kahramanmaraş merkezli depremlerde Adıyaman Üniversitesi. International Journal of Social and Humanities Sciences Research, 10(102), 3640-3653.
  29. Kapucu, N., & Khosa, S. (2013). Disaster resiliency and culture of preparedness for university and college campuses. Administration & Society, 45(1), 3-37.
  30. Kaynak, E., & Marandu, E. E. (2006). Tourism market potential analysis in Botswana: A Delphi study. Journal of Travel Research, 45(2), 227-237.
  31. Keeney, S., Hasson, F., & McKenna, H. (2006). Consulting the oracle: Ten lessons from using the Delphi technique in nursing research. Journal of Advanced Nursing, 53(2), 205-212.
  32. Küçükakın, P. M., Taştı, Ö. Y., Çobanoğlu, R., & Gökmenoğlu, T. (2024). The post-disaster response of a higher education institution in Türkiye: Insights from students and instructors. International Journal of Disaster Risk Reduction, 102, 104293.
  33. LeBreton, J. M., & Senter, J. L. (2008). Answers to 20 questions about interrater reliability and interrater agreement. Organizational Research Methods, 11(4), 815-852.
  34. MAKÜ. (2023). MAKÜ, Deprem Bölgesi Hatay’da Aşevi Kurdu. https://www.mehmetakif.edu.tr/tr/content/6685/1/maku-deprem-bolgesi-hatayda-asevi-kurdu
  35. Mao, X., Loke, A. Y., & Hu, X. (2020). Developing a tool for measuring the disaster resilience of healthcare rescuers: A modified Delphi study. Scandinavian Journal of Trauma, Resuscitation and Emergency Medicine, 28, 1-12.
  36. Matsuda, Y., & Okada, N. (2006). Community diagnosis for sustainable disaster preparedness. Journal of Natural Disaster Science, 28(1), 25-33.
  37. Mengual-Andrés, S., Roig-Vila, R., & Mira, J. B. (2016). Delphi study for the design and validation of a questionnaire about digital competences in higher education. International Journal of Educational Technology in Higher Education, 13, 1-11.
  38. Nworie, J. (2011). Using the Delphi technique in educational technology research. TechTrends, 55, 24-30.
  39. Ogden, S. R., Culp Jr, W. C., Villamaria, F. J., & Ball, T. R. (2016). Developing a checklist: Consensus via a modified Delphi technique. Journal of Cardiothoracic and Vascular Anesthesia, 30(4), 855-858.
  40. Oktari, R. S., Munadi, K., Idroes, R., Sofyan, H., & Latuamury, B. (2021). Knowledge creation elements for enhancing community resilience towards disaster: A Delphi study. Jàmbá: Journal of Disaster Risk Studies, 13(1), 1-12.
  41. Olawumi, T. O., Chan, D. W., Wong, J. K., & Chan, A. P. (2018). Barriers to the integration of BIM and sustainability practices in construction projects: A Delphi survey of international experts. Journal of Building Engineering, 20, 60-71.
  42. Özkaynar, G. K. (2023). Afet döneminde yönetim fonksiyonlarının uygulanma sürecine yönelik bir araştırma: Kahramanmaraş depremi özelinde Sivas Cumhuriyet Üniversitesi örneği. Türk Deprem Araştırma Dergisi, 5(2), 105-127.
  43. Özmazı, A. (2022). Uzaktan Eğitim Sürecinde Fen Öğretimi: Bir Delfi Çalışması [Yüksek Lisans Tezi, Siirt Üniversitesi].
  44. Özyıldıran, G. (2020). Afet yönetimi ve üniversite kampüsü: 2011 Van Depremleri ve Van YYÜ kampüsü örneği. Resilience, 4(1), 103-115.
  45. Rayens, M. K., & Hahn, E. J. (2000). Building consensus using the policy Delphi method. Policy, Politics, & Nursing Practice, 1(4), 308-315.
  46. Richards, E. A., Novak, J. C., & Davis, L. V. (2009). Disaster response after Hurricane Katrina: A model for an academic–community partnership in Mississippi. Journal of Community Health Nursing, 26(3), 114-120.
  47. Sulkowski, N., Towers, N., & Fuller, M. (2024, March). Developing an innovative disaster resilience framework with universities as key agents–The value of consolidating international expertise. IOP Conference Series: Earth and Environmental Science, 1306(1), IOP Publishing.
  48. Şahin, A. E. (2001). Eğitim araştırmalarında delphi tekniği ve kullanımı. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 20, 215-220.
  49. Toprak, S., Zülfikar, A. C., Karabulut, S., Mutlu, A., Tuğsal, Ü. M., Nacaroğlu, E., Ceylan, M., Özdemir, K., & Parlak, S. (2023). 6 Şubat 2023 Maraş Depremleri (Pazarcık Mw7.7 ve Elbistan Mw7.6) Sonrasında Kuvvetli Yer Hareketi, Geoteknik, Üst Yapı ve Altyapılara İlişkin Saha Gözlemleri Ön İnceleme Raporu. Gebze Teknik Üniversitesi. https://www.gtu.edu.tr/fileman/Files/UserFiles/insaat_muhendisligi_bolumu/GTU_Maras%20Depremleri%20Deg%CC%86erlendirme%20Raporu_Final_07.03.2023.pdf
  50. Turan, M., Doğan, G., Bulut, Y., Öztürk, G., & Şahinöz, S. (2018). Yükseköğretim kurumlarında afet ve acil durumlara hazırlık çalışmaları ve etkinlikleri Gümüşhane Üniversitesi örneği. Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 7(1), 1-11.
  51. Turan, M., Odabaş, L., Çinar, Ö., Akbaş, M., & Kılıç, H. (2021). Afet yönetim sürecinde rol alacak paydaşların risk algıları. The Journal of International Scientific Researches, 6(2), 152-167.
  52. Uramoto, H., Shimasaki, T., Sasaki, H., Iinuma, Y., Kawasaki, Y., & Kawahara, N. (2024). Initial response to the 2024 Noto earthquake by the university hospital closest to the disaster area. Scientific Reports, 14(1), 25013.
  53. Yurt, S., & Kadıoğlu, H. (2019). Delfi uzlaşı tekniğinin hemşirelikte kullanımı. Hemşirelikte Eğitim ve Araştırma Dergisi, 16(1), 48-53.
  54. Zahoor, H., Chan, A. P., Gao, R., & Utama, W. P. (2017). The factors contributing to construction accidents in Pakistan: Their prioritization using the Delphi technique. Engineering, Construction and Architectural Management, 24(3), 463-485.