SavedAdd your journal

Journals / Türk Kültürü ve Hacı Bektaş Veli Araştırma Dergisi / 2009 / Sayı: 51

Yetiştiği ve yetiştiren unsurlar ışığında müzik yönü ile Aşık Veysel

Armağan ELÇİ COŞKUN
Pages
189–210
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu makalede, Veysel’in müzik yönünü araştırmak için; bu noktaya zemin oluşturması ve ışık tutması sebebiyle O’nun yetiştiği ortam ve O’nu yetiştiren unsurlar ile girişte verilmesini zorunlu gördüğümüz biyografisi kronolojik olarak bir bütün halinde sunulmuştur. Âşık müziğinin genel özelliklerinin yanında, Veysel’in müzik yönü teknik bir analiz çerçevesinde değerlendirilmiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Âşık Veysel ile ilgili sayısız çalışmalar yapılmış; ancak O’nun müzik yönü çok az sayıdaki çalışmada ele alınmıştır.
📊
Key Findings & Data:Âşık Veysel ile ilgili sayısız çalışmalar yapılmış; ancak O’nun müzik yönü çok az sayıdaki çalışmada ele alınmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Bu makalede, Veysel’in müzik yönünü araştırmak için; bu noktaya zemin oluşturması ve ışık tutması sebebiyle O’nun yetiştiği ortam ve O’nu yetiştiren unsurlar ile girişte verilmesini zorunlu gördüğümüz biyografisi kronolojik olarak bir bütün halinde sunulmuştur. Âşık müziğinin genel özelliklerinin yanında, Veysel’in müzik yönü teknik bir analiz çerçevesinde değerlendirilmiştir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

Âşık Veysel ile ilgili sayısız çalışmalar yapılmış; ancak O’nun müzik yönü çok az sayıdaki çalışmada ele alınmıştır. Bu makalede, Veysel’in müzik yönünü araştırmak için; bu noktaya zemin oluşturması ve ışık tutması sebebiyle O’nun yetiştiği ortam ve O’nu yetiştiren unsurlar ile girişte verilmesini zorunlu gördüğümüz biyografisi kronolojik olarak bir bütün halinde sunulmuştur. Âşık müziğinin genel özelliklerinin yanında, Veysel’in müzik yönü teknik bir analiz çerçevesinde değerlendirilmiştir.

🔖

Cite This Article

COŞKUN, A. E. (2009). Yetiştiği ve yetiştiren unsurlar ışığında müzik yönü ile Aşık Veysel. Türk Kültürü ve Hacı Bektaş Veli Araştırma Dergisi, Sayı: 51, 189–210. https://ajindex.com/articles/131531

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (19)

  1. ALPTEKİN, Ali Berat. (2004). Âşık Veysel-Türküz Türkü Çağırırız. Ankara:
  2. Akçağ Yayınları.
  3. ASLANOĞLU, İbrahim. (1965). Sivas Halk Şairleri Bayramı. Sivas. ASLANOĞLU, İbrahim. (1967). Âşık Veysel. Sivas: Ata Kitabevi.
  4. ASLANOĞLU, İbrahim. (1973). “Veysel’i Yetiştiren Çevre Şairleri” Sivas Folkloru Dergisi, 1(5) Haziran: 16-19.
  5. ASLANOĞLU, İbrahim. (1976). “1970 Yılından Beri Kaybettiğimiz Sivas Halk Şairleri, Âşık Veysel” Sivas Folkloru Dergisi, 43 Ağustos: 23-27.
  6. ARISOY, Süleyman. (1975). “Âşık Veysel” Sivas Folkloru Dergisi, 26: 3-6.
  7. BAŞGÖZ, İlhan. (2000). “Dostlar Seni Unutmadı Âşık Veysel” Kültür Bakanlığı CD Çalışması. Ankara:
  8. Kültür Bakanlığı. BEYCEOĞLU, Ö. Faruk. (1982). “Veysel’in Müziği” Maya Dergisi, 41(4): 47. BULUZ, Hüseyin. (1982). “Hemşehrim Âşık Veysel” Maya Dergisi, 41(4): 45. CANBAZOĞLU, Cumhur. (2009). Kentin Türküsü Anadolu Pop Rock. İstanbul:
  9. Pan Yayıncılık. COŞKUN ELÇİ, Armağan.(2007). “Cem’de Âşık ile Müziğin Yeri ve Önemi” Yaşayan Âşık Sanatı Sempozyumu Bildirileri (Yayınlanmamış) ÇOBANOĞLU, Özkul.(2000). Âşık Tarzı Kültür Geleneği ve Destan Türü. Ankara:
  10. Akçağ Yayınları DOĞAN, Ziya. (1997). “Ozan Yurdu Emlek Beyyurdu” Folklor/Edebiyat, II(12): 178-191.
  11. DEMİRAL, Abdullah. (1982). “Âşık Veysel’in İlk Yılları” Maya Dergisi, 41(4): 42-43.
  12. DURUCAN, Muhsin. (1974). “Veysel Baba’nın Ardından” Türk Folklor Araştırmaları Dergisi, 296(15): 6931-6932.
  13. GÖKYAY, O. Şaik. (1974). “Veysel, Şiirleri ve Yaptığı” Türk Folklor Araştırmaları Dergisi, 296(15): 6909. GÜNAY, Umay. (1993). “Âşık Veysel ve Âşık Tarzı Şiir Geleneği” Hacettepe Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi, 10(1): 21-42.
  14. GÜZEL, Abdurrahman (1989). “Tekke Şiiri” Türk Dili Dergisi, LVII(445- 450):251-454
  15. HALICI, Feyzi. (1991). “Âşık Veysel” Türk Dili, 4(69): 15-22.
  16. KABAKLI, Ahmet. (1974). “Ne Sen Var, Ne Ben Var…” Türk Folklor Araştırmaları Dergisi, 269(15): 6910. KAFTANCIOĞLU, Ümit. (1974). “Veysel (e)’ Ağlamanın Zamanı Geldi” Türk Folklor Araştırmaları Dergisi, 269(15): 6914-6917.
  17. KAPLAN, Mehmet. (1974). “Veysel İçin Ne Dediler” Türk Folkloru Araştırmaları Dergisi, 269(15): 6930. KÖPRÜLÜ, M.Fuad (1989). Edebiyat Araştırmaları 1. Ötüken Yayınları; (1991) Türk Edebiyatında İlk Mutassavıflar. Ankara: Diyanet İşleri Başkanlığı Yayınları KURNAZ, Cemal. (1990). “Veysel’in Şiirlerinde Klasik Kültürün Yeri” Milli Kültür, 70:21. MAKAL, T. Kutsi. (1990). Halkbilim ve Edebiyat. İstanbul.
  18. OĞUZ, M. Öcal (2001).
  19. Halk Şiirinde Tür, Şekil ve Makam.Ankara: Akçağ Yayınları; (1990). ‘Âşık Makamları Üzerin