Journals / Türk Kültürü ve Hacı Bektaş Veli Araştırma Dergisi / 2009 / Sayı: 51

Some findings and evaluations on the poems of Crimean Khanate

Hanlık dönemi Kırım şairleri hakkında bazı tespit ve değerlendirmeler

Pages
275–294
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

These poems were evaluated in terms of birthplace, their era, the place they grown up, educational status, officialism and profession life, the place they made duty, mystic propensity and their works.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:While Crimate was a province of Golden Horde, it turned into a khanate in the rule of Giraylar lineage.
📊
Key Findings & Data:He coined to his name in 1441.
💡
Conclusion & Impact:These poems were evaluated in terms of birthplace, their era, the place they grown up, educational status, officialism and profession life, the place they made duty, mystic propensity and their works.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

While Crimate was a province of Golden Horde, it turned into a khanate in the rule of Giraylar lineage. The founder of the khanate is Hacı Giray I. He coined to his name in 1441. Mengli Giray I., who acceded to throne instead of him, gave his khanate to Ottoman Empire by consulting to Fatih Sultan Mehmet(1475). Crimean was occupied by the Russia and given them via Bucharest treaty (1812). The Crimean Turkish, which is a branch of Kipchak Turkish developed under the sway of Istanbul Turkish because of the increased relation with Ottomans. Crimean Literature of Khanate period share parallelism with divan poetry. Almost all of the Crimean khans were interested in poetry and literature. So, khans and noble poems generate the most important part of Crimean poems. In this period, there were 54 poems. These poems were evaluated in terms of birthplace, their era, the place they grown up, educational status, officialism and profession life, the place they made duty, mystic propensity and their works.

Özet

Kırım, önce Altun Ordu Devletinin vilayeti iken, Giraylar soyunun idaresinde hanlığa dönüşmüştür. Hanlığın kurucusu I. Hacı Giray’dır. 1441’de kendi adına para bastırmıştır. Onun yerine tahta geçen I. Mengli Giray (1468-1514), Fatih Sultan Mehmed’e başvurarak hanlığını Osmanlı Devleti’ne bağlamıştır (1475). Kırım, 1783’te Rusların işgâline uğramış, Bükreş Antlaşmasıyla Rusya’ya bırakılmıştır (1812). Kıpçak Türkçesinin bir kolu olan Kırım Türkçesi, hanlık döneminde Osmanlılarla artan ilişkiler sonucu, İstanbul Türkçesinin etkisinde gelişmiştir. Hanlık dönemindeki Kırım edebiyatı, divan şiiriyle benzerlik gösterir. Kırım hanlarının hemen hepsi şiir ve edebiyatla uğraşmıştır. Bu nedenle Kırımlı şairlerin önemli bir bölümünü han veya han soylu şairler oluşturmuştur. Bu dönemde Kırım’da yetişmiş 54 şair bilinmektedir. Burada söz konusu 54 Kırımlı şair; doğum yerleri, yaşadıkları yüzyıl, yetiştikleri yer, eğitim durumları, memuriyet veya meslek hayatları, görev yaptıkları yerler, tasavvufî eğilimleri, eserleri gibi açılardan değerlendirilmiştir.

🔖

Cite This Article

KURNAZ, C., ÇELTİK, H. (2009). Some findings and evaluations on the poems of Crimean Khanate. Türk Kültürü ve Hacı Bektaş Veli Araştırma Dergisi, Sayı: 51, 275–294. https://ajindex.com/articles/131426

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (19)

  1. ABDULLAHOĞLU, Hasan (1932): “Kırım Tarihine Ait Notlar ve Vesikalar-Gazi Giray’ın Mektupları”, Azerbaycan Yurt Bilgisi Mecmuası, 3-7 (İstanbul). ALTUN, Kudret (1997): Tezkire-i Mucîb İnceleme-Tenkitli Metin-Dizin-Sözlük, Atatürk Kültür Merkezi Başkanlığı Yay., Ankara.
  2. ARAS, Namık Kemal (1987): Esrar Dede’nin Tezkire-i Şuarâ-yı Mevleviyyesi, (Ankara Ü. Yüksek Lisans Tezi), Ankara. ÂRİF HİKMET: Ârif Hikmet Tezkiresi, Millet Ktb. Ali Emîrî, No. 789. ÂSIM, Seyrekzâde Kazasker Mehmed: Âsım Tezkiresi, İ. Ü. Ktb., Yz. No. 2401. ÂŞIK ÇELEBİ (1994): Meşâ’irü’ş-Şu’arâ İnceleme Tenkitli Metin, Haz: Filiz Kılıç, Gazi Ü. SBE, Doktora Tezi, Ankara.
  3. BABİNGER, Franz (1992): Osmanlı Tarih Yazarları ve Eserleri, (Çev. Bahriye Üçok), Ankara. BAĞDADLI İSMAİL PAŞA (1945-47): İzâhu’l-meknûn fi’z-Zeyli alâ Keşfü’zzünûn, 2 C. İstanbul.
  4. BAĞDADLI İSMAİL PAŞA (1951): Hediyyetü’l-ârifîn Esmâü’l-müellifîn ve Âsâru’l-musannifîn, İstanbul. BEYÂNÎ, Mustafa bin Cârullah (1997): (Haz. İbrahim Kutluk), Tezkiretü’ş-şuarâ, Türk Tarih Kurumu, Ankara. BİLGİN,Orhan (1993): “Şeyhî Hakkında Yeni Bilgiler”, Marmara Ü. Fen-Ed. Fak. Türklük Araştırmaları Dergisi, 7 (1991-92),
  5. İstanbul.
  6. BURSALI MEHMED TAHİR (1990): Osmanlılar Zamanında Yetişen Kırım Müellifleri, (Haz. Mehmet Sarı), Ankara. BURSALI MEHMED TAHİR (1333-42): Osmanlı Müellifleri, 3 Cilt, İstanbul.
  7. ELÇİN, Şükrü (1984): Gevherî Divanı İnceleme-Metin-Dizin-Bibliyografya, Kültür ve Turizm Bak. Yay. Ankara.
  8. ELÇİN, Şükrü (1987): Âşık Ömer, Ankara.
  9. ELMAS, Sevgi (1997): Rahmî (Kırımlı Mustafa) Hayatı, Edebî Kişiliği ve Divanı’nın Tenkitli Metni, Cumhuriyet Ü., Yüksek Lisans Tezi, Sivas. ERDEM, Sadık (1994): Râmiz ve Âdâb-ı Zurafâsı (İnceleme Tenkitli Metin İndeks Sözlük), AKM Yay., Ankara.
  10. ERGUN, Saadeddin Nüzhet (1934):
  11. Türk Şairleri, İstanbul.ERTAYLAN, İsmail Hikmet (1958):
  12. Gazi Geray Han Hayatı ve Eserleri, İstanbul.
  13. ERTAYLAN, İsmail Hikmet (1960)
  14. Yusuf ve Zeliha, İstanbul. FATİN (1271): Fatin Tezkiresi, İstanbul.
  15. GÖLPINARLI, Abdulbaki (1970): “Halim Giray”, Türk Ansiklopedisi, Cilt 18. GÖVSA, İbrahim Alaattin (1937): Meşhur Adamlar Ansiklopedisi, 4 Cilt, İstanbul.
  16. GÖVSA, İbrahim Alaattin (1946):
  17. Türk Meşhurları, İstanbul. GÜFTÎ ALİ, Güftî Tezkiresi, Yz. Millet Ktb. Ali Emîrî, 324. HALİM GİRAY (1990): Gülbün-i Hânân, (Haz. M. S. Göçenli-Recep Toparlı) Erzurum. HÜSEYİN VASSAF (1990): Sefîne-i Evliyâ, (Haz. Ali Yılmaz-Mehmet Akkuş), C. I, İstanbul.
  18. İNAL, İbnülemin Mahmud Kemâl (1988):
  19. Son Asır Türk Şairleri, Dergâh Yay., 2. bs., 4 Cilt, İstanbul.