SavedAdd your journal

Journals / Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2020 / Cilt: 20 - Sayı: 1

SORUŞTURMAYA DAYALI FEN ÖĞRETİMİNİN 5. SINIF ÖĞRENCİLERİNDE ÖZ DÜZENLEME BECERİLERİ GELİŞİMİNE ETKİSİ

Tuğba ATUN
Zeki BAYRAM
Pages
659–679
Publication Date
2020-03-06
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Sonuç olarak, soruşturma yaklaşımına dayalı uygulamaların gerçekleştirildiği sınıf ortamında öğrenmeye yönelik bazı öz düzenleme becerilerinin gelişebileceği görülmüştür.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu araştırma, soruşturma yaklaşımına dayalı fen öğretiminin 5. sınıf öğrencilerinin öğrenmeye yönelik öz düzenleme becerilerine etkisini ortaya koymak amacıyla karma yöntem kullanılarak yürütülmüştür.
📊
Key Findings & Data:Araştırmanın çalışma grubunu, 5. sınıf öğrencileri (n=80) oluşturmuştur.
💡
Conclusion & Impact:Sonuç olarak, soruşturma yaklaşımına dayalı uygulamaların gerçekleştirildiği sınıf ortamında öğrenmeye yönelik bazı öz düzenleme becerilerinin gelişebileceği görülmüştür.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:fen öğretimi · soruşturmaya dayalı fen öğretimi · öz düzenleme

Özet

Bu araştırma, soruşturma yaklaşımına dayalı fen öğretiminin 5. sınıf öğrencilerinin öğrenmeye yönelik öz düzenleme becerilerine etkisini ortaya koymak amacıyla karma yöntem kullanılarak yürütülmüştür. Araştırmanın çalışma grubunu, 5. sınıf öğrencileri (n=80) oluşturmuştur. Çalışmanın yürütüldüğü dört şubeden 2’si deney diğer 2’si kontrol grubu olarak belirlenmiştir. Araştırmada “Öğrenmede Motive Edici Stratejiler Ölçeği (ÖMSÖ)” ve araştırmacı tarafından hazırlanan “görüşme formu” ölçme aracı olarak kullanılmıştır. Deney grubunda soruşturma yaklaşımıyla ders yapılırken kontrol grubuna geleneksel yöntemle toplam 20 ders saati uygulama yapılmıştır. Araştırmanın verileri t-testi ve içerik analizi ile değerlendirilmiştir. Sonucunda deney grubu öğrencilerinde öz düzenleme becerilerinden “yardım arama stratejisi”, “çaba düzenleme stratejisi”, “öz yeterlik algısı” alt boyutlarında anlamlı fark bulunurken “zaman ve çalışma ortamını düzenleme stratejisi” ile “bilişüstü öz düzenleme” stratejilerinde anlamlı bir fark bulunamamıştır. Sonuç olarak, soruşturma yaklaşımına dayalı uygulamaların gerçekleştirildiği sınıf ortamında öğrenmeye yönelik bazı öz düzenleme becerilerinin gelişebileceği görülmüştür.

🔖

Cite This Article

ATUN, T., BAYRAM, Z. (2020). SORUŞTURMAYA DAYALI FEN ÖĞRETİMİNİN 5. SINIF ÖĞRENCİLERİNDE ÖZ DÜZENLEME BECERİLERİ GELİŞİMİNE ETKİSİ. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 20 - Sayı: 1, 659–679. https://ajindex.com/articles/131

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (15)

  1. Altun, S. (2005). Öğrencilerin öz-düzenlemeye dayalı öğrenme stratejilerinin öz yeterlik algılarının öğrenme stilleri ve cinsiyete göre matematik başarısını yordama gücü. (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Yıldız Teknik Üniversitesi,
  2. Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
  3. Altun, S. ve Erden, M. (2006). Öğrenmede Motive Edici Stratejiler Ölçeğinin Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Edu 7, 2(1), 1-16. Erişim adresi: https://toad.halileksi.net/sites/default/files/pdf/ogrenmede-motive-edici-stratejiler-olcegi-toad.pdf.
  4. Ataş, İ. (2009). Öz düzenleyici öğrenme stratejilerinin kullanımının ilköğretim okulu dördüncü sınıf öğrencilerinin matematik dersindeki öz yeterlik algısına ve başarısına etkisi. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Gazi Üniversitesi,
  5. Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
  6. Aydın, S. ve Demir Atalay, T. (2015). Öz-düzenlemeli öğrenme. Ankara:
  7. Pegem Akademi. Aydoğan, S., Güneş, B., Gülçiçek, Ç. (2003). Isı ve sıcaklık konusunda kavram yanılgıları. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 23(2), 111-124.
  8. Babadoğan, C. (2001). Sorgulayıcı öğretim stratejisinin akademik başarıya etkisi. Eğitim Bilimleri ve Uygulama Dergisi, 1(2), 147-160.
  9. Bandura, A. (1995). Exercise of personal and collective efficacy in changing societies. A. Bandura (Ed.), Self-efficacy in changing societies (p. 1–45) içinde. New York: Cambridge University Press.
  10. Başer, M., ve Çataloğlu, E. (2005). Kavram değişimine dayalı öğretimin öğrencilerin ısı ve sıcaklık konusundaki yanlış kavramlarının giderilmesindeki etkisi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 29, 43- 52. Bayram, Z. (2015). Sorgulamaya dayalı Kimya öğretimi uygulamaları. A. Ayas ve M. Sözbilir (Ed.), Kimya öğretimi öğretmen eğitimcileri, öğretmenler ve öğretmen adayları için iyi uygulama örnekleri (s. 445-461) içinde. Ankara:
  11. PegemA Yayıncılık. Bayram, Z. (2019). İlkokulda Esnek Soruşturma Temelli Fen Öğretimi (ESTFÖ) Uygulamaları. C. Aydoğdu ve S. Kıngır (Ed.), Fen Öğretimi (s.109-147) içinde. Ankara:
  12. Nobel Yayıevi. Boekaerts, M. (1992). The Adaptable Learning Process: Initiating and Maintaining Behavioural Change. Applied Psychology: An International Review. 41: 377-397.
  13. Borkowski, J.G., (1996). Metacognition: Theory or Chapter Heading? Learning and Individual Differences. 8: 391-402.
  14. Branch, J. L. ve Solowan, D. G. (2003). Inquiry-based learning: the key to student success. Library Skills. School Libraries in Canada. 22(4), 6-12.
  15. Büyüköztürk, Ş. (2014). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Ankara: Pe