Journals / Sanat Yazıları / 2022 / Sayı: 47

LIKE FATHER, LIKE SON: THE FREUDIAN OEDIPAL COMPLEX IN DEXTER NEW BLOOD TV SERIES AS A NARRATIVE USING ARTISTIC LANGUAGE OF CINEMA

BABASININ OĞLU: SİNEMANIN SANATSAL DİLİNİ KULLANAN BİR ANLATI OLARAK DEXTER: YENİ KAN DİZİSİNDE FREUDYEN ÖDİPAL KARMAŞA

Ulaş Işıklar(BEYKENT UNIVERSITY, FACULTY OF FINE ARTS, DEPARTMENT OF CINEMA AND TELEVISION)0000-0003-2943-047X
Pages
423–446
Publication Date
2022-11-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Accordingly, narrative connection between father and son characters in this TV series has provided pertinent data in terms of Freudian Oedipal Complex.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Fictional narratives which is one of the most important symbolic legacies of humankind’s cultural foundation have enriched semantic universe of societies throughout history.
📊
Key Findings & Data:This essay has concentrated on Dexter: New Blood television series using cinematic narration styles.
💡
Conclusion & Impact:Accordingly, narrative connection between father and son characters in this TV series has provided pertinent data in terms of Freudian Oedipal Complex.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Sinema Sanatı · Televizyon Dizisi · Seri-Katil Anlatısı

Abstract

Fictional narratives which is one of the most important symbolic legacies of humankind’s cultural foundation have enriched semantic universe of societies throughout history. The production of narratives at issue has been continuing in audiovisual media within today’s digital facilities including cinema and television. Cinema is accepted as an art and gives ‘filmic’ notion to some qualities of previous arts. It renders itself as a medium which can tell stories by generating narration codes. For his reason, it is admitted as ‘communication medium’ in general. However, one of the features of television is the ‘story-teller’ just as cinema. This means that psychological themes presented in cinema can also be seen in television contents. One of these is Dexter: New Blood which is about a serial killer. It has character and narrative construction analyzed as part of Freudian psychoanalysis. This essay has concentrated on Dexter: New Blood television series using cinematic narration styles. As methodology, qualitative visual text analysis has been preferred and an analysis based on sequential and syntagmatic codes from semiotic analyze has been carried out. Accordingly, narrative connection between father and son characters in this TV series has provided pertinent data in terms of Freudian Oedipal Complex.

Özet

İnsanlığın kültürel temelinin en önemli simgesel miraslarından olan kurgusal anlatılar, tarih boyunca toplumların anlam evrenini zenginleştirmiştir. Söz konusu anlatıların üretimi, sinema ve televizyonu da içeren bugünün dijital olanakları dâhilindeki görsel/işitsel mecralarda sürmektedir. Kendinden önceki sanatların birtakım niteliklerini ‘filmsel’ hale getiren ve ‘sanat’ olarak kabul edilen sinema, anlatım kodları meydana getirerek öyküler anlatmaya muktedir bir mecradır. Öte yandan, televizyon ise, genellikle bir ‘iletişim aracı’ olarak kabul görür. Bununla birlikte, televizyonun özelliklerinden biri, tıpkı sinema gibi ‘öykü-anlatıcısı’ olmasıdır. Bu, sinemada ele alınan psikolojik temaların televizyon içeriklerinde de görülebileceği anlamına gelir. Bir seri katili konu alan Dexter: Yeni Kan da bu televizyon içeriklerinden birisidir. Freudyan psikanaliz bağlamında çözümlenebilecek karakter inşası ve anlatı yapısına sahiptir. Bu çalışma, sinematik anlatım tekniklerini kullanan televizyon serisi Dexter: Yeni Kan üzerine yoğunlaşmıştır. Yöntembilim bakımından niteliksel analiz metodu tercih edilmiş ve göstergebilimsel çözümleme yöntemlerinden biri olan dizisel ve dizimsel kodlara dayalı bir analiz gerçekleştirilmiştir. Bu doğrultuda, serideki baba-oğul karakterler arasındaki anlatısal ilişki, Freud’un Oidipus Kompleksi kuramı bakımından uygun veriler sağlamıştır.

🔖

Cite This Article

Işıklar, U. (2022). LIKE FATHER, LIKE SON: THE FREUDIAN OEDIPAL COMPLEX IN DEXTER NEW BLOOD TV SERIES AS A NARRATIVE USING ARTISTIC LANGUAGE OF CINEMA. Sanat Yazıları, Sayı: 47, 423–446. https://ajindex.com/articles/1305286

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (46)

  1. Akkiriş, Can. (2017). Adım Adım Yaratıcı Yazarlık. İstanbul: Ozan Yayıncılık.
  2. Antakyalıoğlu, Zekiye. (2013). Roman Kuramına Giriş. İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
  3. Arnheim, Rudolf. (2010). Sanat Olarak Sinema. (R. Ü. Tamdoğan, Çev.). İstanbul: Hil Yayınları.
  4. Asiltürk, Cengis. (2014). Sinemada Yaratıcı Yönetmen. İstanbul: Kalkedon Yayınları.
  5. Bloch, Robert. (2021). Sapık. (Ömer Ezer, Çev.). İstanbul: İthaki Yayınları.
  6. Bogue, Ronald. (2021). Deleuze, Sinema ve Felsefe. (Ekrem Ekici, Çev.). İstanbul: Küre Yayınları.
  7. Breger, Louis. (2005). Freud; Görüntünün Ortasındaki Karanlık. (Aslı Biçen, Çev.). İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
  8. Buckland, Warren. (2018). Sinemayı Anlamak. (Tufan Göbekçin, Çev.). İstanbul: Hayalperest Yayınevi.
  9. Chandler, Daniel. (2018). Tür Kuramına Giriş. (Jale Özata Dirlikyapan, Çev.). Jale Özata Dirlikyapan (Ed.), Tür Kuramı, s. 15-51. Ankara: Doğu Batı Yayınları
  10. Corrigan, Timothy. (2018). Film Eleştirisi El Kitabı. (Ahmet Gürata, Çev.). Ankara: Dipnot Yayınları.
  11. Çakır, Gülden. (2015). Profesyonel Dizi Yazarlığı. İstanbul: Agora Yayınları.
  12. Çeker, Ebru. (2014). A Psychoanalytic Comparison of the Serial Killers in Jim Thompson’s The Killer Inside Me, Gordon Burn’s Somebody’s Husband Somebody’s Son and Brian Masters’ Killing For Company. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Erciyes University Institute of Social Sciences, Kayseri.
  13. Dimock, Wai Chee. (2018). Bilgi Alanları Olarak Türler. (Ebru Akçay, Çev.). Jale Özata Dirlikyapan (Ed.), Tür Kuramı, s. 83-108. Ankara: Doğu Batı Yayınları.
  14. Erkılıç, Hakan. (2021). Lev Manovich ve Dijital Sinema Teorisi. Soner Sert (Ed.), Sinemanın Teorisi, s. 398-421. İstanbul: Yordam Kitap.
  15. Feuer, Jane. (2018). Tür Çalışması ve Televizyon. (Bahar Şimşek, Çev.). Jale Özata Dirlikyapan (Ed.), Tür Kuramı, s. 254-286. Ankara: Doğu Batı Yayınları.
  16. Fossard, E., Riber, J. (2005). Writing & Producing For Television & Film. New Delhi: Sage Publications.
  17. Freud, Sigmund. (1994). Kendi Kendine Psikanaliz. (Tahsin Büyükören, Çev.). İstanbul: Düşünen Adam Yayınları.
  18. Freud, Sigmund. (2006). Psikanaliz. (Talat Parman, Çev.). Cogito, 49, s. 59-67.
  19. Fulford, Robert. (2019). Anlatının Gücü. (Ezgi Kardelen, Çev.). İstanbul: Kolektif Yayın.
  20. Güngörmüş, Nilüfer. (2021). Sanatçının Kendine Yolculuğu; Sanat ve Edebiyat Üzerine Psikanalitik Denemeler. İstanbul: Metis Yayınları.
  21. Kozloff, Sarah. (2018). Anlatı Kuramı ve Televizyon. (Canan Duran Tasouji, Çev.). Jale Özata Dirlikyapan (Ed.), Tür Kuramı, s. 286-328. Ankara: Doğu Batı Yayınları.
  22. Kurtiş, Burcu. (2021). Soyut Evren: Sinemada Gerçekçilik Teorisi Bağlamında André Bazin. Soner Sert (Ed.), Sinemanın Teorisi, s. 219-240. İstanbul: Yordam Kitap.
  23. Lacan, Jacques. (1994). Fallus’un Anlamı. (Saffet Murat Tura, Çev.). İstanbul: Afa Yayıncılık.
  24. Marshall, J., Werndly, A. (2002). The Language of Television. London: Routledge Publications. Metz, Christian. (2012). Sinemada Anlam Üstüne Denemeler. (Oğuz Adanır, Çev.). İstanbul: Hayalperest Yayınevi.
  25. Nietzsche, Friedrich. (2010). Böyle Buyurdu Zerdüşt. (Turan Oflazoğlu, Çev.), İstanbul: Cem Yayınevi.
  26. Özgenalp, Nur. (2006). Final Girl vs. Serial Killer: A Psychoanalytical Analysis of Female Victim-Heroes in Serial Killer Films. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Bilgi University Institute of Social Sciences, İstanbul.
  27. Perron, Roger. (2017). Psikanalizin Tarihi. (Işık Ergüden, Çev.). Ankara: Dost Yayınları.
  28. Ranciére, Jacques. (2019). Kurmacanın Kıyıları. (Yunus Çetin, Çev.). İstanbul: Metis Yayınları.
  29. Rank, Otto. (2016). Kahramanın Doğuş Miti. (Gökçe Yavaş, Çev.). İstanbul: Pinhan Yayıncılık.
  30. Sophokles. (2017). Kral Oidipus. (Bedrettin Tuncel, Çev.). İstanbul: T. İş Bankası Kültür Yayınları.
  31. Stam, Robert. (2021). Yıkıcı Film. (Onur Orhangazi, Çev.). İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
  32. Susam, Asuman. (2015). Toplumsal Bellek ve Belgesel Sinema. İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
  33. Tambaş, Ufuk. (2021). Christian Metz: Sinema ve Göstergebilim. Soner Sert (Ed.), Sinemanın Teorisi, s. 285-300. İstanbul: Yordam Kitap.
  34. Thomson, David. (2015). Filmler Hayatımızı Nasıl Etkiler? (Ayşecan Ay, Çev.). İstanbul: Alfa Yayınları.
  35. Ünal, G., Erol, V. (2017). Dexter ve Bates Motel Dizilerinde Travma ve Şiddetin Sunumunun Karşılaştırılmalı Analizi. Kesit Akademi Dergisi, Yıl:3, Sayı 11, s. 457-475.
  36. Vernant, J., Naquet, P. (2012). Eski Yunan’da Mit ve Tragedya. (Sevgi Tamgüç & Reşat Fuat Çam, Çev.). İstanbul: Kabalcı Yayınevi.
  37. Williams, Linda. (2018). Film Bedenleri: Toplumsal Cinsiyet, Tür ve Aşırılık. (Selver Dikkol, Çev.). Jale Özata Dirlikyapan (Ed.), Tür Kuramı, s. 168-194. Ankara: Doğu Batı Yayınları.
  38. Wood, Robin. (2004). Hitchcock Sineması. (Ertan Yılmaz, Çev.). İstanbul: Kabalcı Yayınevi.
  39. Yalom, Irwin David (2018). Varoluşçu Psikoterapi. (Zeliha Babayiğit, Çev.). İstanbul: Pegasus Yayınları.
  40. Yıldız, Selahattin. (2018). Sinema Dili. Selahattin Yıldız. (Ed.). İstanbul: Su Yayınları.
  41. Yılmaz, Ahmet Fatih. (2020). Tarkovski Olmak. İstanbul: Çizgi Yayınları.
  42. Habash, Martha (2015). Searching for His Identity: Aristotle, Oedipus the King, and Dexter. Erişim: 01.10.2022. https://camws.org/abstracts2015
  43. Kane, Roland. (2021). What is an Anti-hero? Erişim: 12.02.2022. http://www.wisegeek.com/what-is-an-anti-hero.htm
  44. Schlütz, Daniela. (2016). Contemporary Quality TV: The Entertainment Experience of Complex Serial Narratives. Annals of the International Communication Association. Volume 40/Issue 1, s. 95-124. Erişim: 13.02.2022. DOI: 10.1080/23808985.2015.11735257
  45. Sharma, Meher. (2018). The Development of Serial Killers: A Grounded Theory Study. https://thekeep.eiu.edu/theses/3720
  46. Uçak, Özenç. (2000). Sosyal Bilimler ve Kütüphanecilik Alanında Nitel Araştırma Yöntemlerinin Kullanımı. Bilgi Dünyası, Cilt 1/Sayı 2, s. 255-279. Erişim: 03.01.2022. doi.org/10.15612/BD.2000.421