AI Summary & Key Takeaways
AI InsightBeyond individual works, Samori consistently directs the cycle towards structuring within his comprehensive production process, thus making the cycle functional.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Creation and destruction are sequential processes that give rise to new formations. Art movements emerge by rejecting the tendencies of the previous period, and especially in modern art, there is a destructive attitude toward tradition with the desire to reach the new. This study focuses on artistic orientations that manifest through the attitude mentioned above, and aims to examine the painting practice of Nicola Samori, which is characterized by a method that involves destructive processes. The artist manipulates the baroque figure understanding, which he carries to the present day with admiration and obsession, by making it a part of his painting in various ways. He creates visual, conceptual, and material contrasts by destroying the oil paintings that he masterfully paints with an extremely reverse movement. Through meticulous work, he disrupts the illusionistic image and its meaning with the material's materiality sharply and intensely. Thus, it offers a layered sign in terms of material and meaning as well as form and content. Beyond individual works, Samori consistently directs the cycle towards structuring within his comprehensive production process, thus making the cycle functional.
Özet
Yaratım ve yıkım, art arda gerçekleşerek yeni oluşları meydana getiren süreçlerdir. Sanat akımları önceki dönemin eğilimlerini reddederek ortaya çıkarken, özellikle modern sanatta yeniye ulaşma arzusuyla geleneğe yönelik yıkıcı bir tavır alınır. Bu çalışmada, bahsedilen tavır sayesinde kendini gösteren sanatsal yönelimlere değinilirken amaç; içinde yıkıcı süreçleri barındıran bir yöntemle üretimler yapan Nicola Samori’nin resim pratiğini incelemektir. Sanatçı, hayranlık ve takıntıyla beraber bugüne taşıdığı barok figür anlayışını resminin bir parçası haline getirerek, onu farklı yollarla manipüle eder. Ustalıkla boyadığı yağlıboya resimleri ona son derece ters bir hareketle yıkıma uğratarak görsel, kavramsal ve malzemeye dair karşıtlıklar yaratır. İncelikle çalışarak gösterdiği yanılsamacı imgeyi ve anlamını, malzemenin maddiliği ile keskin ve şiddetli bir şekilde bozar. Bu sayede malzeme ve anlam, biçim ve içerik bakımından katmanlı bir gösterge sunar. Samori, tekil olarak eserlerinin yanı sıra bütünsel üretim sürecinde döngüyü her zaman yapılanmaya doğru yönlendirmeye çalışır, böylece döngüyü işlevsel kılar.