Journals / Abant İzzet Baysal Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2014 / Cilt: 2 - Sayı: 3

Response to Criticisms Which Were Turned Towards Mystics: The Case of Akşemseddin [Turkish]

Sûfîlere Yöneltilen Tenkitlere Bir Cevap: Akşemseddin ve Def‘U Metâini’s-Sûfiyye İsimli Eseri

Pages
—
Publication Date
2014-06-15
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bir manada sûfiler ile zâhir ulemâsı arasında tartışma konusu olan meselelere şeyhin yaklaşım tarzı irdelenmeye ve yaşadığı dönemde tasavvuf ve tarikatlara dair hangi konuların gündem oluşturduğu ortaya konulmaya çalışılacaktır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Tasavvuf tarihinde Bayramiyye tarikatının Şemsiyye kolunun kurucusu olarak kabul edilen ve Akşemseddin adıyla şöhret bulan Şemseddin Muhammed b.
📊
Key Findings & Data:Hamza, Fatih Sultan Mehmet Han devrinde yaşamış bir âlim, mutasavvıf ve şairdir.
💡
Conclusion & Impact:Bir manada sûfiler ile zâhir ulemâsı arasında tartışma konusu olan meselelere şeyhin yaklaşım tarzı irdelenmeye ve yaşadığı dönemde tasavvuf ve tarikatlara dair hangi konuların gündem oluşturduğu ortaya konulmaya çalışılacaktır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Akşemseddin · sufi · tenkit

Abstract

Tasavvuf tarihinde Bayramiyye tarikatının Şemsiyye kolunun kurucusu olarak kabul edilen ve Akşemseddin adıyla şöhret bulan Şemseddin Muhammed b. Hamza, Fatih Sultan Mehmet Han devrinde yaşamış bir âlim, mutasavvıf ve şairdir. Gerek İstanbul’un fethindeki manevi rolü gerekse ilim ve irfanını ortaya koyan eserleri, araştırmacıların dikkatini çekmiş, çeşitli inceleme ve araştırmalara konu olmuştur. Akşemseddin bazı konularda sûfilere yöneltilen tenkitlere dair cevap ve itirazlarını ihtiva eden bir risâle kaleme almıştır. Bu makalede söz konusu tenkitler ve Akşemseddin’in verdiği cevaplar ele alınacaktır. Bir manada sûfiler ile zâhir ulemâsı arasında tartışma konusu olan meselelere şeyhin yaklaşım tarzı irdelenmeye ve yaşadığı dönemde tasavvuf ve tarikatlara dair hangi konuların gündem oluşturduğu ortaya konulmaya çalışılacaktır.

Özet

Shamsaddīn Muhammad b. Hamzah who is considered as founder of the Shamsiyya brunch of Bayramiyya in history of sufism and known as Akshamsaddin is scholar, poet and mystic who influenced the age of Fatih Sultan Mehmet. Both his moral role in conquest of İstanbul and his books which reveal his knowledge and his wisdom get researchers attention and studied in different researchs. Akşemseddin has written a booklet about answers and objections regarding criticism which were turned towards mystics. This study contains these criticisms and the answers of Akşemseddin. Point of view of Akşemseddin about topics that are discussed between ulema and mystics is taken under the study. Furthermore it will explain topics which were discussed about sufism and mystic orders in the period of Akşemseddin.

🔖

Cite This Article

REİS, B. (2014). Response to Criticisms Which Were Turned Towards Mystics: The Case of Akşemseddin [Turkish]. Abant İzzet Baysal Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 2 - Sayı: 3. https://ajindex.com/articles/1303

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (11)

  1. Aclûnî, İsmail b. Muhammed, Keşfü’l-hafâ, I-II, Beyrut 1351. Ahmed b. Hanbel, Ebû Abdullah Ahmed b. Muhammed eş-Şeybanî, el-Müsned, Mısır 1949.
  2. Akşemseddin, Muhammed b. Hamza, Def‘u Metâini’s- Sûfiyye, İstanbul Ü. Ktp. Nadir Eserler Bölümü, nr. 4786. Aktan, Bilal-Mustafa Güneş, Menâkıb-ı Akşemseddin, İstanbul 2011.
  3. Ali b. Hamza, Kâşifü’l-müşkilât, Süleymaniye Ktp. Hacı Mahmut Efendi, nr. 2408. Bağdatlı İsmail Paşa, Hediyyetü’l-ârifin esmâi’l-müellifîn ve asari’l-musannifin, İstanbul 1951.
  4. Bolulu Himmet, Risâle-i Himmet Efendi, Süleymaniye Ktp. Hacı Mahmut Efendi, nr. 2863/2. Buhari, Ebû Abdullah Muhammed b. İsmail, Sahîh-i Buhârî, Kahire 1958.
  5. Bursalı Mehmet Tahir, Osmanlı Müellifleri, c. I, İstanbul 1333. Canan, İbrahim, Kütüb-i Sitte Tercüme ve Şerhi, Ankara 1988.
  6. Cebecioğlu, Ethem, Tasavvuf Terimleri ve Deyimleri Sözlüğü, Ankara 1997.
  7. Cebecioğlu, Ethem, “Akşemseddin’de Bazı Tasavvufî Kavramlar”, AÜİFD, sy. 1, 2001. Cevherî, Ebû Nasr İsmail b. Hammad, es-Sıhah Tâcü’l-luga ve Sıhahi’l-Arabiyye, Beyrut 1998.
  8. Cevizci, Ahmet, Felsefe Sözlüğü, Ankara 1996.
  9. Çelik, Metin, Her Yönüyle Akşemseddin Hazretleri, İstanbul 2011. Darekutnî, Ebu’l-Hasan Ali b. Ömer b. Ahmed, Sünenü’d-Dârekutnî, Medine 1966. Deylemî, Ebû Şüca Şiruye b. Şehredar, el-Firdevsü’l-ahbâr, Beyrut 1986. Ebû Dâvud, Süleyman b. el-Eş’as, Sünenü Ebî Dâvud, I-IV, Beyrut ts. Ebû Leys Semerkandî, Bustânü’l-ârifîn, trc. Abdülkadir Akçiçek, İstanbul 1974. Ebu’r-Recâ Necmeddin Muhtar b. Mahmud Zâhidî, Kunyetü’l-fetâvâ, Süleymaniye Ktp., Ayasofya, nr. 1354. Ebû Tâlib el-Mekkî, Kûtu’l-kulûb, trc. Muharrem Tan, İstanbul 1999. Ferganî, Sa’deddin Muhammed b. Ahmed, Münteha’l-medârik fi şerhi tâiyyeti İbni’l-Fârız, Beyrut 2007. Ferîdüddîn-i Attâr, Tezkiretü’l-evliyâ, trc. Süleyman Uludağ, İstanbul 2002. Gazâlî, Ebû Hâmid, Muhammed b. Muhammed, İhyâu Ulûmi’d-din, Beyrut 2000. Gazâlî, Ebû Hâmid, Mişkâtü’l-envâr, thk. Ebu’l-alâ Afîfî, Beyrut 1994.
  10. Hafızalioğlu, Tahir, Vahdet Aynasında Osmanlı Tasavvuf Metinlerinden Seçmeler, İstanbul 2001. Hicâzî, Muhammed Mahmud, et-Tefsîrü’l-vâzıh, Kahire 1980.
  11. İbn Mace, Ebû Abdullah Muhammed b. Yezid el-Kazvînî, Sünenü İbn Mâce, I-II, Kahire 1954. İbnü’l-Fârız, Ebu’l-Kasım Şerefeddin Ömer b. Ali, Dîvân, nşr. es-Seyyid Hasen Hansevî, Kahire ts., Kadı İyaz, Kitabu’ş-Şifâ bi Ta’rîfi Hukûki’l-Mustafa, Beyrut ts. Kâtib Çelebi, Keşfü’z-zünun an esâmi’l-kütüb ve’l-fünûn, Ankara 1941. Kehhâle, Ömer Rıza, Mu’cemü’l-müellifîn, c. VIII, Beyrut ts. Kelâbâzî, Muhammed b. İshak Buhârî, et-T