SavedAdd your journal

Journals / İlahiyat Tetkikleri Dergisi / 2014 / Sayı: 42

Preposition of Kellâ in The Qur'an

KUR'ÂN'DA “ كَلَّا ” KELLÂ EDATI

Halil İbrahim Tanç
Pages
31–40
Publication Date
2014-12-31
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In the consternation . “اَلَّك”=Kellâ diriliş اَلَّكاَلَّكKella “Kella “اَلَّك”= Kellâ’ is one of prepositions in use in the Arabic language.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Preposition of Kellâ in The Qur'an Kella “اَلَّك”= Kellâ’ is one of prepositions in use in the Arabic language.
📊
Key Findings & Data:In the اَلَّكاَلَّكKellâ, Arap dilinde kullanılan edatlardan biridir.
💡
Conclusion & Impact:In the consternation . “اَلَّك”=Kellâ diriliş اَلَّكاَلَّكKella “Kella “اَلَّك”= Kellâ’ is one of prepositions in use in the Arabic language.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Kellâ · Asla · Edat

Abstract

Preposition of Kellâ in The Qur'an Kella “اَلَّك”= Kellâ’ is one of prepositions in use in the Arabic language. In the اَلَّكاَلَّكKellâ, Arap dilinde kullanılan edatlardan biridir. Kur’an’da, “اّقحÖZ ”= Kellâ’ is one of prepositions in use in the Arabic language. In the consternation . “اَلَّك”=Kellâ diriliş اَلَّكاَلَّكKella “Kella “اَلَّك”= Kellâ’ is one of prepositions in use in the Arabic language. In the اَلَّك

Özet

ÖZ Kellâ, Arap dilinde kullanılan edatlardan biridir. Kur’an’da, “ كَلَّا ”=Kellâ diriliş gününü ve o günün dehşetini inkâr edenleri caydırmak için istimal edilmiştir. Kur’an’da 15 Mekkî Sûrenin 33 farklı yerinde uyarmak ve korkutmak maksadıyla kullanılmıştır. “ كَلَّا ” = Kellâ, olumsuzluk olan “hayır” anlamı taşır. “ كَلَّا ” = Kellâ, Hedef kitlenin yani insanların yapmak istediği bazı şeyleri kabul etmez ve onları bu halinden vazgeçirmeyi ister. “ كَلَّا ” = Kellâ, Muhataba yani insanlara geçmiş mananın olumsuzluk ve yasaklama anlamını göstermekle beraber bundan sonra söylenecek sözün önemini bildirir. “ كَلَّا ” = Kellâ’ nın Kurân’da ve Arap Dilinde “ حقّا ” = gerçekten anlamına geldiği yerler de vardır: “ حقّا ” = gerçekten anlamını, Kûfe dil ekolü öncüsü el-Kisâ’i ve onun görüşünü takip edenler kabul etmişlerdir. Anahtar Kelimeler: Kellâ, Asla, Edat, Gerçekten ABSTRACT Preposition of Kellâ in The Qur'an Kella “ كَلَّا ”= Kellâ’ is one of prepositions in use in the Arabic language. In the Qur'an, “ كَلَّا ”= Kellâ was used to deter people who denies resurrection day and its consternation . “ كَلَّا ”= Kellâ was used in the Qur'an in 33 times in 15 Mekkan Surahs to refer to threat and menace. “ كَلَّا ” = Kellâ, means “ no” in a stronger way . “ كَلَّا ” = Kellâ does not accept some behaviours of target audience , society, also wants make them stop some of their habits. “ كَلَّا ” = Kellâ emphisize the negative and restiriction meaning of the previous sentence also indicate the importantce of the next sentence . “ كَلَّا ” = Kellâ’ in some contexts -in the Quran and in Arabic language- means “ حقّا ” = truth, reality. el-Kisâ’i , the pioneer of language school of Kûfe, and his followers accept this meaning of “ كَلَّا ” = Kellâ’. Keywords : Kellâ, “ No” in a stronger way, Preposıtıon Truth

🔖

Cite This Article

Tanç, H. İ. (2014). Preposition of Kellâ in The Qur'an. İlahiyat Tetkikleri Dergisi, Sayı: 42, 31–40. https://ajindex.com/articles/130199

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (14)

  1. Akdağ, Hasan, Arap Dilinde Edatlar, Tekin Kitabevi, Konya, 1999.
  2. Bakırcı, Selami ve Sadi Çögenli, Arapça Edatlar Sözlüğü, Bakanlar Matbaacılık, Erzu- rum 2000.
  3. Corc Mitrî Abdu’l-Mesîh ve Hânî Corc Tâberî, el-Halîl Mu‘cem Mustalahâti’n-Nahvi’l- ‘Arabî, Mektebetu Lübnân, Beyrût, 1990.
  4. Çelen, Mehmet, Arapça’da Edatlar, Kalem Yayınları, İkinci Baskı, İstanbul 2006.
  5. el-Feyrûzâbâdî, Muhammed b. Ya‘kûb, el-Kâmmûsu’l-Muhît, I-IV, Dâru’l-İhyâ, Bey- rût, 1991.
  6. Halil Tevfîk Mûsâ, Mu‘cemu’l-İrşâd li’l-Edavâti’n-Nahviyye, Dâru’l-İrşâd, Hims, 2006.
  7. İbn Manzûr, Ebu’l-Fadl Cemâluddîn Muhammed, Lisânu’l-Arab, I-XV, Dâru Sâdır, Beyrut, 1990.
  8. İbn Hişâm (Cemâluddîn), Muğnî’l-lebîb, I-II, nşr., Mâzin el-Mubârek ve Muhammed Hamdullah, Dimaşk 1972.
  9. el-İsfehânî, Râğıb, Ebu’l-Kâsim Huseyin b. Muhammed, el- Müfredat fî Garîbi’l- Kur’ân, Beyrût, tsz.,
  10. Muhammed el-Antâkî, el-Minhâc fî’l-kavâ‘idi ve’l-i‘râb, Dâru’ş-Şark, Beyrût, tsz.
  11. Mutçalı, Serdar, Arapça-Türkçe Sözlük, Dağarcık yayınları, İstanbul 1995.
  12. Muhammed Hasan eş-Şerîf, Mu‘cemu Hurûfi’l-Me‘ânî fi’l-Kurâni’l-Kerîm, I-III, Muessesetu’r-Risâle, Beyrut, 1996.
  13. ez- Zemahşerî, Ebu’l-Kâsim Mahmûd b. Omer, el-Mufassal fî ‘ilmil-Lugah. Dâru İhyâi’l-‘Ulûm, Beyrût, 1990,
  14. Zihni Mehmed, el-Muktedab fî Kavâ‘idi’n-Nahv, Marifet Yayınları, İstanbul, 1981.