Journals / İlahiyat Tetkikleri Dergisi / 2020 / Sayı: 53

The Place of Popular Belief about the Abandoning the Friday Prayer Three Times in Hadith Resources

Üç Cuma Namazının Terki Hakkındaki Halk İnancının Hadis Kaynaklarındaki Yeri

Pages
139–162
Publication Date
2020-06-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

According to this, the abandonment of prayer or any religious duty decreases the quality and value of the individual's belief, but does not expel him from religion.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Friday Prayer is an obligatory prayer performed by Muslims once a week on Fridays jointly in mosques.
📊
Key Findings & Data:This prayer is considered to be an important prayer by Muslims in the Islamic world and is performed in large communities, while there is also a false belief about it.
💡
Conclusion & Impact:According to this, the abandonment of prayer or any religious duty decreases the quality and value of the individual's belief, but does not expel him from religion.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Cuma namazı · Sahîh rivayetler · Ehl-i sünnet

Abstract

Friday Prayer is an obligatory prayer performed by Muslims once a week on Fridays jointly in mosques. This prayer is considered to be an important prayer by Muslims in the Islamic world and is performed in large communities, while there is also a false belief about it. According to this, not praying Friday prayer three times in a row makes one a hypocrite, thus causing one to renounce the religion. Therefore, if Friday Prayer is not performed for two weeks, it should definitely be performed in the third week to avoid falling into the aforementioned condition. In fact, there are authentic narratives of the negative result of not performing the Friday prayer three times. However, it is clear that these narrations show the importance of Friday prayer and cannot be the basis and justification of being lazy and reckless about this prayer. Again, it is seen that these narrations are misunderstood in terms of general principles of Ahl al-Sunnah belief. According to this, the abandonment of prayer or any religious duty decreases the quality and value of the individual's belief, but does not expel him from religion.

Özet

Cuma namazı Müslümanların haftada bir defa olmak üzere Cuma günleri sadece camilerde ve cemaat halinde kılabildikleri farz bir namazdır. Bu namaz İslâm dünyasında Müslümanlarca önemsenmekle ve büyük cemaatler halinde kılınmakla beraber hakkında yanlış bir inanış da bulunmaktadır. Buna göre üç kere üst üste Cuma namazına gitmemesi kişiyi münafık yapmakta veya onu dinden çıkarmaktadır. Dolayısıyla iki hafta gidilmese bile üçüncü hafta mutlaka gidilmeli ve söz konusu duruma düşmekten kurtulmalıdır. Esasen üç kere Cuma namazına gitmemenin bu olumsuz sonucu ile ilgili sahih rivayetler mevcuttur. Ancak bu rivayetlerin, Cuma namazının önemini gösterdikleri açık olduğu gibi onu hafife almanın bir gerekçesi olarak sunulamayacakları da izaha muhtaç değildir. Yine Ehl-i sünnet inancının genel ilkeleri açısından da bu rivayetlerin yanlış anlaşıldığı görülmektedir. Buna göre namazın veya herhangi bir farzın terki, bireyin Müslümanlığının kalitesini ve değerini düşürmekle beraber onu dinin dışına çıkarmamaktadır.

🔖

Cite This Article

ÇELİKAN, S. (2020). The Place of Popular Belief about the Abandoning the Friday Prayer Three Times in Hadith Resources. İlahiyat Tetkikleri Dergisi, Sayı: 53, 139–162. https://ajindex.com/articles/130015

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (6)

  1. Ahatlı, Erdinç. “Velîd b. Müslim”. Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi. 43/34-35. İstanbul: TDV Yayınları, 2013.
  2. Ahmed b. Hanbel, Ebû Abdillah eş-Şeybânî. el-Müsned. 50 Cilt. thk. Şuayb el-Arnaût vd. Beyrut: Müessesetü’r-Risâle, 1416/1995. Ahmed Muhammed Şâkir. el-Bāʿis̱ü’l-ḥas̱īs̱ şerḥu İḫtiṣāri ʿulūmi’l-ḥadīs̱. Beyrut: Dâru’l-Fikr, 1416/1996. Abdurrezzâk, Ebû Bekr b. Hemmâm es-San‘ânî. el-Muṣannef. 11 Cilt. thk. Habîburrahman el-A‘zamî. Beyrut: Meclisü’l-ʿİlmî, 1403/1983. Beyhakī, Ebû Bekir Ahmed b. Hüseyin b. Ali b. Mûsâ. es-Sünenü’l-kübrā. 10 Cilt. Haydarâbâd: Meclisü Dâirati’l-Maʿârifi’n-Nizâmiyye, 1344. Buhârî, Muhammed b. İsmail. el-Cāmiʿu’ṣ-ṣaḥīḥ. Riyad: Dâru’s-Selâm, 1999. Dârimî, Ebû Muhammed Abdullah b. Abdirrahman b. el-Fadl b. Behram. Müsnedü’d-Dārimī (Sünenü’d-Dārimī). 4 Cilt. thk. Hüseyin Selîm Esed ed-Dârânî. Riyad: Dâru’l-Muğnî, 1421/2000. Ebû Avâne, Ya’kûb b. İshâk el-İsferâinî. Müsnedü Ebī ʿAvāne. 5 Cilt. Beyrut: Dâru’l-Maʿrife, ts. Ebû Dâvûd, Süleyman b. el-Eş’as es-Sicistânî. es-Sünen. Kahire: Dâru İbni’l-Cevzî, 1432/2011. Ebû Ya’lâ, Ahmed b. Ali b. el-Müsennâ el-Mûsulî. Müsnedü Ebī Yaʿlā. 13 Cilt. thk. Hüseyin Selîm Esed. Dımeşk: Dâru’l-Meʾmûn li’t-Turâs, 1404/1984. Hâkim, Muhammed b. Abdillah en-Nîsâbûrî. el-Müstedrek ʿale’ṣ-Ṣaḥīḥayn. 4 Cilt. Beyrut: Dâru’l-Kütübi’l-ʿİlmiyye, 1411/1990. Heysemî, Nûruddîn Ali b. Ebî Bekir. Mecmaʿu’z-zevāʾid ve menbaʿu’l-fevāʾid. 10 Cilt. Beyrut: Dâru’l-Fikr, 1412. İbn Abdilber, Ebû Ömer Yûsuf b. Abdullah en-Nemerî. el-İstiẕkār. 8 Cilt. thk. Sâlim Muhammed Atâ- Muhammed Ali Muavvad. Beyrut: Dâru’l-Kütübi’l-ʿİlmiyye, 1421/2000.
  3. İbn Abdilber, Ebû Ömer Yûsuf b. Abdullah en-Nemerî. et-Temhīd limā fi’l-Muvaṭṭaʾi mine’l-meʿānī ve’l-esānīd. 24 Cilt. thk. Mustafa b. Ahmed el-Alevî-Muhammed Abdulkebîr el- Bekrî. Magrib: Müessesetü’l-Kurtuba, 1387. İbn Ebî Şeybe, Ebû Bekir Abdullah b. Muhammed. el-Muṣannef. 21 Cilt. thk. Muhammed Avvâme. b.y.: Dâru’l-Kıble, ts. İbn Hacer, Şihâbüddîn Ahmed b. Ali b. Muhammed b. Ahmed Askalânî. Fetḥu’l-bārī şerḥu Ṣaḥīḥi’l-Buḫārī. 8 Cilt. Beyrut: Dâru’l-Maʿrife, 2005.
  4. İbn Hacer, Şihâbüddîn Ahmed b. Ali b. Muhammed b. Ahmed el-Askalânî. Tehẕību’t-Tehẕīb. 4 Cilt. Beyrut: Müessesetü’r-Risâle, 1995.
  5. İbn Hacer, Ahmed b. Ali b. Muhammed el-Askalânî. Taḳrību’t-Tehẕīb. 2 Cilt. Beyrut: Dâru’l-Kütübi’l-ʿİlmiyye, 1415/1995.
  6. İbn Hacer, Şihâbüddîn Ahmed b. Ali b. Muhammed b. Ahmed el-Askalânî. Telḫīṣu’l-ḥabīr fī taḫrīci eḥādīs̱i’r-Rāfiʿi’l-kebīr. 4 Cilt. Beyrut: Dâru’l-Kütübi’l-ʿİlmiyye,