Journals / Ombudsman Akademik / 2025 / Sayı: 23

The Balance Between Human Rights and Security in the Context of the Constitutional State Principle

ANAYASAL DEVLET İLKESİ BAĞLAMINDA İNSAN HAKLARI İLE GÜVENLİK ARASINDAKİ DENGE

Özer Aslan(POLİS AKADEMİSİ)0000-0002-8531-4097
Pages
237–257
Publication Date
2026-01-12
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

As a result, it is emphasized that there is no absolute contradiction between the provision of security and the protection of rights; rather, a mutually complementary relationship should be established institutionally on the basis of constitutional principles.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:This study examines the balance that must be established between human rights and public security in the context of the constitutional state principle from both theoretical and legal perspectives.
📊
Key Findings & Data:The obligation to provide security, which is the raison d'etre of the state, is an indispensable responsibility, especially in terms of the protection of the constitutional order, the continuity of public order and social stability.
💡
Conclusion & Impact:As a result, it is emphasized that there is no absolute contradiction between the provision of security and the protection of rights; rather, a mutually complementary relationship should be established institutionally on the basis of constitutional principles.
🔬Design:Review & Systematic Survey
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Anayasal Devlet · Güvenlik · Kamu Güvenliği

Abstract

This study examines the balance that must be established between human rights and public security in the context of the constitutional state principle from both theoretical and legal perspectives. The obligation to provide security, which is the raison d'etre of the state, is an indispensable responsibility, especially in terms of the protection of the constitutional order, the continuity of public order and social stability. However, when this responsibility has the potential to conflict with the fundamental rights and freedoms of the individual, it brings to the agenda the limits of the constitutional state and the guarantees of the principles of the rule of law. The study argues that security should not be considered as a measure specific to exceptional cases only, but as a permanent and legitimate public purpose within the constitutional system. However, it is mandatory for the sustainability of the constitutional state principle that security policies are compatible with constitutional norms; that they are implemented in a manner that is free from arbitrariness, measured, predictable, and open to judicial review. In the research conducted with the normative analysis method, the delimitability of human rights, the principle of proportionality, the position of security in the context of the rule of law and the importance of judicial review were emphasized. As a result, it is emphasized that there is no absolute contradiction between the provision of security and the protection of rights; rather, a mutually complementary relationship should be established institutionally on the basis of constitutional principles.

Özet

Bu çalışma, anayasal devlet ilkesi bağlamında insan hakları ile kamu güvenliği arasında kurulması gereken dengeyi kuramsal ve hukuksal bir perspektiften ele almaktadır. Devletin varlık nedeni olan güvenliği sağlama yükümlülüğü, özellikle anayasal düzenin korunması, kamu düzeninin devamlılığı ve toplumsal istikrar açısından vazgeçilmez bir sorumluluktur. Ancak bu sorumluluk, bireyin temel hak ve özgürlükleri ile çatışma potansiyeli taşıdığında, anayasal devletin sınırlarını ve hukuk devleti ilkelerinin güvencelerini gündeme getirir. Çalışmada, güvenliğin yalnızca istisnai durumlara özgü bir tedbir değil; anayasal sistem içinde sürekli ve meşru bir kamu amacı olarak değerlendirilmesi gerektiği savunulmaktadır. Bununla birlikte, güvenlik politikalarının anayasal normlar ile uyumlu olması; keyfilikten uzak, ölçülü, öngörülebilir ve yargı denetimine açık biçimde uygulanması, anayasal devlet ilkesinin sürdürülebilirliği açısından zorunludur. Normatif analiz yöntemiyle yürütülen araştırmada, insan haklarının sınırlanabilirliği, orantılılık ilkesi, hukuk devleti bağlamında güvenliğin pozisyonu ve yargısal denetimin önemi üzerinde durulmuştur. Sonuç olarak, güvenliğin sağlanması ile hakların korunması arasında mutlak bir çelişki değil; anayasal ilkeler zemininde kurumsallaşmış, karşılıklı tamamlayıcılık ilişkisi kurulması gerektiği vurgulanmaktadır.

🔖

Cite This Article

Aslan, Ö. (2026). The Balance Between Human Rights and Security in the Context of the Constitutional State Principle. Ombudsman Akademik, Sayı: 23, 237–257. https://doi.org/10.32002/ombudsmanakademik.1767148

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (36)

  1. ACAR, Hasan (2019). Kamu Güvenliği Politikaları: Yerelden Küresele, Editör: Hasan Acar, Nobel Akademik Yayıncılık, Ankara.
  2. ACAR, Ünal ve Ömer Urhal (2007). Devlet-Güvenlik-İstihbarat-Terörizm, Adalet Yayınları, Ankara.
  3. ACARAY, Deniz ve Ömer Özkaya (2022). Hukuk Devleti ve Polis. Farklı Açılımlarla Hukuk Devleti ve Güvenlik, Editör: Ömer Özkaya, Adalet Yayınları, Ankara.
  4. AĞIR, Bülent Sarper (2015). “Güvenlik Kavramını Yeniden Düşünmek: Küreselleşme, Kimlik ve Değişen Güvenlik Anlayışı”, Güvenlik Stratejileri Dergisi, Cilt: 11, Sayı: 22, ss. 97-131.
  5. AKÇAOĞLU GÜVENÇ, Müge (2018). “Modern Anayasal Demokrasilerde Anayasanın Meşruiyeti: Schmitt ve Habermas’ın Kuramlarının Karşılaştırmalı İncelemesi”, Amme İdaresi Dergisi, Cilt: 51, Sayı: 2, ss. 1-25.
  6. AKTAN, Coşkun Can (2011). “Eski Devlet Anlayışına Karşı Yeni Devlet Anlayışı”, Sosyal ve Beşeri Bilimler Dergisi, Cilt: 3, Sayı: 2, ss. 189-199.
  7. ASLAN, Özer (2023). Anayasal Boyutuyla İnsan Hakları: Türkiye Örneği, Yayın Numarası: 833883, Doktora Tezi, İstanbul Medeniyet Üniversitesi.
  8. AYBAY, Rona (1978). “Milli Güvenlik Kavramı ve Milli Güvenlik Kurulu”, Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, Cilt: 33, Sayı: 1-2, ss. 59-82.
  9. AYVERDİ, İlhan (2010). Misalli Büyük Türkçe Sözlük, Kubbealtı Yayınları, İstanbul.
  10. BAYRA, A. Ersin (2019). “Güvenlik Devleti: Leviathan’dan Hukuk Devletine, Hukuk Devletinden Leviathan’a”, İstanbul Medipol Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt:6, Sayı: 1, ss. 93-130.
  11. BULUT, Nihat (2017). Sahte Bir Karşıtlığın Çözümü Hukuk Devletinde Özgürlük Güvenlik İlişkisi, Anayasa Mahkemesi Yayınları, Ankara.
  12. ÇİFTÇİ, Ahmet (2015). Vatandaşlık Bilgisi: Demokrasi ve İnsan Hakları, Gündüz Yayıncılık, 4. Baskı, Ankara.
  13. ÇITAK, Emre (2017). Güvenlik ve İstihbarat, Yeniyüzyıl Yayınları, Ankara.
  14. DUMAN, Fatih (2020). Siyaset Bilimi, Editör: Halis Çetin, Orion Yayınları, Ankara.
  15. EMEKLİER, Bilgehan (2011). “Thomas Hobbes ve John Locke’un Güvenlik Anlayışlarının Karşılaştırmalı Bir Analizi”, Güvenlik Stratejileri Dergisi, Cilt: 7, Sayı: 3, ss. 99-124.
  16. ERDOĞAN, Mustafa (2010). Anayasal Demokrasi, Siyasal Kitabevi, Ankara.
  17. GÖREN, Zafer (2018). Anayasa Hukuku, Yetkin Yayınları, 3.Baskı, Ankara.
  18. GÖZÜBÜYÜK, A. Şeref (2002). Anayasa Hukuku, Turhan Kitabevi, 10. Baskı, Ankara.
  19. GÜL, Murat (2016). “Güvenlikteki Kavramsal Değişim ve Türkiye’nin Güvelik Yaklaşımı ve Politikalarına Etkileri”, Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt: 21, Sayı: 1, ss. 303-320.
  20. GÜLER, Hasan ve Beritan Kalkan (2023). “Değişen Güvenlik Paradigması Üzerine Eleştirel Bir Okuma”, Toplum ve Kültür Araştırmaları Dergisi, Sayı: 12, ss. 20-42.
  21. HEYWOOD, Andrew (2015). Siyasetin Temel Kavramları, Çev. Hayrettin Özler, Liberte Yayınları, Ankara.
  22. HOBBES, Thomas (1992). Leviathan, Çev. Semih Lim, Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları, İstanbul.
  23. KAVSIRACI, Ozan (2020). “Klasik Realizm-Güvenlik İlişkisi Çerçevesinde Türkiye’nin İç Güvenlik Politikaları (1923-1960)”, Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Sayı: 18 Armağan Sayısı, ss. 117-128.
  24. KESKİNSOY, Ömer ve Semih Batur Kaya. (2021). “Hukuk Devletinin Kanun Devletine Anayasal Devletin Anayasalı Devlete Evirilmesi”, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt: 70, Sayı:3, ss. 1147-1206.
  25. LOCKE, John (1960). Two Treatises of Government, Cambridge University Press, Cambridge.
  26. OĞUZLU, Tarık (2008). “Demokrasi, İnsan Hakları ve Güvenlik: Kuramsal Bir Analiz”, Demokrasi Platformu Dergisi, Cilt: 4, Sayı: 16, ss. 15-23.
  27. ÖZBUDUN, Ergun (2017). Türk Anayasa Mahkemesinin Yargısal Aktivizmi ve Siyasal Elitlerin Tepkisi, Anayasa Mahkemesi Yayınları, Ankara.
  28. SEVEN, Gülşen (2023). Demokrasi: Kavram, Kurum, Süreç, Editör: Menderes Çınar, İletişim Yayınları, Ankara.
  29. ŞAKAR, Z. (2024). “Psycho-Political Reasons of Rising Populism and Populist Movements”, The Journal of Political Psychology, Cilt: 4, Sayı: 2, ss. 6-22.
  30. T.C. İÇİŞLERİ BAKANLIĞI KAMU DÜZENİ VE GÜVENLİĞİ MÜSTEŞARLIĞI (2017). Güvenlik Terimleri Sözlüğü, Kamu Düzeni ve Güvenliği Müsteşarlığı Yayınları, Ankara.
  31. VATTEL, Emer de (1844). The Law of Nations; or, Principles of the Law of Nature Applied to the Conduct and Affairs of Nations and Sovereigns, Editör: Joseph Chitty, T. & J. W. Johnson, Philadelphia.
  32. YAYLA, Atilla (2018). Anayasa Teorisine ve Hukukuna Giriş, Adres Yayınları, 2. Baskı, Ankara.
  33. YAZAR, Ertuğrul (2023). “Sınır Güvenliği ve Göç Yönetiminde İnsan Hakları Dilemması – Human Rights Dilemma in Border Security and Migration Management”, AICMES 4th International Conference on Current Scientific Studies, ss. 250-258.
  34. YAZICI, Serap (2017). Kuruluşundan Bu Yana Türk Anayasa Mahkemesinin Değişen Rolü, Anayasa Mahkemesi Yayınları, Ankara.
  35. YILDIZ, Ali (2008). “Güvenlik: Kavramsal ve Kuramsal Bir Bakış”, Demokrasi Platformu Dergisi, Cilt: 4, Sayı: 16, ss. 1-14.
  36. YILMAZ, Abdullah ve Halil Yasin Tamer (2022). Kurumsal ve İşlevsel Boyutlarıyla Türkiye’de İnsan Hakları Problematiği, Editör: Abdullah Yılmaz ve Duru Şahyar Akdemir, Ekin Yayınevi, Bursa.