SavedAdd your journal

Journals / Hadis Tetkikleri Dergisi / 2020 / Cilt: 18 - Sayı: 2

Mu‘an‘an Hadîsin İttisâli ve ‘an Sîgasının Senedde Kullanım Şekli

Hızır YAĞCI
Pages
97–112
Publication Date
2020-12-31
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Müteakiben bu lafızların hangi durumlarda muttasıl sayılıp han-gi durumlarda muttasıl sayılmayacağı etrafında yapılan tartışmaların tarihi seyri dikkate alına-rak değerlendirilmesi yapılmış, hadis usulü tarihinde müelliflerin hatalı aktarımlarından ve yorumlarından kaynaklanan problemler ortaya konmuş ve ilk dönemlerden itibaren mu‘an‘an rivâyetin kullanım şekillerinin tespitine çalışılmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bir hadisin makbul sayılabilmesi için senedinin muttasıl olmasını şart koşan muhaddisler, bu şekildeki rivâyetlere ulaşmak için uzun yolculuklar yapmışlar ve hadislerin naklinde bazı prensipler geliştirmişlerdir.
📊
Key Findings & Data:Özellikle hadislerin senedlerinin sorgulanmasından itibaren ri-vâyetin ne şekilde öğrenildiğini ifade eden edâ sîgaları, hadisin kesintisiz bir şekilde ilk kay-nağına ulaşıp ulaşmadığını tespit konusunda önemli bir ölçü olarak kabul edilmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Müteakiben bu lafızların hangi durumlarda muttasıl sayılıp han-gi durumlarda muttasıl sayılmayacağı etrafında yapılan tartışmaların tarihi seyri dikkate alına-rak değerlendirilmesi yapılmış, hadis usulü tarihinde müelliflerin hatalı aktarımlarından ve yorumlarından kaynaklanan problemler ortaya konmuş ve ilk dönemlerden itibaren mu‘an‘an rivâyetin kullanım şekillerinin tespitine çalışılmıştır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Likā’ · semā‘ · mu‘ā‘sarah

Özet

Bir hadisin makbul sayılabilmesi için senedinin muttasıl olmasını şart koşan muhaddisler, bu şekildeki rivâyetlere ulaşmak için uzun yolculuklar yapmışlar ve hadislerin naklinde bazı prensipler geliştirmişlerdir. Özellikle hadislerin senedlerinin sorgulanmasından itibaren ri-vâyetin ne şekilde öğrenildiğini ifade eden edâ sîgaları, hadisin kesintisiz bir şekilde ilk kay-nağına ulaşıp ulaşmadığını tespit konusunda önemli bir ölçü olarak kabul edilmiştir. Bu la-fızlardan bir kısmı muttasıl olarak rivâyet edilen hadisler için kullanılırken, kimisi de hem muttasıl olan hem de muttasıl olmayan rivâyetler için kullanılmıştır. Bu araştırmada ilk önce muttasıl olan ve olmayan senetlerde kullanılan عَنْ edâ sîgası ve onunla aynı hükümde olan la-fızlar üzerinde durulmuştur. Müteakiben bu lafızların hangi durumlarda muttasıl sayılıp han-gi durumlarda muttasıl sayılmayacağı etrafında yapılan tartışmaların tarihi seyri dikkate alına-rak değerlendirilmesi yapılmış, hadis usulü tarihinde müelliflerin hatalı aktarımlarından ve yorumlarından kaynaklanan problemler ortaya konmuş ve ilk dönemlerden itibaren mu‘an‘an rivâyetin kullanım şekillerinin tespitine çalışılmıştır.

🔖

Cite This Article

YAĞCI, H. (2020). Mu‘an‘an Hadîsin İttisâli ve ‘an Sîgasının Senedde Kullanım Şekli. Hadis Tetkikleri Dergisi, Cilt: 18 - Sayı: 2, 97–112. https://ajindex.com/articles/129481

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (6)

  1. Alâî, Ebû Saîd Salâhuddîn Halîl b. Keykeldî, Câmiu’t-tahsîl fî ahkâmi’l-merâsîl, nşr. Hamdî Abdülmecîd es-Silefî, Beyrut: Alemü’l-Kütüb, 2. Basım, 1407/1986. Askalânî, İbn Hacer en-Nüket ‘alâ Kitâbi’bni’s-Salâh, nşr. Rübeyyi‘ b. Hâdî Umeyr el-Medhalî, 2 cilt. Medine: Imâdetü’l-Bahsi’l-İlmî, 1404/1984.
  2. Aşıkkutlu, Emin, Hadiste Ricâl Tenkidi, İstanbul: MÜİFY., 1997. Avvâme, Muhammed, el- likā’ beyne’r-râviyeyni ve yelîhi el-Hadîsu’l-mürsel, Medine: Dâru’l-Yüsr-Dâru’l-Minhâc, 1438/2017.
  3. Aydınlı, Abdullah, Hadis Istılahları Sözlüğü, İstanbul: Hadisevi, 2006. Aynî, Bedreddin, ʿUmdetü’l-ḳārî fî şerḥi Ṣaḥîḥi’l-Buḫârî, 25 cilt. Beyrut: Dâru ihyâi’türâsi’l-Arabî, t.y. Bikāî, Ebü’l-Hasen Burhânüddîn İbrâhîm b. Ömer b. Hasen er-Rubât el-Hırbevî, en-Nüketü’l-vefiyye bimâ fî şerhi’l-Elfiyye, nşr. Mâhir Yâsîn el-Fahl, 2 cilt. b.y: Mektebetü’r-Rüşd, 1. Basım, 2007. Buhârî, Ebû Abdillâh Muhammed b. İsmâîl b. İbrâhîm el-Cu‘fî, el-Câmiʿu’ṣ-ṣaḥîḥ, 8 cilt. İstanbul:
  4. Çağrı Yayınları, İkinci Basım, 1992. Buhârî, et-Târîḫu’l-kebîr, 8 cilt. Haydarâbât: Dâiretü’l-Maârifi’l-Osmâniyye, ts. Dânî, Ebû Amr Osmân b. Saîd b. Osmân, Cüz’ fî ‘ulûmi’l-hadîs fî beyâni’l-muttasıl ve’l-mürsel ve’l-mevkuf ve’l-münkatı‘, nşr. Ebû Ubeyde Meşhûr b. Hasan Al-i Selman, Ammân: ed-Dâru’l-Eseriyye, 1. Basım. 1427/2006.
  5. Düreys, Hâlid Mansûr b. Abdullah, Mevkıfü’l-İmâmeyn el-Buhârî ve Müslim min iştirâti’l-lukyâ ve’s-semâʿ fi’s-senedi’l-muʿanʿan beyne’l-müteʿâsırîn, Riyad: Mektebetü’r-Rüşd, ts. Ebû Ubeyde Meşhûr b. Hasan Âl-i Selmân, Behcetü’l-müntefi‘ şerhu cüz’ fî ‘ulûmi’l-hadîs fî beyâni’l-muttasıl ve’l-mürsel ve’l-mevkûf ve’lmünkatı‘, Medine: Dâru Ensâri’l-Medine-ed-Dâru’l-Eseriyye, 1. Basım, 1428/2007. Emîr es-San‘ânî, Ebû İbrâhîm İzzüddîn Muhammed b. el-İmâm el-Mütevekkil-Alellāh İsmâîl, Tavzîhu’l-efkâr li-meʿânî Tenkīhi’l-enzâr, nşr. Ebû Abdurrahman Salah b. Muhammed b. ‘Uveyda, 2 cilt. Beyrut: Dârü’l-Kütübi’l-İlmiyye, 1. Basım, 1997/1417. Erginli, Zafer “Muhâsibî”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi, 31/13, İstanbul: TDV Yayınları, 2006. Fesevî, Ebû Yûsuf Ya‘kūb b. Süfyân b. Cüvvân (Cüvân), el-Maʿrife ve’t-târîh, nşr. Ekrem Ziyâ el-Ömerî, 3 cilt. Beyrut: Müessesetü’r-Risâle, 1981/1401. Hatîb el-Bağdâdî, el-Kifâye fî ma‘rifeti usûli ʿilmi’r-rivâye, nşr. Mâhir Yâsîn el-Fahl, b.y: Dâru İbnü’l-Cevzî, 4. Basım 1435/2014.
  6. Hatiboğlu, Mehmed Said, İslâmi Tenkit Zihniyeti ve Hadis Tenkidinin Doğuşu, Ankara: Otto Yayınları, 2. Basım, 2016. Irakî, Ebü’l-Fazl Zeynüddîn Abdürrahîm b. el-Hüseyn b. Abdir