AI Summary & Key Takeaways
AI InsightOstracism in adolescent cancer patients should be studied in more extensive series.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Ostracism is defined as being ignored or excluded by others. The purpose of the study is to evaluate ostracism in adolescent cancer patients and to determine the predictors of it. Adolescent cancer survivors were evaluated. Turkish version of the Ostracism Experience Scale for Adolescents (OES-A) and Kutcher adolescent depression scale (KADS) were used. In addition, a control cohort of adolescents without cancer was evaluated for comparison. Between December 2017 and April 2018, 52 patients were evaluated in 4 different cancer centers. The median OES-A score was higher in the study population when compared with the control cohort (23.5 vs 19.0, p=0.04). In MRA, being female was associated with high OES-A scores (OR: 7.8, CI (95%) 1.4-42.9, p=0.018). In multiple regression analysis, being female was linked to higher OES-A scores (OR: 7.4, 95% CI: 1.3-41.1, p=0.023). Being a university student (OR: 0.16, 95% CI: 0.03-0.84, p=0.036) and being actively employed (OR: 0.07, 95% CI: 0.008-0.79, p=0.031) were associated with lower OES-A scores. Higher OES-A scores were related to high KADS scores (9.0 vs 7.5, p=0.16). Adolescent cancer patients are more ostracized when compared with adolescents without cancer. While the female gender was associated with the risk of ostracism, working and being university students were protective. Ostracism in adolescent cancer patients should be studied in more extensive series.
Özet
Ostrasizm, başkaları tarafından görmezden gelinmek veya dışlanmak olarak tanımlanır. Bu çalışmanın amacı, adölesan kanser hastalarında dışlanmayı değerlendirmek ve bunun prediktörlerini belirlemektir. Ergen kanser hastaları değerlendirildi. Ergenler için Ostrasizm Deneyim Ölçeği’nin (OES-A) Türkçe versiyonu ve Kutcher eadölesan depresyon ölçeği (KADS) kullanıldı. Ayrıca, karşılaştırma amacıyla kanser hastalığı olmayan bir adölesan kontrol grubu değerlendirildi. Aralık 2017 ve Nisan 2018 tarihleri arasında 4 farklı kanser merkezinde 52 hasta değerlendirildi. Çalışma popülasyonunda medyan OES-A skoru kontrol grubuna kıyasla daha yüksekti (23.5 vs 19.0, p=0.04). Çok değişkenli analizde, kadın olmak yüksek OES-A skorları ile ilişkilendirildi (OR: 7.4, CI (95%) 1.3-41.1, p=0.023). Üniversite öğrencisi olmak (OR: 0.16, CI (95%) 0.03- 0.84, p=0.036) ve aktif olarak çalışmak (OR: 0.07, CI (95%) 0.008- 0.7, p=0.031) düşük OES-A skorları ile ilişkilendirildi. Yüksek OES-A skorları yüksek KADS skorları ile ilişkilendirildi (9.0 vs 7.5, p=0.16). Adölesan kanser hastaları, kanser olmayan ergenlere kıyasla daha fazla dışlanmaktadır. Kadın cinsiyeti dışlanma riski ile ilişkilendirilirken, çalışmak ve üniversite öğrencisi olmak koruyucu faktörlerdir. Ergen kanser hastalarında dışlanma daha geniş bir seride incelenmelidir.