AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIn conclusion, this study highlights the potential of heart rate variability parameters as early markers of subclinical myocardial changes in children with type 1 diabetes.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Reduced heart rate variability (HRV) is an indicator of subclinical cardiac autonomic dysfunction. This study aimed to evaluate the relationship between HRV and diastolic dysfunction in children with type 1 diabetes mellitus (T1DM), and to examine the impact of glycemic control and diabetes duration on subclinical cardiovascular changes. This cross-sectional study included 57 children with T1DM and 40 age and sex matched healthy controls. HRV was assessed using 24-hour Holter monitoring, and diastolic function was evaluated with Doppler echocardiography. Children with type 1 diabetes had lower heart rate variability indices compared to controls, particularly in those with poor glycemic control. Early diastolic dysfunction was observed in the diabetic group, indicated by higher A-wave velocities (67.0 ± 5.9 cm/s vs. 62.5 ± 7.4 cm/s, p=0.004), prolonged deceleration time (181.3 ± 42.5 ms vs. 143.3 ± 25.1 ms, p<0.001), and increased isovolumic relaxation time (52.6 ± 9.8 ms vs. 44.4 ± 10.2 ms, p<0.001). Chronic high blood glucose levels and longer diabetes duration were strongly associated with both reduced heart rate variability and diastolic abnormalities. In conclusion, this study highlights the potential of heart rate variability parameters as early markers of subclinical myocardial changes in children with type 1 diabetes. Early detection and targeted interventions based on these parameters may may contribute to reducing long-term cardiovascular risks in this population.
Özet
Azalmış kalp hızı değişkenliği (KHD), subklinik kardiyak otonomik disfonksiyonun bir göstergesidir. Bu çalışma, tip 1 diyabetli çocuklarda KHD ile diyastolik disfonksiyon arasındaki ilişkiyi değerlendirmeyi ve glisemik kontrol ile diyabet süresinin subklinik kardiyovasküler değişiklikler üzerindeki etkisini incelemeyi amaçlamıştır. Kesitsel tasarıma sahip bu çalışmaya, tip 1 diyabetli 57 çocuk ile yaş ve cinsiyet açısından eşleştirilmiş 40 sağlıklı kontrol dahil edilmiştir. KHD, 24 saatlik Holter monitörizasyonu ile; diyastolik fonksiyon ise Doppler ekokardiyografi kullanılarak değerlendirilmiştir. Tip 1 diyabetli çocuklarda, özellikle glisemik kontrolü kötü olanlarda, kalp hızı değişkenliği indeksleri kontrol grubuna kıyasla daha düşük bulunmuştur. Diyabetik grupta, A dalgası hızının yüksek olması (67.0 ± 5.9 cm/s vs. 62.5 ± 7.4 cm/s , p=0.004), deselerasyon zamanının uzaması (181.3 ± 42.5 ms vs. 143.3 ± 25.1 ms, p<0.001) ve izovolümetrik gevşeme süresinin artması (52.6 ± 9.8 ms vs. 44.4 ± 10.2 ms, p<0.001) ile karakterize erken diyastolik disfonksiyon saptanmıştır. Kronik yüksek kan şekeri düzeyleri ve uzun diyabet süresi, hem azalmış kalp hızı değişkenliği hem de diyastolik anormalliklerle güçlü bir şekilde ilişkili bulunmuştur. Sonuç olarak, bu çalışma, kalp hızı değişkenliği parametrelerinin tip 1 diyabetli çocuklarda subklinik miyokardiyal değişikliklerin erken belirteçleri olabileceğini ortaya koymaktadır. Bu parametrelere dayalı erken tanı ve hedefe yönelik müdahaleler, bu popülasyonda uzun vadeli kardiyovasküler risklerin azaltılmasına katkı sağlayabilir.