AI Summary & Key Takeaways
AI InsightCareful clinical assessment ensures appropriate CT use, reduces unnecessary imaging, and optimizes patient management.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Maxillofacial trauma represents a significant proportion of body injuries and often presents with complex fractures that require prompt and accurate diagnosis for effective management. Computed tomography (CT) provides detailed imaging and is increasingly used to guide clinical decision making. This study aimed to evaluate the role of CT imaging in the diagnosis and management of patients with maxillofacial trauma and to assess its correlation with initial physical examination findings. We conducted a retrospective analysis of patients aged 18 years and older who presented to the Emergency Department of Muğla Training and Research Hospital with maxillofacial trauma between January 2015 and June 2021 and received a Plastic, Reconstructive, and Aesthetic Surgery consultation. Demographic data, clinical examination findings, and CT scan reports were recorded. The relationship between initial physical examination and CT findings was evaluated. Cases with previous maxillofacial trauma, incomplete imaging, or treatment performed externally were excluded. CT evaluation of 401 patients demonstrated that 321 (80.0%) had at least one fracture, whereas 77 patients (19.2%) showed no fractures. Maxillary fractures were the most common, occurring in 169 patients (42.3%), followed by zygomatic fractures in 152 patients (37.9%), orbital fractures in 109 patients (27.2%), frontal bone fractures in 46 patients (11.5%), and mandibular fractures in 31 patients (7.7%). Surgical intervention was indicated in 222 patients (55.4%), of whom 156 (38.9%) underwent surgery, while 245 (61.1%) did not. Conclusion: CT is the gold standard for maxillofacial trauma evaluation, yet not all patients require imaging or surgical intervention. Careful clinical assessment ensures appropriate CT use, reduces unnecessary imaging, and optimizes patient management.
Özet
Maksillofasiyal travma, vücut yaralanmalarının önemli bir bölümünü oluşturur ve genellikle etkili tedavi için hızlı ve doğru tanı gerektiren karmaşık kırıklarla kendini gösterir. Bilgisayarlı tomografi (BT), ayrıntılı görüntüleme sağlar ve klinik karar alma süreçlerine rehberlik etmek için giderek daha fazla kullanılmaktadır. Bu çalışmanın amacı, maksillofasiyal travmalı hastaların tanı ve tedavisinde BT görüntülemenin rolünü değerlendirmek ve ilk fizik muayene bulgularıyla ilişkisini değerlendirmektir. Ocak 2015 ile Haziran 2021 tarihleri arasında Muğla Eğitim ve Araştırma Hastanesi Acil Servisi'ne maksillofasiyal travma nedeniyle başvuran ve Plastik, Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi konsültasyonu alan 18 yaş ve üzeri hastaların retrospektif analizi gerçekleştirildi. Demografik veriler, klinik muayene bulguları ve BT tarama raporları kaydedildi. İlk fizik muayene bulguları ile BT bulguları arasındaki ilişki değerlendirildi. Daha önce maksillofasiyal travma geçiren, görüntülemesi eksik olan veya dışarıdan tedavi uygulanan olgular çalışma dışı bırakıldı. 401 hastanın BT incelemesinde 321 (%80,0) hastada en az bir kırık saptanırken, 77 (%19,2) hastada kırık saptanmadı. En sık görülen kırıklar 169 hastada (%42,3) maksiller kırıklardı. Bunu 152 hastada (%37,9) zigomatik kırıklar, 109 hastada (%27,2) orbita kırıkları, 46 hastada (%11,5) frontal kemik kırıkları ve 31 hastada (%7,7) mandibula kırıkları izledi. Cerrahi müdahale 222 hastada (%55,4) endike oldu. Bunlardan 156'sı (%38,9) ameliyat edilirken, 245'i (%61,1) ameliyat edilmedi. BT, maksillofasiyal travma değerlendirmesinde altın standarttır, ancak tüm hastalar görüntüleme veya cerrahi müdahale gerektirmez. Dikkatli klinik değerlendirme, uygun BT kullanımını sağlar, gereksiz görüntülemeyi azaltır ve hasta yönetimini optimize eder.