AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThese findings suggest that QTc interval prolongation in dialysis patients is primarily related to age and structural cardiac abnormalities, and may serve as a valuable parameter in the assessment of cardiac risk in this population.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The present study aimed to evaluate the relationship between corrected QT (QTc) interval and demographic, clinical, and laboratory variables in patients undergoing hemodialysis or peritoneal dialysis due to end-stage renal disease, and to identify independent risk factors associated with QTc interval prolongation. This retrospective and cross-sectional study included 147 adult patients who had been receiving regular dialysis treatment for at least six months. Based on electrocardiographic findings, patients were categorized into two groups according to their QTc interval status; normal and prolonged. Variables such as age, presence of heart failure, ejection fraction, medication use, and laboratory parameters were compared between the groups. Patients with prolonged QTc intervals were older, had lower ejection fraction, and a higher prevalence of heart failure. Beta-blocker use was also more frequent in this group. In multivariate logistic regression analysis, only advanced age was found to be independently associated with QTc interval prolongation. No significant association was observed between QTc interval and electrolyte levels, triglyceride-glucose index, or dialysis modality. These findings suggest that QTc interval prolongation in dialysis patients is primarily related to age and structural cardiac abnormalities, and may serve as a valuable parameter in the assessment of cardiac risk in this population.
Özet
Çalışmamız, son dönem böbrek yetmezliği nedeniyle hemodiyaliz veya periton diyalizi tedavisi alan hastalarda, düzeltilmiş QT aralığı ile demografik, klinik ve laboratuvar değişkenler arasındaki ilişkiyi değerlendirmek ve QTc aralığı uzaması ile ilişkili bağımsız risk faktörlerini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Retrospektif ve kesitsel olarak tasarlanan araştırmaya, en az altı aydır düzenli diyaliz tedavisi alan 147 yetişkin hasta dahil edilmiştir. Elektrokardiyografi bulgularına göre hastalar, normal ve uzamış QTc aralığına sahip olanlar şeklinde iki gruba ayrılmış; yaş, kalp yetersizliği varlığı, ejeksiyon fraksiyonu, kullanılan ilaçlar ve laboratuvar değerleri gibi değişkenler açısından karşılaştırılmıştır. Uzamış QTc aralığı olan hastalar daha ileri yaşta olup, daha düşük ejeksiyon fraksiyonuna ve daha yüksek oranda kalp yetersizliğine sahipti. Ayrıca bu grupta beta bloker kullanım sıklığı da daha fazlaydı. Çok değişkenli lojistik regresyon analizinde yalnızca ileri yaş, QTc aralığı uzaması ile bağımsız olarak ilişkili bulunmuştur. Elektrolit düzeyleri, trigliserid-glukoz indeksi ve diyaliz yöntemi ile QTc aralığı arasında anlamlı bir ilişki saptanmamıştır. Bu bulgular, diyaliz tedavisi alan hastalarda QTc aralığı uzamasının özellikle yaş ve yapısal kalp bozukluklarıyla ilişkili olabileceğini ve kardiyak riskin öngörülmesinde dikkate alınması gereken bir parametre olduğunu göstermektedir.