Journals / Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2019 / Sayı: 51

Annelerin Özgeci Suç Korkusunu Etkileyen Faktörlerin İncelenmesi

Ertuğrul Talu(AHİ EVRAN ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-3062-6130
Neslihan Avcı(GAZİ ÜNİVERSİTESİ, GAZİ EĞİTİM FAKÜLTESİ)0000-0001-7988-3923
Pages
262–287
Publication Date
2019-07-27
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Diğer yandan annenin kendisinin geçmişte yaşadığı suç türü değişkeninin ise istatistiki olarak anlamlı bir sonuç vermediği (p>0,05) görülmüştür.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu araştırmada annelerin özgeci suç korkusunu etkileyen faktörlerin incelenmesi amaçlanmıştır.
📊
Key Findings & Data:Araştırmanın örneklemini 2015 yılında Kırşehir il merkezinde ikamet eden 3-6 yaş çocuğa sahip 647 anne oluşturmuştur.
💡
Conclusion & Impact:Diğer yandan annenin kendisinin geçmişte yaşadığı suç türü değişkeninin ise istatistiki olarak anlamlı bir sonuç vermediği (p>0,05) görülmüştür.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2015 Verileri
⚙️Variables:Anne · Suç korkusu · Özgeci Suç Korkusu

Özet

Bu araştırmada annelerin özgeci suç korkusunu etkileyen faktörlerin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklemini 2015 yılında Kırşehir il merkezinde ikamet eden 3-6 yaş çocuğa sahip 647 anne oluşturmuştur. Araştırma tarama modelinde betimsel bir çalışmadır.. Araştırmada veriler araştırmacı tarafından geliştirilmiş 18 maddeden oluşan “Suç korkusu ölçeği” ile araştırmanın bağımsız değişkenlerine cevap oluşturmak amaçlı hazırlanmış “kişisel bilgi formu” ile toplanmıştır.Verilerin analizi sonucunda annenin özgeci suç korkusunu etkileyen faktörlerden; Annenin yaşı, eğitim düzeyi, sahip olduğu çocuk sayısı ve sahip olunan çocuğun yaş ve cinsiyeti, annenin yaşadığı mahalle ve semti güvenli bulma durumu, annenin kendisinin geçmiş suç mağduriyeti deneyimi yaşayıp yaşamama durumu gibi değişkenlerin istatistiki olarak anlamlı sonuçlar verdiği (p<0,05) ve bu bağlamda annenin çocuğuna ilişkin algıladığı suç korkusu düzeyini etkilediği görülmüştür. Diğer yandan annenin kendisinin geçmişte yaşadığı suç türü değişkeninin ise istatistiki olarak anlamlı bir sonuç vermediği (p>0,05) görülmüştür.

🔖

Cite This Article

Talu, E., Avcı, N., *, E. T. (2019). Annelerin Özgeci Suç Korkusunu Etkileyen Faktörlerin İncelenmesi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Sayı: 51, 262–287. https://ajindex.com/articles/1291976

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (36)

  1. Bal, İ.(2011). İstanbul Kent Güvenliği. Uluslararası Strateji Araştırma Kurumu Yayınları.
  2. Becker, G. S. (1981). A Treatise on the Family. Cambridge, MA: Harvard University Press
  3. Bronfenbrenner, U. (1979). The Ecology of Human Development. Cambridge, MA: Harvard University Press. Büyüköztürk, Ş. Çakmak, E. K. Akgün, Ö. A. Karadeniz, Ş. & Demirel, F. (2008). Bilimsel Araştırma Yöntemleri, (1. Basım), Ankara: Pegem.
  4. Clemente, F., Kleiman, M. B. (1977). Fear of Crime in the United States: A Multivariate Analysis. Social Forces, 56 (2), 519-531.
  5. Coleman, J. S. (1988). Social Capital in The Creation of Human Capital. American Journal of Sociology, 94, 95-120.
  6. Çardak, B. (2011). Kentlerde Yaşayan Kadınlarda Suç Mağduru Olma Korkusu Üzerine Nitel Bir Çalışma. Yüksek Lisans Tezi, Kara Harp Okulu Komutanlığı, Savunma Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
  7. Ditton, J., Chade, D., Farrall, S., Gilchrist, E. & Bannister, J. (2004). From İmitation to İntimidation: A Note on the Curious and Changing Relationship Between the Media, Crime and Fear of Crime. British Journal of Criminology, 44,595-610.
  8. Drakulich, K. M. (2012). Strangers, Neighbors, and Race: A Contact Model of Stereotypes and Racial Anxieties About Crime. Race and Justice 2, 322-55.Ferraro, K. F. (1995). Fear of Crime: Interpreting Victimization Risk. State University of New York Press:Albany.
  9. Fehr, E & Fischbacher, U. ( 2003) “The Nature of Human Altruism.” Nature 425: 785-91.
  10. Gaziarifoğlu, Y.(2009). Suç Mağduriyeti Korkusu ve Algılanan Suç Mağduriyeti Riskinin Değerlendirilmesi. Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Üniversitesi Adli Tıp Enstitüsü,İstanbul.
  11. Gilchrist, E., Bannister, J., Ditton, J. & Farrall, S. (1998). Women and The Fear of Crime. British Journal Criminol, 38, (2), 283-298.
  12. Göka, E. (2005). Başkasının Travmasını Sahiplenmek. Yarın Dergisi. 44, 21-26.
  13. Grabosky, P. N. (1995). Fear of Crime and Fear Reduction Strategies. Australian Institute of Criminology, 1-6.
  14. Hale, C., Pack, P. & Salked, J. (1994). The Structural Determinants of Fear of Crime: An Analysis Using Census and Survey Data from England and Wales. International Review of Victimology, 3,211-233.
  15. Heber, A. (2009). The Worst Thıng That Could Happen. On Altruıstıc Fear of Crıme.International Review Ofvictimology. 16,257-275.
  16. Karakuş, Ö.(2012). Suç Korkusunun Sosyolojik Belirleyenleri: Sosyal Sermaye mi? Sosyal Kontrol mü? Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi,14(1), 1-19.
  17. Maslow, A.H. (1954). Motivation and Personality. New York: Harper & Brothers.
  18. McGrath, S.A. & Stacilyn C.H. (2011). Individual-Level Predictors of Perceived Safety: Data from an International Sample. Sociological Focus. 44, 231-254.
  19. Oc,T., & Tiesdell, S. (1997). Safer City Centres, London: PCP.
  20. Pain, R.(2000). “ Place, Social Relations And The Fear of Crime: A Review”, Progres in Human Geography, 24(3), 365-388.
  21. Parker, K.D. & M.C. Ray (1990). Fear of Crime: An Assessment of Related Factors. Sociological Spectrum, 10,29–40.
  22. Rountree, P. W. (1998).“ A Rexamination of The Crime-Fear Linkage”, Journal of Research in Crime and Delinquency, 35,341-372.
  23. Russo, S.,Michele R. & Alessio, V. (2011). “Predicting Perceived Risk of Crime: a Multilevel Study.” American Journal of Community Psychology 48, 384-394.
  24. Sampson, R. J., Raudenbush, S. W., & Earls, F. (1997). Neighborhoods and Violent Crime: A Multilevel Study of Collective Efficacy. Science, 277(5328), 918.
  25. Skogan, W., G. (1990). Disorder And Community Decline: Crime and The Spiral of Decay In American Cities. Free Press, New York.
  26. Stafford, M.C. & Galle, O.R. (1984). Victimization Rates, Exposure to Risk, and Fear of Crime. Criminology, 22,173–85.
  27. Swaray, R. (2007). “On The Relationship Between The Public's Worry About Safety From Burglary And Probabilities of Burglary: Some Evidence From Simultaneous Equation Models.” Social Indicators Research 80, 361-378.
  28. Tarhan, N. (2005). “ Kötü Dünya Sendromu” Milliyet Gazetesi, 31 Ekim 2005 Tarihli nüsha 28 Haziran.2014 tarihinde www.milliyet.com.tr adresinden erişilmiştir.
  29. Torrente, D. (2008), Crime and Social Cohesion in Europe: Social Change and The New Problems of Western European Security, 28 Kasım 2014 tarihinde www.ub.es/epp/seg/securo.pdf. adresinden erişilmiştir.
  30. Truman, J.L. (2005). “Fear of Crime and Perceived Risk of Victimization Among College Student” (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), B.A. University of Central Florida.
  31. Tulloch, M. (2004).“Parental Fear of Crime A Discursive Analysis. Journal of Sociology The Australian Socıological Association,40(4), 362-377.
  32. Uludağ, Ş. (2009). Vatandaşların Suç Korku (Güvenlik Endişesi) Seviyesine Etki Eden Faktörler ve Alınabilecek Önlemler: Malatya Örneği. Polis Bilimleri Dergisi, 11(4), 45-65.
  33. Uludağ,Ş. & Dolu,O.(2011)Türkiye Ulusal Suç Korkusu Araştırması Proje No: K.068.109. Warr, M. (1985). Fear of Rape Among Urban Women. Social Problems. 32,238-250.
  34. Warr, M. (1990), “Dengerous Situations: Social Context and Fear of Victimization, Social Forces, 68,891-907.
  35. Warr, M., & Ellison, C. G. (2000). Rethinking Social Reactions to Crime: Personal and Altruistic Fear İn Family Households. American Journal of Sociology, 106, 551–578.
  36. Wyant, B. R. (2008). Multilevel İmpacts of Perceived İncivilities and Perceptions of Crime Risk on Fear of Crime: İsolating Endogenous İmpacts. Journal of Research in Crime and Delinquency. 45,39-64.