AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe authors recommend using lower temperatures with both techniques, especially with the CWC technique, and applying the BFO technique in multiple layers to minimize risks.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
ABSTRACT Objective: This study used finite element analysis to evaluate temperature changes in the periodontal ligament due to various thermoplasticized gutta-percha obturation techniques. Methods: Mandibular premolar models were created in SolidWorks software, simulating carrier-based obturation (CBO) and continuous wave of condensation with backfill obturation (CWC+BFO). Results: Upon analyzing seven models, the study revealed that the CWC+BFO models with the highest temperature settings (Models 4 and 7) recorded the highest maximum temperatures, nearing 127°C. In contrast, the CBO model (Model 1) exhibited the lowest maximum temperature at 47.835°C. These temperatures were primarily measured at the apical region. The duration exceeding 10°C above body temperature was highest in Models 4 and 7. CBO caused a brief 10.835°C rise for 0.43 s, deemed safe, while all CWC+BFO techniques exceeded 10°C above body temperature, lasting up to 14.40 s. Lower temperature settings, particularly during CWC, are recommended for safer CWC+BFO application. Conclusion: The CBO technique caused minimal temperature increase and appears safe. However, the CWC technique with BFO resulted in significantly higher temperatures, potentially harming the periodontal ligament. The authors recommend using lower temperatures with both techniques, especially with the CWC technique, and applying the BFO technique in multiple layers to minimize risks.
Özet
Amaç: Bu çalışmada, farklı termoplastik guta-perka dolgu tekniklerinin periodontal ligamentte neden olduğu sıcaklık değişimlerini değerlendirmek için sonlu elemanlar analizi kullanıldı. Yöntemler: SolidWorks yazılımında, kor taşıyıcılı guta-perka dolgu tekniği (KTG) ve devamlı ısı ile kondenzasyon ardından backfill (DIK+BF) tekniğini simüle eden mandibular premolar diş modelleri oluşturuldu. Bulgular: 7 model analiz edildiğinde, en yüksek sıcaklık değerlerine sahip DIK+BF modellerinde (Model 4 ve Model 7), maksimum sıcaklıkların 127°C’ye yaklaştığı görüldü. Buna karşılık, KTG modeli (Model 1), en düşük maksimum sıcaklık olan 47.835°C’yi gösterdi. Bu sıcaklıklar ağırlıklı olarak apikal bölgede ölçüldü. Vücut sıcaklığının 10°C üzerine çıkma süresi, Model 4 ve Model 7’de en uzun süreyle kaydedildi. KTG tekniği, 0.43 sn boyunca 10.835°C’lik kısa bir sıcaklık artışına neden oldu ve güvenli olduğu değerlendirildi. Ancak, tüm DIK+BF teknikleri, vücut sıcaklığının 10°C üzerine çıktı ve bu süre 14.40 sn’ye kadar uzadı. Daha güvenli DIK+BF uygulamaları için özellikle DIK sırasında düşük sıcaklık ayarlarının tercih edilmesi önerilmektedir. Sonuç: KTG tekniği minimal sıcaklık artışına neden olmuş ve güvenli görünmektedir. Ancak, BF ile kullanılan DIK tekniği, periodontal ligamente zarar verebilecek önemli ölçüde daha yüksek sıcaklıklara yol açmıştır. Yazarlar, her iki teknikte de özellikle DIK ile daha düşük sıcaklıkların kullanılmasını ve riskleri en aza indirmek için BF tekniğinin çok katmanlı uygulanmasını önermektedir.