AI Summary & Key Takeaways
AI InsightResults: The results demonstrated that asthma patients had significantly lower maxillary sinus volume and area values compared with both the COPD and control groups (p < 0.05).
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Aim: This study investigated volumetric alterations of the maxillary sinus in patients with chronic obstructive pulmonary disease (COPD) and asthma. Materials and Methods: A total of 120 cone-beam computed tomography (CBCT) images from 40 COPD patients, 40 asthma patients, and 40 healthy individuals were retrospectively evaluated. Morphometric analyses were performed using CBCT images, and maxillary sinus volume and surface area were measured with 3D Slicer software. Groups were compared according to age, gender, and morphological characteristics. Results: The results demonstrated that asthma patients had significantly lower maxillary sinus volume and area values compared with both the COPD and control groups (p < 0.05). The COPD group also showed significantly reduced measurements compared with healthy controls (p < 0.05). Conclusion: Decreased maxillary sinus volume may impair mucociliary drainage and restrict airflow and mucus movement, thereby increasing the risk of chronic inflammation. This condition may enhance susceptibility to upper respiratory tract infections and adversely influence disease progression in patients with asthma and COPD.
Özet
Amaç: Bu çalışma, kronik obstrüktif akciğer hastalığı (KOAH) ve astım hastalarında maksiller sinüsün hacimsel değişikliklerini incelemeyi amaçlamıştır. Gereç ve Yöntem: Toplam 40 KOAH hastası, 40 astım hastası ve 40 sağlıklı bireye ait 120 konik ışınlı bilgisayarlı tomografi (CBCT) görüntüsü retrospektif olarak değerlendirilmiştir. Morfometrik analizler CBCT görüntüleri kullanılarak yapılmış ve maksiller sinüs hacmi ile yüzey alanı 3D Slicer yazılımı ile ölçülmüştür. Gruplar yaş, cinsiyet ve morfolojik özellikler açısından karşılaştırılmıştır. Bulgular: Sonuçlar, astım hastalarında maksiller sinüs hacmi ve yüzey alanı değerlerinin hem KOAH hem de kontrol grubuna kıyasla anlamlı derecede düşük olduğunu göstermiştir (p < 0,05). KOAH grubunda da sağlıklı kontrollere göre anlamlı derecede düşük ölçümler saptanmıştır (p < 0,05). Sonuç: Maksiller sinüs hacmindeki azalma, mukosiliyer drenajı bozabilir ve hava akımı ile mukus hareketini kısıtlayarak kronik inflamasyon riskini artırabilir. Bu durum, üst solunum yolu enfeksiyonlarına yatkınlığı artırabilir ve astım ile KOAH hastalarında hastalığın seyrini olumsuz etkileyebilir.