AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIn the overall sample, no statistically significant pre–post differences were observed in NLR, PLR, MLR, SII, SIRI, or AISI (all p>0.05), and effect sizes were small or negligible.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: Electroconvulsive therapy (ECT) may influence immune and inflammatory pathways; however, evidence regarding early changes in hemogram-derived inflammatory indices remains limited. This study aimed to evaluate early post-treatment changes in composite inflammatory indices derived from complete blood count parameters in patients undergoing ECT and to determine whether these changes differed across diagnostic groups. Materials and Methods: This retrospective study included patients treated with ECT between March 2021 and November 2025 at a university hospital. Neutrophil-to-lymphocyte ratio (NLR), platelet-to-lymphocyte ratio (PLR), monocyte-to-lymphocyte ratio (MLR), systemic immune-inflammation index (SII), systemic inflammation response index (SIRI), and aggregate index of systemic inflammation (AISI) were calculated from hemogram data obtained at least 24 hours before the first ECT session and at least 24 hours after the final ECT session. Pre–post comparisons were performed using the Wilcoxon signed-rank test, and effect sizes were calculated as r=|Z|/√N. Results: A total of 130 patients were included. In the overall sample, no statistically significant pre–post differences were observed in NLR, PLR, MLR, SII, SIRI, or AISI (all p>0.05), and effect sizes were small or negligible. Subgroup analyses showed a significant change in NLR in the bipolar mania group (p=0.047) and significant changes in SIRI and AISI in the group classified as other diagnoses (both p=0.048). No consistent significant changes were observed in the remaining diagnostic groups. Conclusion: ECT was not associated with significant early post-treatment changes in hemogram-derived inflammatory indices at the whole-sample level. However, limited subgroup-specific findings suggest that inflammatory responses to ECT may vary according to clinical phenotype and timing of measurement. Prospective studies with repeated sampling and adjustment for potential confounders are warranted.
Özet
Amaç: Elektrokonvülsif terapi (EKT), bağışıklık ve enflamasyon yollarını etkileyebilir; ancak, hemogramdan elde edilen enflamasyon indekslerindeki erken değişikliklere ilişkin kanıtlar sınırlıdır. Bu çalışma, EKT uygulanan hastalarda tam kan sayımı parametrelerinden elde edilen bileşik enflamasyon indekslerindeki erken tedavi sonrası değişiklikleri değerlendirmeyi ve bu değişikliklerin tanı grupları arasında farklılık gösterip göstermediğini belirlemeyi amaçlamıştır. Materyal ve Metod: Bu retrospektif çalışma, Mart 2021 ile Kasım 2025 tarihleri arasında bir üniversite hastanesinde EKT ile tedavi edilen hastaları içermiştir. Nötrofil-lenfosit oranı (NLR), trombosit-lenfosit oranı (PLR), monosit-lenfosit oranı (MLR), sistemik immün-enflamasyon indeksi (SII), sistemik enflamasyon yanıt indeksi (SIRI) ve sistemik enflamasyonun toplam indeksi (AISI), ilk EKT seansından en az 24 saat önce ve son EKT seansından en az 24 saat sonra elde edilen hemogram verilerinden hesaplanmıştır. Öncesi-sonrası karşılaştırmaları Wilcoxon testi kullanılarak yapıldı ve etki büyüklükleri r=|Z|/√N olarak hesaplandı. Sonuçlar: Çalışmaya toplam 130 hasta dahil edildi. Genel örneklemde, NLR, PLR, MLR, SII, SIRI veya AISI'de EKT öncesi-sonrası istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar gözlenmedi (tüm p>0,05) ve etki büyüklükleri küçük veya ihmal edilebilir düzeydeydi. Alt grup analizleri, bipolar mani grubunda NLR'de anlamlı bir değişiklik (p=0,047) ve diğer tanılar olarak sınıflandırılan grupta SIRI ve AISI'de anlamlı değişiklikler (her ikisi de p=0,048) gösterdi. Geri kalan tanı gruplarında tutarlı anlamlı değişiklikler gözlenmedi. Sonuç: EKT, tüm örneklem düzeyinde hemogramdan türetilen enflamatuar indekslerde tedavi sonrası erken dönemde anlamlı değişikliklerle ilişkili değildi. Bununla birlikte, sınırlı alt grup spesifik bulgular, EKT'ye verilen enflamatuar yanıtların klinik fenotipe ve ölçüm zamanlamasına göre değişebileceğini düşündürmektedir. Tekrarlı örnekleme ve olası karıştırıcı faktörler için düzeltme içeren prospektif çalışmalar gereklidir.